ตั้งแต่ปีใหม่เป็นต้นมา หน่วยเคมีคลินิกของเรายังไม่เคยมีวันไหนที่งานเดินอย่างราบรื่นทั้งวันเลย เริ่มมาตั้งแต่ระบบคอมพิวเตอร์เครือข่ายขัดข้อง ใช้ได้บ้างไม่ได้บ้างเพราะปัญหาไวรัส ผลสุดท้ายหน่วย IT ต้องล้างสต้อคเครื่องไปทั้งเซ็ต (หน่วยโลหิตวิทยาและหน่วยจุลทรรศน์ฯด้วย) ยกเครื่องใหม่ที่จัดการให้ไวรัสรุกรานไม่ได้มาให้ แต่เพราะเครื่องมีจำนวนจำกัด ต้องทยอยสลับเปลี่ยนไป ทำให้เราต้องวางแผนให้ดีว่า จะเอาเครื่องเท่าที่มี จัดวางตรงจุดไหนจึงจะทำให้งานพอที่จะเดินต่อไปได้
เครื่องหลักๆที่เราใช้ทำการทดสอบประจำวันที่มีอยู่ 4 เครื่อง ต่างก็ทำงานหนักกันจนเกินโหลดงานปกติของเครื่อง ทำให้เกิดอาการแปรปรวนให้ต้องแก้ไขกันไม่ได้หยุดหย่อน เรียกว่าพอเครื่องนี้ทำงานได้ดี อีกเครื่องก็มีปัญหา โอกาสที่ทั้ง 4 เครื่องจะได้ทำงานราบรื่นทั้งหมดนั้น ช่วงนี้แทบจะไม่เคยเจอเลย ทำให้คนทำงานเครียดไปตามๆกัน เพราะช่วงที่งานเข้ามาตอนเช้าๆนั้น มากมายจนเมื่อเราต้องพยายามแก้ปัญหาไปด้วย และทำให้งานเดินไปด้วยนั้น เครียดจริงๆเพราะเราต่างก็อยากให้ผลออกได้เร็วที่สุด ดีที่สุด แต่พอมีเหตุที่ทำให้เป็นไปไม่ได้อย่างตั้งใจสลับกันไปมาหลายๆแบบนี้ เหนื่อยกว่าทำงานอย่างเดียวหลายเท่าทีเดียว
วันนี้เป็นวันที่ดูเหมือนจะเป็นฤกษ์ดี เพราะเราได้คอมพิวเตอร์กลับมาเข้าระบบเหมือนเดิมแล้ว เครื่องตรวจอิเล็คโตรไลต์ก็ได้รับการดูแลแก้ปัญหาเรียบร้อยทั้ง 2 เครื่องพร้อมลุยงานแล้ว แต่แล้ว...เครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติ Hitachi917 ที่ตอนนี้เราสลับให้เป็นมือรอง ก็เกิดอาการไม่ฟังคำสั่งเรา ถาดที่ใส่น้ำยาไม่ยอมหมุนขึ้นมา โทรตามช่างเพราะแก้ปัญหาเบื้องต้นครบถ้วนแล้ว แถมทำส่วนที่เราเคยเห็นช่างทำแล้วด้วยก็ยังแก้ไม่ได้ ช่างเฉพาะก็อยู่สุราษฏร์ติดงานอยู่ จะเข้ามาได้ก็ต้องพรุ่งนี้เช้า โทรคุยและทำตามที่ช่างบอกทุกอย่างแล้วก็ยังไม่สำเร็จ สุดท้ายก็คือต้องรอสถานเดียว อ.ประสิทธิ์ผู้สามารถของเราก็จัดการถอดชิ้นส่วนเรียบร้อย พรุ่งนี้ช่างก็จะได้มาจัดการส่วนที่ช่างต้องทำให้เรา เจ้าเครื่อง Modular P800 ก็เลยต้องเป็นพระเอกรับงานทั้งหมดไปเต็มๆ
พวกเราคุยกันว่า นี่ยังดีนะที่พอเครื่องนี้ดี เครื่องโน้นถึงเสีย สลับกันไปมา เพราะเมื่อวาน Modular P800 ก็เกิดอาการรวนเพราะการใช้งานหนัก ต้องเปลี่ยนอะไหล่ก่อนเวลา ซึ่งทำให้ต้องพักการทำงานชั่วขณะ เครื่อง Hitachi 917 ก็ทำงานแทนได้ไม่มีปัญหา มาวันนี้ Modular ใช้งานได้เต็มที่ Hitachi ก็ป่วยหนักเสียแล้ว
