GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รักออกแบบไม่ได้

การแสดงความรักของแม่ที่มีต่อน้องหมา คล้ายกันกับความรักของแม่ที่มีต่อฉันและพี่สาว
            เวลาที่เรามี ความรัก เราก็มักจะ แสดงออก ซึ่งความรักที่เรามีใช่ไหมคะ ไม่ว่าจะทางวาจา แววตา อากัปกิริยา หรือการกระทำ
            แต่สำหรับน้องหมา การบอกด้วยวาจาอย่างเดียวว่า รักนะ เด็ก (น้องหมา) โง่ นั้น น้องหมาคงฟังไม่รู้เรื่อง แต่น้องหมาสามารถสัมผัสความรักของเราที่ผ่านออกไปทางแววตา ท่าทาง และการกระทำได้ด้วย ใจ ของน้องหมาเองค่ะ
            พ่อ พี่สาว และฉันเราแสดงออกซึ่งความรักที่มีต่อน้องหมาอย่าง เห็นได้ชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเชยชม และเล่นหยอกล้อ ซึ่งเป็นรูปแบบความรักที่ไม่ซับซ้อนและเข้าใจไม่ยาก ตัวของคนที่ แสดงความรัก คนที่ ถูกรัก (น้องหมานั่นเอง) และคนที่ สังเกต เห็นการแสดงออกซึ่งความรักก็คงจะรู้ ส่วนการแสดงออกซึ่งความรักในรูปแบบอื่น อย่างเช่นการดูแลเอาใจใส่น้องหมานั้น เราก็ทำกันนะคะ อย่างพ่อจะหนักไปด้านอาบน้ำ ฉีดยา พาไปออกกำลังกาย (สำหรับน้องหมาพันธุ์ใหญ่บางตัวตอนที่มันยังเล็กๆ) ส่วนฉันกับพี่สาวที่นานๆ กลับบ้านซะที การแสดงออกซึ่งความรักจะหนักไปทาง แสดงความห่วงใยโดยการถามไถ่ว่าน้องหมาแต่ละตัวเป็นอย่างไรบ้าง สนับสนุนกำลังทรัพย์ในการซื้ออาหารของน้องหมา แล้วก็เชยชม กับเล่นเป็นเพื่อนน้องหมาตอนกลับบ้าน
             ผิดกับแม่ของฉันค่ะ แม่แสดงออกซึ่งความรักที่มีต่อน้องหมาในรูปแบบที่ เข้าใจยาก กว่า แม่จะหนักไปในทาง ฝึกวินัยให้น้องหมาอยู่ในกฏระเบียบของบ้าน ทำตัวให้เป็น หมาที่ดี แต่มักจะไม่เชยชมน้องหมา แม่ไม่เคยเล่นเอาเป็นเอาตายหรือเล่นเป็นเพื่อนน้องหมาแบบที่ฉันทำ อย่างมากก็แค่เรียกมาลูบหัวเบาๆ (เผลอให้ฉันได้เห็นว่ากัดฟันหมั่นเขี้ยวเป็นบางทีเหมือนกัน)
           แต่สิ่งที่แม่ปฏิบัติต่อน้องหมาไม่ได้แปลว่า แม่จะรักน้องหมาน้อยกว่าที่พ่อ พี่สาว และฉันรัก เผลอๆ อาจจะรักมากกว่าด้วยซ้ำ ฉันคิดว่า ความรักของแม่ที่มีต่อน้องหมานั้น เป็นความรักที่เปรียบเหมือนกับความรักของแม่ที่มีต่อลูก  ฉะนั้น การแสดงความรักของแม่ที่มีต่อน้องหมา จึงคล้ายกันกับความรักของแม่ที่มีต่อฉันและพี่สาว แม่จะหนักไปในด้านฝึกระเบียบวินัยให้ลูกๆเป็น คนดี และคอยเป็นห่วงเป็นใยฉันกับพี่สาว แต่แม่ไม่เคย ชม ลูกๆ ให้ใครได้ยิน แม้กระทั่งตัวฉันเอง อย่างมาก แม่ก็จะเข้ามากอดแล้วก็ลูบหัวเบาๆ เหมือนกับที่แม่ทำกับน้องหมาของฉันเป๊ะ เรื่อง ให้รางวัล ไม่ต้องพูดถึงค่ะ ทำให้ตอนฉันเป็นเด็ก ฉันเคยสงสัยเหมือนกันว่า แม่เป็น แม่ ของฉันจริงๆ หรือเปล่า (อันนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่คนไม่มีอดีตอย่างฉันจำได้) แต่ปัจจุบัน ฉันไม่เคยแม้แต่จะสงสัยหรือกังขาในความรักของแม่ที่มีต่อฉัน และพี่สาวอีกเลย
