“...หยุดก่อหนี้เลี้ยงชีวีพอประมาณ…”

ท่านที่เป็นชาวพุทธหรือมิใช่ชาวพุทธ แต่มีความสนใจใฝ่หาความรู้จากคำสอนของพระพุทธเจ้าในเชิงปรัชญา ชีวิตก็คงจะเคยได้ยินได้ฟังหรือได้อ่านคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับ

ความทุกข์อันเกิดจากการเป็นหนี้ซึ่งปรากฏอยู่ในฉักกนิบาต อังคุตตรนิกายแห่งพระไตรปิฎกเล่มที่ 22 หน้า 392 และอาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ผู้เป็นปราชญ์ในทางศาสนาได้นำมารวบรวม และเรียงโดยตัดข้อความที่ซ้ำๆ กันออก ทำให้ง่ายต่อการอ่านจึงขอนำมาเสนอท่านอ่านดังต่อไปนี้

 พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความจนเป็นทุกข์ในโลกของผู้บริโภคกาม”

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า เป็นอย่างนั้น พระเจ้าข้า” จึงตรัสต่อไปว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนจนไม่มีเจ้าของตนเอง ไม่มั่งคั่ง ย่อมกู้หนี้ แม้การกู้หนี้ก็เป็นทุกข์ในโลกของเราผู้บริโภคกาม”

 “คนจนก็หนี้แล้วก็จะต้องเสียดอกเบี้ย แม้การเสียดอกเบี้ยก็เป็นทุกข์ในโลกของผู้บริโภคกาม”

 “คนจนที่ต้องเสียดอกเบี้ย ไม่ให้ดอกเบี้ยตามกำหนดก็ถูกเขาทวง แม้การถูกเขาทวงก็เป็นทุกข์ในโลกของการบริโภคกาม”

  “คนจนถูกทวง ไม่ให้เขาก็ถูกตามตัว แม้การถูกตามตัวก็เป็นผู้บริโภคก็เป็นทุกข์ในโลกของผู้บริโภคกาม”