ทำร้ายจิตใจเด็กได้ลงคอ กันเด็กของเขาทั้งหมดไว้ในห้องเรียน ส่วนเด็กเทศบาลสนุกสนานส่งเสียงกันอยู่บนเวที กลางสนาม ถามว่าหัวใจเด็กที่นั่งอยู่ในห้องเรียนนั้นเขามีความสุขหรือ ครูใช้ความเป็นอัตตาของตนเองมาขีดเส้นแบ่งให้เด็กสองสังกัดแตกแยกกัน

ท่านผู้อ่านคงทราบแล้วว่าโรงเรียนเทศบาลเชิงทะเล กับโรงเรียนบ้านเชิงทะเล (ตันติวิท) สังกัดเขตพื้นที่การศึกษา อยู่ในรั้วเดียวกัน ภายใต้หลังคาเดียวกัน โดยมีเครื่องแบบนักเรียนและอักษรที่อกเสื้อเท่านั้นที่แตกต่างกันเมื่อสังเกตุ แต่ด้วยสายเลือดแล้วเด็กทั้งสองโรงเรียนนี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเชิงทะเล เด็กที่เข้าเรียนชั้นประถมศึกษา ก็เป็นเด็กที่เทศบาลผลิตให้ในระดับอนุบาล ดังนั้นเด็กเขาไม่ได้แยกว่าเขาเป็นลูกศิษย์ของใคร ใครเป็นครูเขาเขาก็เข้ามาคลุกคลีเหมือนเดิม

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผู้เขียนไปเยี่ยมโรงเรียนตอนพักกลางวัน เด็กชายโทนี่ซึ่งเป็นต่างชาติ สัญชาติสเปน ซึ่งเคยเรียนระดับชั้นอนุบาลกับเทศบาล แต่พอขึ้น ป. 1 เขาไม่สามารถผ่านการคัดเลือกในวิชาภาษาไทยเข้ามาได้ จึงต้องผลักเขาไปอยู่ภาคปกติอีกโรงเรียนหนึ่งทันที  ผลที่ทำให้ครูต้องน้ำตาซึม คือ โทนี่กลับมาขอเรียนห้องที่มีเพื่อนของเขานั่งอยู่ เมื่อครูไม่อนุญาต เขาก็มายืนเกาะประตูห้องเรียน EP 1 ทุกวัน ผู้เขียนจึงให้ครูช่วยติวภาษาไทยให้ แล้วบอกให้เขาลองมาทดสอบความรู้ภาษาไทยใหม่ใน ป.2 เพราะ 1 ปีที่เขาได้เรียนภาคปกติ และอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เป็นเด็กไทย เขาอาจจะเรียนรู้ภาษาไทยได้ดีขึ้น

ท่านคงสงสัยว่าทำไมโรงเรียนสองภาษาอย่างเทศบาลเชิงทะเล ไม่รับเด็กต่างชาติซึ่งรู้ภาษาอังกฤษดีอยู่แล้ว  เนื่องจากวัตถุประสงค์เดิมของเราต้องการให้เด็กเชิงทะเลได้เรียนโรงเรียนที่มีการจัดการศึกษาที่ดี ไม่ต้องย้ายไปเรียนในเมือง ซึ่งสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายของผู้ปกครอง เราจึงวางหลักเกณฑ์ ให้เด็กทุกคนไม่ว่าเด็กต่างถิ่นหรือเด็กของท้องถิ่นที่ผ่านการประเมินทั้งภาคภาษาไทยและภาคภาษาอังกฤษได้เรียน  หากไม่ทำตามเกณฑ์นี้เด็กต่างชาติจากโรงเรียนเอกชนในเมืองจะย้ายเข้ามาแย่งที่ของเด็กท้องถิ่นหมด  ซึ่งไม่ใช่วัตถุประสงค์ของเรา  เราไม่ได้ต้องการสร้างชื่อเสียงจากเด็กต่างชาติ  แต่เรายังยืนยันว่าเราต้องการสร้างโรงเรียนนี้เพื่อให้เด็กในท้องถิ่นเรียน และมีคุณภาพต้องทัดเทียมกับโรงเรียนยอดนิยมในจังหวัดภูเก็ต  ด้วยนโยบายจัดการศึกษาแบบให้เปล่า

