ปีใหม่นี้ยังทำสิ่งที่ตั้งใจอันเนื่องมาจากปีใหม่ยังไม่เสร็จเลยค่ะ ตั้งใจว่าจะส่งการ์ดไปสวัสดีปีใหม่เพื่อนๆและอาจารย์สมัยที่ไปเรียนอยู่ที่เพิร์ธ ออสเตรเลีย พรุ่งนี้คงได้จัดการส่งเสียทีค่ะ เตรียมมา 2-3 วันแล้วเพราะต้องกลับไปขุดกรุสมุดมิตรภาพที่มีลายมือและรูปภาพของแต่ละท่านที่คิดถึงเอาไว้มาทวนความจำ
แต่ละคนก็เขียนความในใจและสิ่งต่างๆที่เราเคยทำร่วมกันเอาไว้ให้เรา มีหลายๆคนที่บรรยายสิ่งที่เขาเห็นเกี่ยวกับเรา บรรยายรายละเอียดสิ่งที่เขาประทับใจ ส่วนรูปนั้น ไปตามถ่ายแต่ละคนคู่กับเราเอาไว้ด้วย เพราะรู้แล้วว่านานๆไปเราคงจะสับสนชื่อและหน้าเพื่อนๆหลายคนทีเดียว เพราะฝรั่งจะมีชื่อเล่น ชื่อจริงซ้ำๆกันและวิธีเรียก วิธีเขียนไม่เหมือนกันอีกด้วย
เวลาเพิ่งจะผ่านไปแค่ 3 ปีเท่านั้นเอง แต่ตอนที่ยังไม่เปิดสมุดนั้นก็ยังคิดว่าเราจำอะไรได้เยอะแยะเกี่ยวกับที่นั่น แต่พอเปิดอ่านและดูรูปแล้ว ดีใจมากๆค่ะที่มีสมุดเล่มนี้ เพราะมีอะไรมากมายเหลือเกินที่มีคุณค่าต่อจิตใจของเรามากๆ แต่มาถึงตอนนี้เราก็เลือนไปเสียแล้ว พอได้เห็นลายมือและข้อความ รวมทั้งรูปภาพ ภาพทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น ความรู้สึกประทับใจที่เคยมี ความสุขที่เคยเก็บเกี่ยวกลับมาเด่นชัดเต็มหัวเลยทีเดียวค่ะ
ได้ย้ำความคิดเดิมๆของตัวเองอีกแล้วว่า การบันทึกเรื่องราวต่างๆเอาไว้ คือวิธีเก็บความทรงจำที่ดีที่สุดค่ะ อย่าคิดว่าอะไรที่เราประทับใจไม่มีลืมเลือนนั้นจะเป็นจริง ชีวิตเรามีเรื่องราวดีๆมากมายเกินกว่าจะใช้แต่"ใจ"จำเท่านั้นนะคะ และเราสามารถปลุกความรู้สึกดีๆเหล่านั้นกลับมาได้ด้วยบันทึกที่จับต้องได้นี่เองค่ะ
