วันนี้นั่งมองหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วหลับไปเฉยๆ 2 ครั้งแล้วค่ะ ไม่น่าเชื่อเลยว่ายาฉีดแก้แพ้จะมีผลสืบเนื่องนานขนาดนี้ ตอนนี้ก็คิดว่าคงจะนั่งต่อไปอีกไม่ได้แล้ว ขอบันทึกไว้ก่อนว่าเรื่องราวเป็นยังไง
เริ่มมาจากคืนวันอาทิตย์ที่มีอาการคันที่เอว และต้นขา มีตุ่มปูดๆขึ้นมาเหมือนโดนยุงกัด แต่หลายๆตุ่มค่อยๆผุดตรงนั้นตรงนี้ และทุกที่ที่มีตุ่มนี้ก็จะคันมาก ลุกขึ้นมากินยาแก้แพ้ตอนตี 4 และทายาหม่องแก้คัน ทาไปทามาก็ทั่วทั้งตัวเลย แต่พอหลังกินยาไปสัก 20 นาทีก็ค่อยยังชั่ว คันน้อยลงกลับไปนอนต่อได้เพราะยังง่วงอยู่ ตื่นเช้าเดินไปส่งลูกๆขึ้นรถอย่างง่วงๆ ช่วงกลางวันไม่มีอาการอะไรเลย แต่พอตกเย็นก็เริ่มมีตุ่มผุดขึ้นมาคันๆ กินอาหารเย็นเสร็จ คราวนี้ก็มีผุดขึ้นมามากมายทั่วทั้งขา ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง คันไปหมด กินยาแก้แพ้ไปอีก 1 เม็ด คราวนี้ทายาแก้คันไปจนทั่วแล้ว แต่ดูเหมือนเจ้าผื่นแพ้นี้จะไม่ยอมหยุดเลย ผุดขึ้นมาใหม่ตรงนั้นตรงนี้ไปจนทั่วทั้งขาและน่อง เลยตัดสินใจไปห้องฉุกเฉินที่โรงพยาบาล เล่าอาการและย้ำว่ายังคันอยู่มาก ทั้งๆที่กินยาแก้แพ้ไปแล้ว สรุปว่าได้ยาฉีด CPM ไป 1 เข็ม รออยู่สักครึ่งชั่วโมงอาการทั้งหมดก็หายไป ไม่คันเลย แม้ว่าผื่นๆจะยังคงมีอยู่ประปราย
ตื่นมาวันนี้ก็ไปส่งลูกๆตามปกติ และไปทำงานแต่เช้า มีอาการง่วงเวลาที่นั่งอยู่เฉยๆ พอตกเย็นก็ยังคงมีอาการง่วงอยู่ตลอด รวมทั้งตอนนี้ด้วยค่ะ เขียนไปแก้ไป ยังสงสัยไม่หายว่าตัวเองแพ้อะไร เพราะไม่มีอะไรที่แปลกไปจากที่เคยกินเลย แล้วตอนนี้ก็สงสัยเพิ่มขึ้นว่า เจ้ายา CPM นี่เขาหายไปจากร่างกายเราด้วยวิธีไหนกันนี่ ทำไมมันจึงยังมีฤทธิ์มากมายขนาดนี้ นั่งต่อไปก็อ่านอะไรไม่รู้เรื่อง เพราหยุดนิ่งเมื่อไหร่ก็จะหลับท่าเดียว เขียนๆอยู่นี่ยังพอได้ แต่ก็ฝืนอย่างมาก เขียนไว้เพื่อขอความรู้และเตือนความจำค่ะ
