เช้าวันนี้ มีภาระงานคุมสอบมิดเทอมตอนแปดนาฬิกา
แต่..ทว่าตื่นสาย(แฮ่ม) ขับรถออกจากหมู่บ้าน ตอน U-turn รถกลับติดกันยาวเหยียด
เพราะตำรวจจราจร ไม่มาปฏิบัติหน้าที่และไม่มีใครมาแทน
ขณะที่กำลังกระวนกระวายใจ เรื่องไปสายอยู่นั้น...
พลันมีรถเก๋งคันหนึ่ง ตัดสินใจ U-turn ออกไปได้
คนขับรถคันนั้นเป็น ผู้หญิง !!!
แล้วเธอก็ขวางลำอยู่กลางถนน...
แล้ว.....เธอ ก็กวักมือเรียกให้รถที่ติดกันยาวเหยียดเป็นเวลานานๆๆๆ ขับออกไปๆๆๆๆๆ
โห...รถที่วิ่งมาทางตรงต้องจอดค่ะ เพราะรถเธอขวางทางกันไว้
รถทุกคัน ได้ขับเคลื่อนออกไป เพราะความที่เธอคิดไม่เหมือนใคร
แน่นอน รถวิ่งทางตรงคงจะแช่ง บ่น ก่น ด่าเธอ ว่าเธอใช้สิทธิอะไร
นำรถมาขวางถนน แล้วเรียกให้รถคันอื่น ๆ ขับเคลื่อนไป
แต่..ถ้าเธอไม่ทำเช่นนี้ รถจะติดอยู่นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้
เพราะรถทางตรงไม่ย้อม ไม่ยอม ที่จะหยุดรถให้(เพราะไม่มีจราจร)
วีรกรรมครั้งนี้ ผู้เขียนได้รับอานิสงค์ด้วย เพราะไปทันแจกข้อสอบนักศึกษา
นึกขอบพระคุณมากๆ อยากบอกให้เธอได้ยิน
เธอ...คิดได้อย่างไร !!!! ????
เธอ เป็นผู้หญิง แทนที่รีบไป ก็เอาตัวรอดแล้ว ผู้ชายทุกคนเขาก็คิดเช่นนี้
แต่...เธอสิ...กลับคิดถึงคนที่ไม่อาจขยับรถได้ เพราะทางตรงไม่ยอมให้ทาง
สังคมไทยเรา จะ มีคนคิดถึงคนอื่นเช่นนี้ สักกี่คน
เพราะแต่ละคน คิดถึงแต่ตัวเอง แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น แล้วเอาเปรียบผู้คน
ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
สังคมไทยทุกวันนี้ บัวแล้งน้ำ ห้ำหั่น ประหัดประหาร เดิมทำล้ายกันทางวาจา ใจ ก็มากพอ
เดี๋ยวนี้เริ่มทำลายกันทางกาย อย่างกะบ้านเมืองไม่มีกฏหมายปกครอง
เห็นน้ำใจคนไทยช่วงที่ผ่านมา เริ่มห่อเหี่ยวใจ
แต่..เห็นเธอ..คนนี้ ยังพอมีหวัง ว่าสังคมไทยยังพอมีคนดีที่รู้จักแบ่งปันและห่วงใย
เพื่อนร่วมสังคมเดียวกัน จึงขอบันทึกไว้ ณ ตรงนี้ สดุดีที่เธอทำ
เธอ..คิดได้อย่างไร แทบไม่เชื่อสายตาตนเอง
สวัสดีคะ อาจารย์
มาร่วมชมเชยคนทำดีด้วยคนค่ะ
อ้อ อาจารย์ขาหนูก็เรียนหลักสูตรและการสอน(คณิตศาสตร์ที่ มข.)ค่ะ
ขอคำชี้แนะด้วยนะคะ ขอบคุณคะ