          เมื่อแม่ไม่เชยชม ไม่หยอกเล่นกับน้องหมา น้องหมาทุกตัวในบ้านจึง เกรงใจ แม่มากเป็นพิเศษ อย่างเช่น บั๊กจี้ เจ้าลูกควายน้อยรอตไวเลอร์ ที่ใหญ่แต่ตัว แต่หัวใจเป็นเด็กตลอดกาลนั้น การแสดงออกซึ่งความรักของเธอ จะ รุนแรง มาก โดยการกระโจนเข้าใส่ร่วมกับงับแขนเอาไว้เพื่อฝากรอยน้ำลายไว้เป็นอนุสรณ์ บั๊กจี้จะทำพฤติกรรมนี้กับทุกคนในบ้าน ยกเว้นแม่ เวลาที่มันออกจากกรงแล้วเจอฉันกับแม่ บั๊กจี้จะวิ่งเข้ามางับแขนฉันไว้ก่อน จากนั้นก็จะค่อยๆ เดินช้าๆ ก้มหัวเข้าไปทักทายแม่ หรืออย่างมากก็เอาจมูกไปดมๆ มือแม่ แต่ไม่เคยงับมือแม่หรือกระโจนเข้าใส่แม่แม้แต่ครั้งเดียว ตอนเช้าซึ่งเป็นเวลาที่บั๊กจี้ต้องเข้ากรง แค่มันได้ยินเสียงแม่เปิดประตูมันก็จะรีบวิ่งเข้าไปนั่งรอเพื่อที่แม่ของฉันจะได้เดินไปปิดประตูกรง วันไหนที่บั๊กจี้อ้อยอิ่งไม่อยากเข้ากรง แค่แม่พูดว่า บั๊กจี้เข้ากรง เท่านั้นแหละค่ะ บั๊กจี้จะรีบลุกขึ้น แล้วเดินไปรอแม่อยู่ในกรง สำหรับฉันน่ะเหรอคะ เปิดประตูออกมา น้องหมาก็งับแขนเท่านั้นเอง
         หรือจะเป็นคุกกี้ น้องหมาตัวเล็ก ลูกรัก ของพ่อและแม่นั้นก็รักและเกรงใจแม่ แถมเรียบร้อยเป็นพิเศษเวลาที่อยู่กับแม่อีก เวลาที่แม่ทำกิจกรรมต่างๆ นอกบ้าน คุกกี้จะคอยวนเวียนใกล้ๆ เพื่ออยู่เป็นเพื่อนแม่ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่แม่ทำกับข้าว หรือตอนที่แม่นั่งถอนวัชพืชที่ขึ้นแซมในสนามหญ้า เวลาที่แม่เอนหลังนอนพักกลางวัน คุกกี้ก็จะคลานมานอนหมอบข้างๆ เผลอๆ ก็หลับไปพร้อมๆ กันทั้งแม่และน้องหมา ทุกครั้งที่แม่ออกไปนอกบ้าน คุกกี้จะนอนหมอบรอแม่อยู่แถวๆ ประตูเข้าบ้านในท่าที่หันหน้าไปทางประตู รอจนกว่าแม่จะกลับมา ถ้าแม่ไปต่างจังหวัดหลายๆ วัน คุกกี้ก็จะซึมเป็นพิเศษ ไม่ร่าเริง ไม่เล่นลูกบอลที่เคยเล่น และจะต้องนอนเฝ้ารอแม่อยู่ตรงประตูทุกคืนจนแน่ใจว่า คืนนี้แม่คงยังไม่กลับ จึงค่อยเดินเข้าไปนอนในกรง วันที่แม่ฉันกลับมาน่ะหรือคะ หายห่วงค่ะ จะได้ยินเสียงร้องอย่างดีใจ พร้อมกับท่าลิงโลดสุดขีด แถมด้วยวิ่งคาบลูกบอลโชว์เสียทั่วบ้าน
         แม้ว่า แม่ของฉันจะไม่ได้แสดงออกซึ่งความรักในรูปแบบที่ เข้าใจง่าย แม่ไม่เคยพูดว่ารัก แม่ไม่เคยเชยชม แถมแม่ยังดุและระเบียบจัดอีกต่างหาก แต่น้องหมาของฉันทุกตัวก็สัมผัสและรับรู้ถึงความรักที่แม่มีต่อมัน และสนองตอบแม่ของฉันในรูปแบบความรักและภักดีที่มันมีต่อแม่อย่างไม่เสื่อมคลาย แต่สำหรับมนุษย์ที่ความคิดและจิตใจซับซ้อนกว่าน้องหมานั้น การพูดหรือการแสดงออกต่อกันเพื่อให้รู้ว่า รัก อาจไม่ได้มีความหมายใดๆ แฝงอยู่เลย แต่การพูดหรือการแสดงออกว่า ไม่รัก บางทีก็อาจมีความหมายที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ทำอย่างไรถึงจะรู้ ความหมายที่แท้จริง น่ะหรือคะ
        สงสัยว่า ต้องลองใช้ ใจ สัมผัส เหมือนอย่างที่น้องหมาใช้สำหรับเข้าใจรูปแบบความรักอันหลากหลายที่คนมีต่อมันเสียแล้ว           
            

