 |
|
14-15 ธ.ค.51
รพ.มวกเหล็ก /แก่งคอย /หนองแค จ.สระบุรี จัดค่ายเรียนรู้ธรรมชาติเพื่อเข้าใจคุณค่าของชีวิต ที่ เขาใหญ่ จัดให้ นักศึกษาแพทย์ปีที่ 4 จาก โรงพยาบาลรามาธิบดี มหิดล
เป้าหมาย
เพื่อค้นหารูปแบบที่เหมาะสมในการจัดกระบวนการการเรียนรู้เพื่อพัฒนาจริยธรรมของน.ศ
เพื่อได้เรียนรู้ ปรับตัวในการอยู่ร่วมกันโดยใช้ธรรมชาติเป็นสื่อ
เพื่อให้ฝึกเรียนรู้ด้วยใจ
กิจกรรม
เริ่ม สายวันที่ 14 ธ.ค. เป็นกิจกรรมรู้จักกัน และการนำเข้าไปสู่เกมเพื่อการศึกษาธรรมชาติ
บ่าย แบ่งกลุ่ม เดินป่า 3 กลุ่ม สามเส้นทาง
กลางคืนสรุปงาน นำเสนอ ได้อะไร จากการเดินป่าและจากการบันทึกธรรมชาติ
เล่นเกมกาลเวลา เวลากลืนกินทุกสรรพสิ่ง
เช้ามืด 15 ธ.ค. ไปผาเดียวดาย เขาเขียวชมธรรมชาติ และบันทึกธรรมชาติ ด้วยความรู้สึก และงานเขียน
สายลงมาที่พักค่ายเยาวชน และวาดรูปลงเสื้อ จากที่ประทับใจ
สรุปกิจกรรม และ อำลา
ค่ายนี้ อาจารย์หมอ รศ.นพ.สุรเกียรติ อาชานานุภาพ
คณะแพทย์ศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มาดูแลนักศึกษาอย่างใกล้ชิดและให้ความรู้แลกเปลี่ยนอย่างน่าสนใจยิ่ง
อาจารย์หมอ เสริม เรื่อง เกมกาลเวลาว่า
แม้ว่า กาลเวลาจะกลืนกินทุกอย่าง แต่เราสามารถอยู่เหนือกาลเวลาได้
โดยการทำให้เราอยู่กับปัจจุบันขณะ
ไม่ให้ใจ ไปข้างหน้า
และใจไม่ต้องไปข้างหลัง
ให้ใจอยู่ กลางๆ ปัจจุบัน
เมื่อไหรเราจะไปเที่ยวป่าอีก ค่ายอยากไปอีกเพราะว่าเราได้เรียนรู้สิ่งที่เราไม่รู้เยอะมากๆ
เเต่......ลุงจืดยังไม่ได้ให้ของขวัญที่ Bing Go ได้เลยนะครับ >o<
เส้นทางที่ไปนะ มันไปโผลอที่บ้านพักพนักงานเพราะเราได้ยินเสี่ยงช้างดังมากเลยทีเดียว เราได้เจอขี้ช้างเยอะมากเลย ขอบคุณป้าหน่อยเเละลุงจืดที่มาช่วยพี่ๆเขา
หวัดดีจ้ะ ค่ายนี้ น้องแคมป์ น้องค่ายเก่งมากเลย เป็นผู้ช่วยลุงจืดแล้วก็ดูแลพี่ๆนักศึกษา
ตอนนี้พ่อไม่ต้องลูกจัดการแทนแล้ว
ว่าไงลุงจืด....ของฝันชิ้นใหญ่นี่แหละเด็ก
ผมว่าจะลองหาเวลาสรุปดูว่าได้อะไรบ้างกำลังคิดอยู่
อะไรก็ดี....แต่รู้สึกว่ามันไม่เต็ม...มันไม่ได้ดั่งที่คิดนะ
เมื่อวานน้องอยู่ที่มวกเหล็กวันสุดท้าย วันนี้รวมนักศึกษาแพทย์ทั้ง 3 กลุ่มเป็นวันสุดท้ายที่หนองแคทั้งนำเสนอเรื่องราวในพื้นที่ รวมถึงความทรงจำบนเขาใหญ่ อาจารย์บอกน้องๆสะท้อนในแบบประเมินอยากให้จัดรุ่นต่อๆไปอีกร้อยเปอร์เซนต์ ครานี้ก็เป็นการบ้านของครูพี่เลี้ยงที่ต้องทบทวนกระบวนการเรียนรู้ที่เราเรียกว่าเรียนรู้นอกห้องเรียนให้มันเต็ม(อย่างที่คนเดินทางบอก)ได้อย่างไร เรื่องสมุดบันทึกธรรมชาติที่น้องๆเขียน-วาดแม้ช่วงวันกว่าๆ แต่ก็อยากเอามาร้อยเรียงจริงๆแล้วอยากให้คนช่างฝันอย่างพี่หน่อยช่วยน่าจะเต็มขึ้นอีกนิดนะ
สมุดบันทึกธรรมชาติเล่มเล็กๆ บันทึกเรียนรู้ ระบาย...คลายเครียด
สุดท้ายบทกวีบนผาเดียวดายจากอาจารย์สุรเกียรติ อาชานุภาพ
สวัสดีครับ เป็นน้องใหม่สำหรับเวปไซด์นี้เลยนะคร้าบบบบ พี่เบริด์ให้เวปไซด์นี้มาก็เลยมีโอกาสเข้ามาแสดงความคิดเห็นด้วยครับ ที่เขาใหญ่ที่เราไปกันก็น่าจะเป็นสิ่งที่มีค่ามากทั้งในแง่ของความงามในธรรมชาติและความงามอันเป็นปัจเจก ต้นไม้แต่ละต้น ใบไม้แต่ละใบล้วนคล้ายลายนิ้วมือเรา ไม่มีความเหมือนที่แท้จริง และไม่มีความต่างอย่างสิ้นเชิง ชีวิตก็คงไม่ต่างกัน ธรรมชาติสอนเราเยอะครับ ประสบการณ์มากมายนี้ เป็นประโยชน์ไม่ใช่เเค่เพียงตัวเรา ผมจะเก็บไปเล่าให้ผู้ป่วยของผมฟังด้วยครับ คิดถึงพี่ๆทุกคนนะครับ นศพ.รามาปี4