งานเลี้ยงเลิกลา ก็จะเหลือไว้แต่ความทรงจำที่แสนดี

  เป็นความรู้สึกอิ่มเอิบใจ ที่วันนี้มาถึง วันที่คุณสิริ นพไธสง ผู้เจ็บป่วย และพวกเราชาว Gotoknow ส่งกำลังใจกันทุกวัน ท่านกลับบ้านแล้ว

 เราต่างก็ไม่เคยรู้จักกัน แต่ก็สามารถ ส่งมอบสิ่งดีๆต่อกัน จนเกิดเป็นพลังสูงสุด ช่วยดลบันดาล ให้คนไข้มีสุขภาพดี ดั่งอธิษฐาน

 ผู้เขียนได้ขอบคุณทุกท่าน ล่วงหน้าไปแล้ว ตั้งแต่บันทึกก่อน เมื่อคืนที่ผ่านมา หวังให้ทุกท่าน ได้หลับตาลง ฝันดีกันตลอดคืน

 จากนี้ไป คุณสิริ ก็จะได้ใช้ชีวิต หลังการเจ็บป่วยคราวนี้ ให้สมคุณค่ายิ่งกว่าที่เคยผ่านมา และงานที่รักยิ่ง คือ การเป็นอาสาสมัคร ที่ไม่ได้หวังผลตอบแทนใดๆ

กับชีวิต ที่ต้องรับราชการในกระทรวงต่างประเทศ และภารหน้าที่สุดท้าย อยู่ที่สถานทูต ณ กรุงนิวเดลี จากนั้นได้ลาออกมา และเริ่มทำงานในสิ่งที่ชื่นชอบ งานอาสาสมัคร ณ วัดไทยกุสินารา ตั้งแต่ ช่วยท่านเจ้าคุณพระราชรัตนรังสี หาที่ดิน ก่อสร้างวัด และการสร้างคลินิก ช่วยเหลือผู้ยากไร้ เป็นคนเสาะหา คุณหมอ B.N.SINGH มาทำงานกึ่งอาสาสมัคร เพราะรับค่าตอบแทน น้อยมาก เมื่อเทียบกับเพื่อนแพทย์ ที่ทำงาน ตามโรงพยาบาล คุณสิริบอกว่า ผมไม่เคยผิดหวังกับคุณหมอคนนี้เลย ทั้งทุ่มเท และรับผิดชอบสูง ให้บริการที่ดีเยี่ยม ซื่อสัตย์ อยู่กันมาตั้งแต่ตั้งคลินิกจนบัดนี้

  และสุดท้าย เมื่อคุณสิริเจ็บป่วยกลับเมืองไทย ก็ยังเป็นกัลยาณมิตร ทั้งโทรเยี่ยมอาการแทบทุกวัน และยังขอให้ผู้เขียน ช่วยดูแลสอบถามอาการให้ด้วย

  แล้วสายใยทั้งหลาย ทั้งที่อินเดีย เมืองไทย และในGotoknow ก็ถักทอกันมาเรื่อย จนถึงวันนี้ วันที่คนไข้หายป่วย กลับบ้านได้

  ถ้าในแต่ละวัน เราจะตั้งใจทำสิ่งดีๆ กับช่วงเวลาที่ผ่านมา ผู้เขียนรู้สึกว่า ได้ทำดี ตามที่ตั้งใจแล้ว

เยี่ยมไข้ทางโทรศัพท์ อ่านข้อความ ที่มีผู้ฝากเยี่ยมทุกวัน ส่งข่าวให้หมอSINGH ทุกวัน เขียนบันทึกส่งข่าว ชาวGotoknow สม่ำเสมอ

  วันนี้ คุณสิริเดินทางถึงบ้าน เรียบร้อย เมื่อเวลา 5 โมงเย็น ผู้เขียนได้ตามไปอวยพรส่งถึงบ้านอีกครั้ง เป็นการต้อนรับกลับบ้าน อย่างอบอุ่นและสุขใจ เมื่องานเลี้ยงเลิกลา ก็จะเหลือไว้แต่ความทรงจำที่แสนดี ขอให้คุณสิริ โชคดีตลอดไป

Dsc02400

จะตั้งใจให้แสงหนึ่งซึ่งอ่อนแรง

กลับกล้าแกร่งแสงโชนบนเวหา

Dsc02363

ประคองส่งคืนเหย้าเจ้าดาริกา

เป็นดาราส่องทางราวกลางวัน

 

Dsc02403

เมื่อวันนี้ดีใจได้สมปรารถน์

ดาวกระดาษส่องแสงอย่างแข็งขัน

กลับคืนสู่เวหาน่าอัศจรรย์

สองมือพลันปล่อยเจ้าไปไร้กังวล

************************************

บันทึกนี้ แด่ดาวกระดาษ

ผู้ส่องแสงนำทางให้ผู้อื่น ทุกๆ ดวงค่ะ

สวัสดี