วกเข้าเรื่องวันเด็กที่จั่วหัวเรื่องไว้... เมื่อวันเด็กที่ผ่านมา ชมรมผู้ปกครองและโรงเรียนเทศบาลเชิงทะเลฯ เขาร่วมกันจัดงานวันเด็กให้ลูกหลานของเขา โดยต้องการให้เด็กทั้งสองโรงเรียนได้มีความสุขในวันของเขา  ผู้บริหารโรงเรียนและครูโรงเรียนเทศบาลถึงกับร้องไห้ในสภาพที่เห็น โรงเรียนบ้านเชิงทะเล (ตันติวิท) ซึ่งเป็นโรงเรียนสังกัด สพฐ. ไม่ยอมให้เด็กเข้าร่วมงานวันเด็ก ครูส่วนใหญ่ลงมติว่าเป็นงานที่โรงเรียนเทศบาลจัด ไม่ให้เด็กโรงเรียนเขาเข้าร่วม นี่คือความคิดของครูรุ่นไหน ควรจะดำรงเผ่าพันธุ์ครูอีกหรือ ช่างทำร้ายจิตใจเด็กได้ลงคอ  กันเด็กของเขาทั้งหมดไว้ในห้องเรียน ส่วนเด็กเทศบาลสนุกสนานส่งเสียงกันอยู่บนเวที กลางสนาม  ถามว่าหัวใจเด็กที่นั่งอยู่ในห้องเรียนนั้นเขามีความสุขหรือ  ผู้ใหญ่ใช้ความเป็นอัตตาของตนเองมาขีดเส้นแบ่งให้เด็กสองสังกัดแตกแยกกัน 

เมื่อถึงเวลาพักกลางวัน ซึ่งเป็นเวลาที่เด็กต้องลงมาจากห้องเรียน เด็กก็คือเด็กเขากรูกันมาที่สนามที่เพื่อน ๆ อีกโรงเรียนหนึ่งสนุกสนามอยู่ เราก็เลยมีโอกาสได้แจกขนม แจกของขวัญเด็กกลุ่มนี้จนหมด เพราะเราเตรียมไว้หรับสองสองโรงเรียน เพียงแต่เขาไม่สามารถได้ร่วมกิจกรรมอื่น ๆ เท่านั้น และทราบว่ากลับไปที่ห้องเรียนก็โดนครูของเขาดุว่าเป็นเอาของเขาทำไม..อนิจจา

ผู้ปกครองสองโรงเรียนที่กล่าวถึงนี้ เป็นกลุ่มเดียวกัน น้องอาจจะเรียนโรงเรียนเทศบาลฯ ส่วนพี่เรียนโรงเรียนบ้านเชิงทะเลฯ  เขาเปรียบเทียบความเป็นไปของโรงเรียนเทศบาลที่จัดตั้งใหม่กับโรงเรียนเดิมที่มีอยู่ในพื้นที่แล้ว ทำให้เป็นที่วิพากย์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง เพื่อให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเข้ามาแก้ไข

ผู้เขียนเคยได้คุยกับตัวแทน สพฐ. ในการระดมความคิดเกี่ยวกับการกระจายอำนาจทางการศึกษาให้กับท้องถิ่น ที่โรงแรมลองบีท อ.ชะอำ จ.เพชรบุรี ทั่วประเทศก็รับทราบปัญหาของเชิงทะเล แต่ไม่เห็นใครลงมาแก้ไข มีแต่ขู่ฝ่อ ๆ ว่าการที่ท้องถิ่นใช้งบลงทุนไปก่อสร้างอาคารเรียน ในพื้นที่ของ สพท. จะถูก สตง.เรียกเงินคืน  ผู้เขียนจึงถาม สตง.ซึ่งนั่งประชุมอยู่ที่นั้นด้วยว่าถ้ากรณีเชิงทะเลนี้ จะเรียกเงินคืนหรือไม่    ทุกคนอึ้งไปหมด  และเขาก็ตอบว่าดูที่เจตนาประโยชน์ตกที่ใคร สตง.ตรวจตามข้อระเบียบฯ กฎหมายของกระทรวงนั้น ๆ เขาออกระเบียบมาอย่างไรก็ตรวจตามนั้น...นี่คือหลักการที่สวนทางกับการปฏิบัติเสมอ...

ทางเลือกเดียวที่จะขจัดปัญหาการศึกษาของที่นี่ได้ คือเอาประชาชนในท้องถิ่นเป็นหลัก และถ่ายโอนโรงเรียนให้เทศบาลดูแลเท่านั้นจึงจะสามารถเรียกเด็กคืนถิ่นได้  เสียงประชาชนคือเสียงสวรรค์มิใช่หรือ...

(มีตอนต่อไป)