สวัสดีครับ อาจารย์

วันนี้เรียนเสร็จไม่รู้จะทำอะไร เลยแวะมาคุย(เล่า)เรื่องแถวบ้านให้ฟังครับ

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้แวะไปบ้าน และได้มีโอกาสไปเจอกับครูที่บ้าน(ซึ่งไม่ได้เจอกันมานาน สิบกว่าปีได้)

ผมสงสัยว่าทำไมครูไม่ย้ายไปที่อื่นทั้งที่ครูคนอื่นเขาไปกันหมดแล้ว

ครูคนนั้นชื่อ ครูสมศักดิ์ ครับ ครูไม่ตอบแต่ครูยิ้มเหมีอนมีอะไร

"ครูคงคิดอะไรอยู่แน่" ผมคิดในใจ เลยถามครูอีกครั้ง แต่ครูก็ไม่พูดเหมือนเดิม

ครูมองดูเด็กๆที่กำลังเดินถือสมุดเก่าๆ กับดินสอที่หักไม่มียางลบ ใส่ชุดนักเรียนที่เปื้อนไปด้วยฝุ่น

ในมือครูยังมีไม้แส้ ที่ดูเหมือนมีอายุมากเลยทีเดียว "ครูจะไม่ไปไหนหรอก" ประโยคที่ผมรอคอยครูพูดออกมา

มีแค่นี้ครับ กับรอยยิ้ม นิดๆบนใบหน้า แล้วครูก็ชวนคุยเรื่องอื่นๆไปเรื่อยๆ

วันนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าคำถามที่ผมถามครูนั้นครูตอบผมแล้วหรือยัง

แต่ ครูมองหน้าผมเหมือนว่าจะพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่พูด ผมเลยได้แต่หวังว่าสักวันผมจะเข้าใจครูทำตอนนั้น

จบแล้วครับ

ถ้ามีอะไรผมจะมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ สวัสดีครับ