เมื่อวานนี้ ที่โรงเรียน ได้กลายเป็นเวที แสดงความมีน้ำใจ ความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่.....เหมือนกับ โกทูโน แห่งนี้ ทีเดียว ***** ***** เห็นนักเรียน เพื่อนครู และผู้ปกครอง แสดงความมีน้ำใจ เอื้ออาทร ด้วยการมีของขวัญเล็กๆน้อยๆ ขนม สิ่งของมาฝากกัน มีรอยยิ้มให้กันและกัน เหมือนกับ โกทูโนที่มีฝูงชน มาเยี่ยมบันทึกกันมากมายทีเดียว..... ***** ความมีน้ำใจนี้ เมื่อก่อนนี้ อาจจะหายากสักหน่อย เพราะเศรษฐกิจดีกว่านี้....พวกเรา มั่งมีเงินทอง.....จึงไม่ค่อยมองคนอื่น....แต่ปัจจุบัน พวกเรายากจนลง...กระมัง เราจึงมองหาเพื่อน พึ่งพาเพื่อน และมีน้ำใจให้กันและกันมากขึ้น.....ต่างกับ โกทูโน ทียิ่งนานวัน ก็ยิ่ง..... ***** สำหรับ เรา มีความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ เหลือเกินกับน้ำใจที่ไหลรินรดใจมานานแสนนานตลอดชีวิต แต่น้ำใจนี้...ที่หลายๆคน ไม่รู้จักพอ.....ครูอ้อยก็คนหนึ่งล่ะ แต่ตรงกันข้าม.....คือ ให้ ให้ ให้ ไม่รู้จักหมด และพอ..... ส่วนที่ได้รับ.....ไม่เคยหวังอะไรไปมากกว่า.....ให้แล้วมีสุข..... ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจจากท่าน ตลอดปีที่ผ่านมา จาก ครูอ้อย แซ่เฮ
จนเงิน เกินน้ำใจ มีคุณค่า
รวยวาจา น้ำคำ ล้ำเลอสมัย
จนเงินตรา มากคุณค่า มากน้ำใจ
น้อมดวงใจ รักเสมือน เตือนใจจินต์
ลาทีปีเก่า นะน้องรัก
ค่อยไปทัก ปีใหม่ ไฉไลกว่า
กับคนเก่า ลืมแล้ว หนอวาจา
มีคุณค่า อิ่มอนันต์ วันผ่านไกล
รักเสมอ....คนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย)
มีน้ำใจ ผองเพื่อนไทย ด้วยมีรัก
ไทยรู้จัก รักไมตรี มีเสมอ
เหนือออกตก ใต้มีรัก สมัครเจอ
รักเสมอ รักในจิต มิตรสัมพันธ์