ช่วงนี้เย็น ๆ ร้อน ๆ เพราะการขึ้นลงของอุณหภูมิมีแรงเหวี่ยงกวัดแกว่งไปมา หลายคนที่ปรับตัวไม่ทันก็เป็นหวัดไข้ไอจามครบถ้วนกระบวนความเลยละ สงสารเด็กตัวน้อย ๆ ทั้งดื้อและซนแก่นแก้ว แนะนำให้นุ่งห่มผ้าหนา ๆ ก็ไม่เอาเลยต้องมานอนไอแครก ๆ อยู่อย่างนั้น ยิ่งยามหลังเที่ยงคืนไปแล้วนี่อากาศเย็นลงเห็นได้ชัดเลยละ
ยามเช้ามาทำงานตามปกติ หลังเตรียมสอนตอน 10 โมงจะถึงนี้เสร็จแล้วเข้ามาโกทูโนตามทางเดิม...ฮ้าว...เข้าไม่ได้ ล่มตลอดเลยละ เลยเลาะลัดเข้าเว็บของมอทักษิณไปตามซอกเล็ก ๆ ดันไปโผล่เข้าโกทูโนได้นะ เออ...หนทางเดิมปิดแท้ ๆ แต่เรายังหาทางไปจนได้
เหมือนเพลงเขาว่า...ภูเขาจะกั้นขวางหน้า แดดกล้าจะร้อนเท่าไร พี่จะไปหาเธอจนได้ เป็นตายพี่จะไปหานาง ทะเลจะไกลสุดตา สุดฟ้าพี่ก็ยังหวัง...อิ อิ อิ
ทำให้ได้มุมคิดว่า...เส้นทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายเพียงใด ถ้าตั้งใจมั่นคงก็ก้าวตรงไปถึงเส้นชัยได้แน่นอน นี่ละที่ว่า...ทางเปิดเกิดที่ใจตนเองก่อนนะนี่..อิ อิ อิ
ว้าว เพิ่งทราบว่า ท่านอ. ยูมิ
มีประตูลับ เข้า gtk ด้วย ...
ด้วยความพยายามอย่างแรงกล้า
มัก ส่งผลที่ดีเสมอเลยนะคะ
...
อิ อิ ปูชอบ และคิดถึงป๋าจังค่ะ
...ภูเขาจะกั้นขวางหน้า แดดกล้าจะร้อนเท่าไร พี่จะไปหาเธอจนได้ เป็นตายพี่จะไปหานาง ทะเลจะไกลสุดตา สุดฟ้าพี่ก็ยังหวัง
... ชอบ ค่ะ ๆ
สวัสดีครับ คุณpoo
เครื่องคอม ฯ ทำท่ามีปัญหา เลยเปลี่ยนประตูเข้าผ่านทางมอทักษิณนะ
ภาพสวยใส บรรยากาศดีจังนะนี่ อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