(บ่น)..ทำไมช่วงนี้ช้างเริ่มกลับมาเดินตามถนนอีกแล้ว?.. เมื่อวานขับรถกลับบ้านจากเกษตร-นวมินทร์ ไปถึงปากซอยโชคชัย 4 เจอช้างตั้ง 2 เชือก เดินอยู่ริมถนน เชือกแรกอยู่ตรงร้านอาหารกลางๆ ซอย อีกเชือกอยู่ตรงเกือบปากซอย..สงสารช้างจัง เดินบนถนนคงเจ็บมาก ที่ผ่านมาก็เคยจ่ายเงินเพื่อซื้ออาหารให้ช้างตามถนนอย่างนี้..แต่เพื่อนที่ไปด้วยบอกว่าอย่าสงสารช้างในทางที่ผิด ถ้าเจออย่างนี้ให้แจ้งไปยังศูนย์ร้องเรียนช้างเร่ร่อนของ กทม. ที่เบอร์ 1555 หรือโทรศัพท์สายด่วนกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช 1362 ได้ตลอด 24 ชั่วโมง (ถ้าถามว่านุชได้โทรไปหรือเปล่า..ตอบได้เลยค่ะว่าเปล่า..สงสารทั้งช้างสงสารทั้งคน เพราะอ่านเจอว่า กทม. จะใช้ พรบ. รักษาความสะอาด ซึ่งจะมีโทษปรับ จำนวน 100 บาท ต่อช้าง 1 เชือก และดำเนินคดีควานช้างอีก 1 ข้อหา โดยใช้ พรบ. โรคระบาดสัตว์ของกรมปศุสัตว์ ซึ่งมีโทษปรับ 500 บาทและรอลงอาญา 1 ปี).. บ่นๆ..เพราะใจไม่แข็งพอ
(รูปไม่ค่อยชัดค่ะ ..มือถือตกบ่อย..เริ่มต๊องๆ แล้ว)
(บ่น)..ทำยังไงกับคนเช็คกระจกตามแยกไฟแดงดี?..
เมื่อวันจันทร์ไปธุระแถวๆ ถนนสามัคคี รถติดไฟแดงอยู่..กำลังเพลินๆ กับการฟังเพลง จู่ๆ ก้อมีผู้ชายคนหนึ่งโผล่หน้ามาที่กระจกหน้ารถ..(ตกใจ) พร้อมๆ กับเอาที่เช็ดกระจกรูดปร๊าด..(ฟองเต็มเลย) แล้วก็เอาผ้าสีดำๆ มาเช็ดฟองออกไปแล้วก็เดินมาเคาะกระจกข้างขอเงิน..(ใช้เวลารวดเร็วมากค่ะ)..เค้าเคาะกระจกแรงมากๆ แล้วตรงนั้นก็ไม่ค่อยมีคน เวลาก็พลบค่ำแล้ว ที่สำคัญไปคนเดียวซะด้วย เลยจำเป็นต้องแง้มกระจกนิดๆ พร้อมสอดเงินให้ไป 20 บาท..เป็นการสูญเสียที่ไม่ระมัดระวัง..ปกติจะคอยสอดส่องตามแยกไฟแดง เพื่อหลบคนเช็ดกระจก วันนี้พลาดซะแล้ว..ไม่รู้ว่าคนอื่นๆ มีวิธีการหลบหลีกกันยังไง สำหรับนุชคือพยายามจำว่าแยกไฟแดงไหนมีคนคอยเช็ดกระจก ถ้าเลี่ยงได้ก็เลี่ยง เลี่ยงไม่ได้ก็คอยสอดส่องมองดูว่าเค้าจะเดินมาที่รถเราไหม พร้อมๆ กับภาวนาว่าไฟเขียวสักที (ลุ้นสุดชีวิต) แต่ถ้าภาวนาไม่ได้ผลก็ต้องโบกไม้โบกมือห้ามล่วงหน้าเต็มที่เวลาเค้าเดินตรงเข้ามาที่รถ แต่ถ้าห้ามไม่ได้ก็เสียเงินไป...
บ่นๆ..เพราะต้องเงินแล้วเค้ายังเช็ดไม่สะอาดอีก เฮ้อ..กลับมาแล้วต้องมาล้างรถอีก..
เห็นแล้วสงสาร ไม่รู้ว่าคนเลี้ยงช้างหรือช้างเลี้ยงคน
สวัสดีค่ะพี่นุช..ปอเองค่ะ
ขอบคุณมากนะค๊ะ เดี๋ยวหลังปีใหม่ปอจะไปรับของที่ อ.อภิชาต นะค๊ะ
วันนี้ฝากเพลงของพวกเรามาให้พี่นุชคิดถึงเล่นๆ
ชีวิตวนศาสตร์ จาก www.websuntaraporn.com
พวกเราชาววนศาสตร์ไม่หวั่นหวาดความทุกข์ในป่า
เราปองพิทักษ์วนาปกป้องแนวป่าไม้ของเมืองไทย
มิเคยหวั่นเกรงอันตราย ผองเราชาติชายยอมตายในไพร
อดทนทำงานกันไป พยุงปรุงให้ป่าไม้แพร่พันธุ์
หากเปรียบเแผ่นดินคือทองครองค่าทั่วธานี
ป่าเปรียบเสมือนมณีทวีค่างามอนันต์
ด้วยป่ารักษาเมืองเอาไว้ จิตใจเราซึ้งค่านั้น
จึงพลีพร้อมยอมชีวัน เพียรกันรักษาป่าไทย
เปรียบเสือ รักแดนดง เราก็คงเฉกเช่นเสืออยู่ดงจงใจ
เปรียบนก ระวังไพร เราเปรียบไปก็คงเหมือนชื่อมั่น
เรานี้ผูกพัน สร้างสรรถิ่นไพร คงไว้ไม่วาย คงไว้ไม่วาย คงไว้ไม่วาย
อ้อ..ปอเอารูปตอนไปงานพี่สืบของพวกเราไปฝากไว้กับ อ. ด้วยนะค่ะ..
สงสัยจะเป็นเชือกเดียวกันเลยค่ะ ที่เห็น
เป็นโรคอะไรไม่ทราบค่ะ ทนดูไม่ได้
เห็นช้างตัวโต ๆ ลำบาก เหมือนคนเดินเท้าเปล่า มาครึ่งค่อนประเทศ
ทำใจไม่ได้ น้ำตาซึมทุกทีค่ะ
นี่หน่ะเร๋อ สัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ของเรา
สวัสดีค่ะ..แวะมาฟังเสียงบ่นอันน่ารักของใครน๊า
ขอบคุณนะคะที่แวะไปเยี่ยมที่บ้าน
ขอบคุณ
มากๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณ คนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย)
1 ความสงสาร คือ 1ถุงอาหารช้าง
หลายความสงสาร คือ 1ชีวิตช้าง ...
หากสงสารจริงๆ ให้ผลไม้ช้างกิน ที่สำคัญ ผลไม้ซื้อมาจากที่อื่น ไม่ซื้อผลไม้กับคนเลี้ยงช้างที่ถือมาขาย