โคลงผวน ข้างล่างนี้จำได้เพื่อนผู้เขียนคือ นายเจย์ แต่งไว้ก่อนแล้ว 6 บท ชื่อ คำผวนกับการเมือง  ผู้เขียนนึกสนุกจึงลอง แต่งโคลงผวนบ้าง ใจความว่า

มุมมองที่หนึ่ง ที่ผู้เขียนมีต่อ นาย ถิ่นสัคค์


"บริภมนิโยค" สร้าง-               สุขเอย
"หยื่อเสียบ" สักทีเหวย            ว่าบ้า
"คั่นรัปช่อ" พอเสบย               มิอิ่ม  หรอกพ่อ
"ริฐวิสาหกัจ" ถ้า                    "ที่ซู้"ขาดทุน

"งุนเทิน" มากโอบเอื้อ             "ไทยทวย"
"คำตะระโยตร" รวย-              ก่อนข้าฯ
"พูกเลื่อ" เพื่ออาหมวย            เพื่อญาติ  โยมเอย
"ทมนิยุน" ใครละว้า                ละทิ้ง"ทมนิยุน"

หมุนเงิน "จื่นเหม็ด"ล้าน          เลวไฉน
"ธ หนัตร์ บา" อ้าใคร              เกลียดแกล้ง
"หยูมื่น" ยื่นแมวไผ                ก็แลก
"ราฐะนาวัฐ" อันแถ้ง              เถอะไว้ทีหลัง


มุมมองที่สอง ที่ผู้เขียนมีต่อ นาย ศฺริธน


"ลังเจว" เหลวแหลก อ้าง           นัยหลวง
"ปลมระดุก" ปลุกปวง-              พระเจ้า                       (สันโตก อศิ*)
"ใข่การ ญิด" คิดทวง                 "อไธย์ปะติป"
"โผชน์ประหยล" เองอ้าง-           สิทธิ์ สู้ทวนกระแส


"แด่ตี" หอน เห่าแล้ว                 หายหัว
"ถาดฉะ ลำ" แท้ มัว-                มืดหน้า
ที่แน่แน่แกกลัว                         "ลืนปูก"
"วิตปะหริบ" ริกล้า                    เก่งโม้เมาผยอง


"มองผะเหยา" กู้ชาติแล้ว          เหลืออะไร
ประเทศ "จมล่ะ" บรรลัย            ล่วงหน้า
"แพนทู่" อยู่มีใคร                     "บั่วช่อ"
เพื่อชาติ "ช่านาติ" อ้า-             อาจแก้กลีสยาม



*คำตะระโยตร =โคตระ(ยำ) /โคตรเหง้า+ระยำ