อ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนมีพลังที่จะทำให้เราคิดดีทำดีในสังคมเพิ่มมากขึ้นค่ะอาจารย์ อยากรู้จัก เธอที่คิดได้อย่างไร เพื่อจะบอกว่าเราเป็นปลื้มกับสิ่งที่เธอทำแม้ว่ามันเป็นเรื่องเสี่ยงมากในสังคมและอารมณ์ของผู้คนวันนี้นะคะ ขอบคุณเรื่องเล่าเร้าพลังเรื่องนี้ค่ะ
ตอบ คุณเทียนน้อย
ดีใจจังที่แวะมาเยี่ยม
มข. กะ มรภ.ชม น่าจะมีโครงการแลกเปลี่ยนวิชาการ
โดยเฉพาะหลักสูตรและการสอนนะคะ
ตอบ คุณดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี
ขอบคุณค่ะที่แวะมาร่วมแจม
เธอเสี่ยงมากๆ ที่ไปขวางรถทางตรง เธอยอม
ขนาดเราก็ไม่เคยคิด แล้วปัญหาก็คลี่คลาย
เพราะมีคนยอมเสียสละ แม้ว่าตัวเองจะเจ็บปวด
ฝากแรงใจถึงใครคนหนึ่ง ชื่ออึ่ง(อ๊อบ) ที่ตีนดอยโตยเจ้า
ตอบ อาจารย์ขจิต
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยมพี่
ก็ติดตามอ่านผลงาน กิจกรรมของอาจารย์ตลอด
แต่ไม่ค่อยได้แจม
ชื่นชมมากเลยค่ะ ที่สังคมเรามีคนที่มีน้ำใจหลงเหลืออยู่
ถ้ามีคนดีๆอย่างนี้อีกหลายๆคน ประเทศของเราคงจะน่าอยู่กว่านี้มากๆเลยนะค่ะ
หวัดดีจ้า กนกพร ศิษย์รัก
ดีใจที่แวะมาเยี่ยม และร่วมแยมด้วย
ดีมากๆ ให้เข้ามาอ่านใน Gotoknow กันเถิด
มีเรื่องน่ารู้มากมาย เข้าไปอ่าน Blog อื่น ๆด้วยนะคะ
แวะมาแอ่วหาแล้วนะคะ (วันนี้ต่นแต่เช้าค่ะเลยได้มาเปิดเว็บของอาจารย์)นี่อาจารย์ของใครกันนะ คิดอะไรได้หลากหลายมุมมอง
คนแบบนี้บ้านเราจะเหลือซักกี่คนนะเนี้ย....น่ายกย่อง...
เรื่องดีดีที่น่าชื่นชมนะคับขอบคุณสำหรับการแลกเปลี่ยนที่น่าอ่านคับอาจารย์
ยินดีกับอาจารย์ด้วยน่ะค่ะ ที่มาคุมสอบทัน
เเละก็ดีใจกับทุกคนที่ติดอยู่ที่นั่น กับอาจารย์
เพราะว่าได้คนดีมีน้ำใจให้ความช่วยเหลือค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
อาจารย์ทำอะไรอยู่ค่ะ อาจารย์คงกำลังทำงานอยู่แน่ๆเลย อาจารย์ค่ะอย่างไงก็อย่าลืมพักผ่อนบ้างนะค่ะ
วันนี้หนูดีใจนะค่ะ ทีได้เรียนวิชา นิเทศการศึกษากับอาจารย์อีกวันหนึ่ง วันนี้หนูสงสารอาจารย์จังเลยค่ะ (ตอนที่อาจารย์ไอ หนูคิดว่า อาจารย์คงใช้เสียงในการสอนนักศึกษา และอื่นๆอีก จนทำให้อาจารย์คอแห้ง หนูอยากเอาน้ำอุ่นมาให้อาจารย์มากเลยค่ะ จะได้ช่วยบรรเทาอากรเจ็บคอด้วย แต่อาจารย์ก็ไม่ละความพยายาม ยังตั้งใจสอนนักศึกษา จนเสร็จ น่าชื่นชมนะค่ะ ) อาจารย์ค่ะ หนูรู้สึกดีใจนะค่ะ ที่ได้อ่านบทความแต่ละเรื่องของอาจารย์ แต่ละเรื่องได้สอน