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): แนวคิด
หมายเลขบันทึก: 23171
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

แวะมาอ่าน ตอนแรกดูจากหัวข้อนึกว่าเป็นรักแบบสาวหนุ่ม แต่เมื่ออ่านแล้วเป็นรักและใจที่บริสุทธิ์จัง ทำให้นึกถึงน้าและน้องหมาที่บ้านของตัวเอง คิดทบทวนตัวเองว่าเราได้ให้รักกับน้องหมาของเราอย่างเข้าใจง่ายหรือยากอย่างไร...อ่านแล้วสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นก็คือความรู้สึกเต็มตื้นที่รับรู้จากใจที่มาจากการได้รับความรักจากเจ้าลูกสมุนที่บ้านในทุกครั้งที่กลับบ้าน...มันเป็นการแสดงออกอย่างง่ายๆที่ทำให้ฉันรักและไม่อยากไปไหนไกลหากไม่มีเหตุจำเป็น..เมื่อปีก่อนลัคกี้หมาตัวแรกที่ฉันเลี้ยงต้องพาไปรักษาที่โรงพยาบาลสัตว์เพราะว่ามันเป็นมะเร็ง นี่เป็นครั้งแรกทั้งของฉันและลัคกี้ที่เข้าไปใช้บริการในโรงพยาบาลสัตว์ เราต่างก็ตื่นเต้นและฉันก็เพิ่งรู้ว่าการเอ็กซเรย์หมาต่างกับคนแต่ตอนเศร้าที่สุดก็คือตอนที่เราต้องกลับบ้านโดยไม่มีลัคกี้ หมอบอกว่าอาการมันแย่มากและอายุของมันมากแล้วไม่รับรองความปลอดภัยหากจะต้องผ่าตัด เรายังคงค้างใจว่าเราละเลยมันนานเกินไปหรือเปล่าจนมะเร็งมันลุกลามมากขนาดนั้น ลัคกี้ตายไปในระหว่างรับการผ่าตัด เรายังไม่ได้กอดลากัน ฉันขอเอามันมาฝังที่บ้านใต้ต้นมะม่วงที่มันชอบ

ตอนเด็กๆ แมวที่เลี้ยงไว้ตาย 

 ผมก็น้ำซึมไปหลายวันเลย  ทำบุญแผ่เมตตาไปให้

ความรู้สึกว่าเค้าไม่ใช่สัตว์เลี้ยง  แต่เป็นสมาชิกใน

ครอบครัวของเรา   

อ่านเรืองรักออกแบบไม่ได้(อ.ปารมี กรุณาfwมาให้)

 ชอบมากค่ะ......โดยเฉพาะ

 

 การพูดหรือการแสดงออกต่อกันเพื่อให้รู้ว่า รัก อาจไม่ได้มีความหมายใดๆ แฝงอยู่เลย แต่การพูดหรือการแสดงออกว่า ไม่รัก บางทีก็อาจมีความหมายที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ทำอย่างไรถึงจะรู้ ความหมายที่แท้จริง น่ะหรือคะ
        สงสัยว่า ต้องลองใช้ ใจ สัมผัส เหมือนอย่างที่น้องหมาใช้สำหรับเข้าใจรูปแบบความรักอันหลากหลายที่คนมีต่อมันเสียแล้ว           

จริงและเห็นด้วย1000เปอร์เซนต์

จำเป็นต้องให้เกินร้อย...เพราะบ่อยครั้ง..พี่กดเอสเอ็มเอส(โทรศัพท์)  ให้คนใกล้ตัวว่า...I hate you

แล้วจะมาเยี่ยมอีก....บ๋ายบาย...ค่ะ