บุคคลในองค์การเป็นจำนวนมากมายที่เกิดความคับข้องใจอันเนื่องจากระบบการทำงานมิได้เป็นไปตามเหตุผลอย่างสมบูรณ์ ระบบคุณธรรม (Merit System) ที่ควรยึดถือก็มิได้นำมาใช้อย่างถ้วนทั่ว กล่าวคือ ตามหลักการพฤติกรรมการบริหาร โดนเฉพาะการวินิจฉัยสั่งการจำต้องเป็นไปตามระบบคุณธรรมอย่างเคร่งครัด แต่ในทางปฏิบัติอาจกล่าวได้ว่ามีอำนาจแฝงอื่นบางอย่างมาครอบงำ(Hegemony) ผู้เขียนมองว่า...ความจริงแล้วพฤติกรรมการบริหารดีๆ ส่วนใหญ่มิได้เป็นเช่นนั้นหรอก(ลึก ๆ ผมเชื่ออย่างนั้น) แต่ที่เป็นพราะคนใกล้ชิด...ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของการเมือง(ทั้งจริงและมายา) พฤติกรรมต่าง ๆ จึงแสดงออกมาในรูปนี้
การแสวงหาอำนาจ(สร้างภาพ) จะมีอิทธิพลต่อการวินิจฉัยสั่งการทั้งที่สำคัญและไม่สำคัญ ๆ (เรื่อย ๆ ซ้ำซ้อนและไร้สาระ) เรื่องเหล่านี้เป็นปรากฏการณ์ที่เห็นชัดแล้วและรู้กันทั่วไป ดังนั้นจึงเป็นปรากฏการณ์ที่น่าศึกษาค้นคว้าทางวิชาการเกี่ยวกับเรื่องอำนาจและการเมืองในองค์การซึ่งนับเป็นข้อถกเถียงกันอย่างกว้างขวาง...ความจริงจังของคนดี ๆ เลยถูกวินิจฉัยที่ผิด ๆ
ผู้บริหารดีเกิน ก็ไม่ใช่ผู้บริหาร
ผู้บริหารเลวเกิน ก็ไม่ใช่ผู้บริหาร
ดีบ้าง เลวบ้าง เพื่อให้งานไปได้ เอาน่า....