และเป็นบทเรียนแก่คนอ่านมากเลยค่ะ และสำหรับเรื่องนี้ ก็น่าชื่นชมคนที่ทำดี และยอมเสียสละ เพราะไม่แน่ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นเอารถมาจอดขวางกันไว้ อาจจะมีรถอีกคันมาชนรถเธอก็เป็นได้ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจนะจุดนั้น เธอกลับช่วยคนอื่นให้ได้ไป เป็นการทำดีที่น่ายกย่องอย่างยิ่ง
เป็นความจริงมากๆจากปัจจุบันนี้ มนุษย์ต่างก็ดำรงชีวิตเพื่อความอยู่รอดของตัวเองทั้งนั้น แต่มิใช่ว่า คนที่ดีๆ และยอมเสียสละเพื่อคนอื่น ไม่มี มี แต่มีเป็นส่วนน้อยและหาได้ยากมากในปัจจุบันนี้
ขอบคุณอาจารย์มากๆนะค่ะ สำหรับบทความดีๆอย่างงี้ค่ะ งั้นหนูไม่รบกวนอาจารย์แล้วค่ะ แค่นี้นะค่ะ
อาจารย์ค่ะ อย่าลืมพักผ่อนมากๆและดื่มนมก่อนนอนด้วยนะค่ะ สุขภาพจะได้แข็งแรง
ฝันดีนะค่ะ สวัสดีค่ะ
นางสาวพรรณิภา ค่ะ
สวัสดีครับ อาจารย์
วันนี้เรียนเสร็จไม่รู้จะทำอะไร เลยแวะมาคุย(เล่า)เรื่องแถวบ้านให้ฟังครับ
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้แวะไปบ้าน และได้มีโอกาสไปเจอกับครูที่บ้าน(ซึ่งไม่ได้เจอกันมานาน สิบกว่าปีได้)
ผมสงสัยว่าทำไมครูไม่ย้ายไปที่อื่นทั้งที่ครูคนอื่นเขาไปกันหมดแล้ว
ครูคนนั้นชื่อ ครูสมศักดิ์ ครับ ครูไม่ตอบแต่ครูยิ้มเหมีอนมีอะไร
"ครูคงคิดอะไรอยู่แน่" ผมคิดในใจ เลยถามครูอีกครั้ง แต่ครูก็ไม่พูดเหมือนเดิม
ครูมองดูเด็กๆที่กำลังเดินถือสมุดเก่าๆ กับดินสอที่หักไม่มียางลบ ใส่ชุดนักเรียนที่เปื้อนไปด้วยฝุ่น
ในมือครูยังมีไม้แส้ ที่ดูเหมือนมีอายุมากเลยทีเดียว "ครูจะไม่ไปไหนหรอก" ประโยคที่ผมรอคอยครูพูดออกมา
มีแค่นี้ครับ กับรอยยิ้ม นิดๆบนใบหน้า แล้วครูก็ชวนคุยเรื่องอื่นๆไปเรื่อยๆ
วันนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าคำถามที่ผมถามครูนั้นครูตอบผมแล้วหรือยัง
แต่ ครูมองหน้าผมเหมือนว่าจะพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่พูด ผมเลยได้แต่หวังว่าสักวันผมจะเข้าใจครูทำตอนนั้น
จบแล้วครับ
ถ้ามีอะไรผมจะมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ สวัสดีครับ
น่าจะตอบแล้วครับ
ความสุขของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
ความสุขของคนปล่อยวาง กับความสุขของคนยึดมั่น
แตกต่างกันอย่างไร ผู้ปฏิบัติย่อมรู้ดี ใช่ไหมคะ