เพลงอะไรที่เราชอบ นั่นคือเราประทับใจใคร ที่ไหน อย่างไร

           การที่เรา(เฮาเอง)จะชอบเพลงสักเพลง…มักจะมีประสบการณ์  ร่วมกับคน...สถานที่  ที่มีความประทับใจในอดีตเสมอ เคยทำกิจกรรมค่ายอาสา กิจกรรมการเมือง ก็ต้องรู้จักเพลงชาวค่าย  ของ  วงกรรมาชน กงล้อรวมค้อน ปณิธาน ฟ้าสาง  อมตะ  ฯลฯ เช่นเพลงค่าย“ เราจากบ้านมาหวังมาเรียนรู้โลกกว้าง มาด้วยความหวังศรัทธาที่กล้าและแกร่ง มาพบมาเห็นมาทำมาช่วยด้วยแรง มาเพื่อเปลี่ยนแปลง จิตใจรับใช้ประชา......”เป็นต้น

( นี้ก็เพลงโปรดจากบันทึกเพลงเก่าๆของตัวเอง)

          หรือเพลงแห่งการต่อสู้ “  ประวัติศาสตร์อาจมีในหลายด้าน แต่คนที่ทำงานไม่เคยจะเอ่ยออกนาม คนที่แบกหามลุยน้ำลุยโคลนคนที่สรรค์สร้างจากป่าเป็นเมืองรุ่งเรืองงามเพียงเวียงวัง ด้วยเลือดด้วยเนื้อของคนทำทาง ถางทางตั้งต้นให้คนต่อไป.....” 

              แต่ขณะนี้คิดถึงคุณแม่ผู้ล่วงลับเหลือเกิน...นอกจากชื่อที่แสนจะไพเราะที่ท่านตั้งให้เหลือไว้ให้ใครๆเรียกขานเฮาแล้ว...ปาริชาตเพลงโปรดของแม่   จึงเป็นเพลงที่ชอบร้องและเมื่อร้องทุกครั้งสะกดคนฟังให้ทึ่งในความไพเราะ...จริงๆ อิอิ.......ผู้สูงวัยทั้งหลายก็สงสัยว่า ...ร้องได้ไง???...

                      ปาริชาต-สุนทราภรณ์

                       .......................................

         กลิ่นล่องลมมาหอมปาริชาตสวรรค์...อือ...

กลิ่นเจ้าเท่านั้นสัมพันธ์ชาติที่ผ่าน

ดอกเจ้าก็งามสมนามเขากล่าวขาน

พิศเพียงแก้วประพาฬนึกได้โดยฉับพลัน

กลิ่นทิพย์ผูกพันสวรรค์ดลใจ

โอ...ปาริชาตเอยชื่นเชยชีวิตให้

ชาติหลังปางใดเข้าใจทุกปาง

เกิดชาติปางไหน...อือ... ขอได้ร่วมใจทุกปาง

ปางรักร่วมใจไม่จืดจางปางร้างไม่จางเลย

ศักดิ์สิทธ์หนักหนาโอ้ปาริชาตเอย

กลิ่นเจ้ารำเพยชิดเชยไม่ขาดกลิ่น

เจ้าอยู่เมืองแมนมิใช่ของแดนดิน

สมบัติวิมานชื่นบานประทิน

มิใช่ของชาวแผ่นดินชมเชย

.................................................

สองสาวซ้อมเพลงแห่งความคิดถึง...