ย้อนคิดไปแล้ว น่าดีใจที่คนทำงานห้องแล็บเรานี้ช่างมีแนวคิดที่ทำให้ทำงานหนักหนาสาหัสนี้ได้อย่างราบรื่นพอใช้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เหนื่อยหนักอย่างไร เราก็หามุมมองดีๆมาคุยมาปลอบใจ มาให้ความเห็นกันได้เสมอ และทุกคนทุกแรง ช่วยกันเต็มที่ในยามที่เราต้องแก้ปัญหาไปด้วย ทำให้งานเดินไปด้วย บอกได้เลยว่า นี่คือปัจจัยหลักที่สำคัญจริงๆที่ทำให้ งานมากมาย ปัญหาหลายหลาก ที่เกิดขึ้น ไม่เคยทำให้พวกเราท้อถอยเลย ขอบคุณชีวิตที่ช่างมีเรื่องดีๆเช่นนี้ในยามที่แสนจะเหน็ดเหนื่อย บันทึกไว้เตือนใจว่า แค่รู้จักเลือกมุมมอง สิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่างก็เป็นเรื่องดีได้ทั้งนั้น
มาให้กำลังใจค่ะ
เครื่องมือป่วย ก็ คงไม่สนุกเลย แต่ดีใจที่อโอ๋ และทีมยังสบายดี ทั้ง สุขภาพ กาย และใจ
และมาสวัสดีปีใหม่ด้วย นะคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่โอ๋
แวะมาเป็นกำลังใจให้ค่ะ เข้าใจเลยค่ะว่าเมื่อต้องทำงานแล้วเครื่องไม้เครื่องมือไม่สามารถตอบสนองการทำงานได้ ทำให้งานไม่เคลื่อนเป็นอย่างไร
แต่ปัญหาที่หนูเจอ เป็นคนละแบบกันเลยค่ะ เครื่องไม้เครื่องมือมีเพียงพอ แต่กระบวนยังไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ ตอนนี้ก็ค่อยๆแก้ ค่อยๆปรับกันไปค่ะ
^_^
โอว...ขอบคุณอย่างยิ่งเลยค่ะ บอกได้ว่าช่วงนี้เครียดแต่ก็ไม่ยอมทิ้ง GotoKnow ยังไงๆต้องแวะเขียน แวะอ่าน (แม้จะคุยกับใครไม่ค่อยถูก) เขียนบันทึกนี้ก็ช่วยคลายเครียดไปได้บ้าง พอได้เห็นความเห็นแล้วรู้สึกดีใจที่เขียนจริงๆค่ะ
คิดถึงพี่หมอหน่อยมากๆค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ มีอะไรเยอะแยะที่อ่านแล้วอยากเอาไปเผื่อแผ่ถึงพี่หมอหน่อยให้ได้ใช้กับน้องๆหมอใหม่ แต่หาเวลาทำยากเหลือเกิน
สวัสดีและขอบคุณน้องศิลา Sila Phu-Chayaมากค่ะ ตามไปทำความรู้จักแล้วทึ่งประวัติมากเลยค่ะ วันหลังต้องไปติดตามอ่านหลายๆบล็อกที่นั่นบ้างค่ะ มีอะไรๆดีๆอีกมากมายใน GotoKnow ขอบคุณที่แวะมาให้ได้รู้จักนะคะ
ขอบคุณครูพรรณามากค่ะ เดี๋ยวนี้คุ้นชื่อบางลี่มากเลยนะคะ ครูดีๆสร้างเด็กดีๆได้อย่างน่าชื่นชมเหลือเกินค่ะ
ขอบคุณมะปรางค่ะ พี่โอ๋ก็เอาใจช่วยทีมงาน GotoKnow เสมอนะคะ เครียดได้แต่ต้องไม่ท้อ รักษา"ใจ"เอาไว้ให้"สู้ๆ"นี่แหละค่ะ สำคัญที่สุด