กลับจากแดนใต้ มีหมายเหตุกำชับมาว่า

นักศึกษาที่ไปดูงานให้เตรียมสรุปองค์ความรู้ด่วน

วันที่ 26 ม.ค. นี้ นายกรัฐมนตรีจะบรรยายให้สสสส.1 ฟังที่ห้องสุขุม

ดังนั้นก่อนที่จะแวบไปเรื่องเมืองพิษณุโลก ขออนุญาตต่อแต้มเรื่องภาคใต้ ดังนี้

  1. เรื่องภาคใต้มีทุนสะสมมานาน นั่นก็หมายความว่ามีคนเริ่มคิด

  2. มีผู้คนในท้องถิ่น ผู้รู้ ผู้อาวุโส ได้สะท้อนมุมมองไว้พอสมควร

  3. มีการทำวิจัย สังเคราะห์งานวิจัย ไว้ไม่น้อย

  4. มีความพยายามที่จะวางนโยบาย ปรับแผน เขย่าแผน เป็นระยะ ๆ

  5. มีเหตุการณ์ อุบัติการณ์ ใหม่ๆแปลกๆ กระทุ้งความสนใจไม่ขาดสาย

  6. มีสถาบัน องค์กร ประชากร เกี่ยวข้องเรื่องนี้มากมาย

  7. มีมุมมืด มุมสว่าง มุมสลัว แทรกซึมโดยทั่วไป

  8. มือมืด ท้าทายมือนักปกครอง นักการทหาร นักกฎหมาย นักการเมือง

ถามว่า..ยังจะมีอะไรอีก?

คงเป็นเรื่องการปฏิบัติกระมังครับ

ที่ผ่านมาเราดำเนินการกันอย่างไร?

ผลลัพธ์ออกมาเป็นอย่างไร?

รู้เขารู้เราแค่ไหน?

มีความรู้ ความตั้งใจ เพียงพอที่จะแก้ไขปัญหาแล้วหรือยัง?

เรายังต้องการอะไรอีก

ประเทศทุนหนาออกเงินให้เพื่อนบ้านรอบ ๆ เราทำการเกษตรยกใหญ่

โดยเฉพาะกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง

มาลงทุนให้เขมร พม่า ทำนา ปลูกพืชผลส่งในราคาประกัน

จีน บุกเวียดนาม ลาว พม่า กอดคอกันทำการค้าการขาย

เรายังทะเลาะกันไม่เลิก..จะไปแข่งกับใคร?

ความร่วมมือร่วมใจจะเกิดขึ้นได้อย่างไร?

จะชวนอีแอบ..ให้ออกมาจากมุมมืดได้อย่างไร?

ทุกคนต้องการเห็นความสงบสุขในภาคใต้ใช่ไหม?

หรือมีคนไหน กลุ่มไหนที่ไม่ต้องการให้เกิดความปกติสุข

ประเด็นที่อ้ำอึ้ง พูดไม่ได้ ไอไม่ดัง จะหาวิธีตีแตกอย่างไร?

ถ้าความจริงไม่ปรากฎเท่าที่ควร

ทุกอย่างก็จะอู้อี้ต่อไป

เราจะมีวิธีคลี่คลายความอู้อี้ได้อย่างไร?

ระดมสมองเรื่องที่ว่าด้วยความอู้อี้ดีไหมครับ?

พรุ่งนี้จะจรลีไปเยี่ยมคุณหมอจอมป่วน และญาติแซ่เฮเมือง 2 แคว

แล้วต่อไปโม้เรื่อง”การจัดการภายในชุมชนอย่างสมานฉันท์”

ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร (ศูนย์อุดมศึกษาแม่สอด) จังหวัดตาก

ข่าวล่ามาเร็ว..เจ้าภาพจะพาไปเที่ยวคณะสหเวช นม.

แถมรายการที่โรงพยาบาลพระพุทธชินราช

ผมไปใต้กับหลวงพี่ติ๊ก ยังประทับใจไม่หาย

คราวที่กลับจากใต้ ..เขาจะนิมนต์พระขึ้นเครื่องก่อนวีไอพี.

ผมเป็นศิษย์วัดพลอยได้อาศัยบารมีก้าวตามไปติดๆ

ผมนับเป็น..วีไอผี ได้ไหมนี่

อิอิ..