ซ้อม ซ้อม และ ซ้อม เพื่อ ความพร้อม และ การพัฒนา

          วันที่ 5 -6 มกราคม 2552 ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสได้เดินทางไปจังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อไปร่วมงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ปี 2551 ระดับภาคกลางและภาคตะวันออก  ได้พบกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ประทับใจและเป็นประโยชน์  จึงขอนำมาฝาก  โดยขอแยกเป็นตอน ๆ  วันนี้  เริ่มตอนที่ 1 ก่อนครับ

          สิ่งที่ประทับใจมาก คือ พิธีเปิดในวันที่ 5 มกราคม 2552  ที่สนามกีฬากลางจังหวัดสุพรรณบุรีครับ   จัดได้ยิ่งใหญ่และอลังการมาก   ผู้ที่มีบทบาทสำคัญ คือ ฯพณฯ บรรหาร ศิลปอาชา   ผมคงไม่ขอเล่าถึงรายละเอียดในพิธีเปิด แต่จะขอนำ “วิธีคิด” ของ ฯพณฯ บรรหาร ศิลปอาชา  มาฝาก ดังนี้ครับ

      เบื้องหลังวิธีคิดที่นำมาสู่ความยิ่งใหญ่และอลังการ คือ

“ซ้อม   ซ้อม   และ  ซ้อม  เพื่อความพร้อม และ การพัฒนา”

โดยมีเบื้องหลังวิธีคิด คือ

      1. ท่านใช้เวลาซ้อมทั้งหมด 4 เดือนเต็มครับ  และ ซ้อมจนถึงวินาทีสุดท้าย  นั่นคือ ซ้อมในวันจริงก่อนถึงพิธีเปิดด้วย

          2.   ขณะพิธีเปิด ฯพณฯ บรรหาร ศิลปอาชา  ไม่ได้ชมแต่เพียงผ่านๆ  ซึ่งในสายตาของผม ผมมองดูว่าสมบูรณ์แบบทุกอย่างแล้ว  แต่ ฯพณฯ บรรหาร  มองดูการแสดงทุกชุดอย่างพินิจพิจารณา  พร้อมกับหาจุดที่จะพัฒนาและปรับปรุง  โดยนำจุดที่จะพัฒนาและปรับปรุงเป็นโจทย์ในการซ้อมครั้งต่อไป

          วิธีคิดที่นำมาใช้ในการทำงาน

      1.  การจะพัฒนางานให้ประสบผลสำเร็จ  ต้องมีการทุ่มเทและทำงานนั้นให้มากๆ  ที่เรียกว่า ซ้อม ซ้อม  และ ซ้อม

          2.  การทุ่มเทการทำงาน จะต้องทุ่มเทแบบ PDCAนั่นคือ ทุ่มเทแบบวงจรพัฒนา  ให้มีการปรับปรุงและพัฒนาไปเรื่อยๆ

          3. การทำงาน ไม่ควรพอใจแค่ความสำเร็จในจุดใดจุดหนึ่ง  ถึงแม้จะดูว่าประสบผลสำเร็จแล้ว  ก็ไม่ควรหยุดนิ่งแค่จุดนั้น ควรจะพัฒนาต่อไป  ตามวงจร PDCA ไปเรื่อยๆ โดยไม่มีที่สิ้นสุด เรียกว่า เป็นพลวัต

          ด้วยวิธีคิดของ ฯพณฯ บรรหาร ศิลปะอาชา ดังกล่าว  จึงสมควรแล้วครับ ที่ท่านเป็นนักการเมืองที่ยิ่งใหญ่  เป็นนายกรัฐมนตรี คนที่ 21 ของประเทศไทย

 

                                ขอบคุณครับ