ความทุกข์คือเงาของความสุข และความสุขก็คือเงาของความทุก
ยามใดที่ครูตาลเขียนบันทึก เหงา ๆ เศร้า ๆ หลายคนคงคิดว่าครูตาลกำลัง เหงา เศร้า หรือ เป็นทุกข์ จริง ๆ แล้วเปล่าเลยค่ะ เพราะครูตาล คุ้นชินกับ ความทุกข์ ทำความทุกข์ให้เป็นความสุข เค้าเรียกว่า ชาชิน ไงคะ เมื่อเรา ชาชิน เราก็จะไม่รู้สึกว่าทุกข์ค่ะ
ความทุกข์คือเงาของความสุข และความสุขก็คือเงาของความทุกข์ สองอย่างนี้มันสลับที่กันอยู่ตลอดเวลา ครูตาลจึงเรียนรู้ที่จะปรับตัว คือต้องอยู่ให้ได้อย่างลงตัวกับความทุกข์และความสุข สิ่งเหล่านี้เองทำให้ครูตาลค้นพบว่า ความทุกข์ของคนเรา มีที่มา ๒ ประการค่ะ
๑. ความทุกข์ที่เกิดจากตัวเรานำทุกข์มาใส่ให้ตัวเราเอง ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นเพราะเราไม่หยุดแสวงหาความสุข เมื่อเป็นเช่นนี้ก็สรุปได้ว่า "ความสุขนั้นเป็นที่มาแห่งความทุกข์" ครูตาลพูดถูกใช่มั้ยคะ
๒.ความทุกข์ มาจากการที่เพื่อนมนุษย์คนอื่นเขาหยิบยื่นมาให้เรา สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราควบคุมมันไม่ได้จริง ๆ เพราะเราไม่อาจห้ามเขาไม่ให้ทำความทุกข์ หรือนำพาความทุกข์มาหาเราก็ไม่ได้อีก
เมื่อรู้ถึงสาเหตุแห่งการเกิดทุกข์แล้ว ครูตาลก็จะเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน โดยใช้ ๒ ช่องทางค่ะ คือ
๑. ละวาง โดยการยอมรับความจริงว่า"ไม่มีมนุษย์คนใดจะหนีทุกข์ไปพ้น" มีวิธีเดียวที่จะทำให้เราไม่ทุกข์ ก็คือ ทำให้มันเป็น เรื่อง ธรรมดา ค่ะ
๒. ชาชิน ครูตาลใช้ความ ชาชิน เป็นตัวช่วยค่ะ ทำตัวเองให้ชาชินกลมกลืนไปกับความทุกข์นั้น พอชาแล้ว มันก็ไม่มีความรู้สึกว่าทุกข์
ทุกวันนี้ครูตาลก็มีความสุขนะคะ (และเมื่อได้เข้ามาใน G2K ครูตาลก็รู้สึกมีความสุขมากขึ้น) ชีวิตของลูกผู้หญิงคนหนึ่ง ที่จากบ้านเกิดเมืองนอนมาอยู่ต่างแดน กว่าจะถึงวันนี้ วันที่ ลูกชายคนโตอายุ ๑๑ ขวบ ลูกชายคนเล็กอายุ ๙ ขวบ กว่าจะถึงวันนี้ได้ แน่นอนว่า ต้องพบกับความทุกข์มาอย่างแสนสาหัส หากไม่ทำตัวให้ชาชิน ไม่เห็นว่าความทุกข์คือเพื่อน ก็คงไม่มีครูตาลอยู่ในโลกนี้ในวันนี้หรอกค่ะ
ความทุกข์หรือความสุข ไม่มีสิ่งใดที่จะอยู่กับเรานาน ไม่มีใครทุกข์ตลอดชีวิต และไม่มีใครสุขตลอดชีวิต คนที่สุขในวันนี้ อาจจะทุกข์ในวันพรุ่งนี้ และ คนที่ทุกข์ในวันนี้ อาจจะสุขสุด ๆ ในวันรุ่งขึ้น
เพราะฉะนั้น เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว ยามใดที่ครูตาล บันทึกบทกลอนเศร้า ๆ หรือ ถวิลหาอดีตที่เศร้าสร้อย ขอให้เข้าใจเถอะว่า นั่นคือความสุขของครูตาลค่ะ สุขในการฟังเพลงเศร้า สุขในการเขียนกลอนซึ้ง ความเหงากับความทุกข์ คนละประเด็นกันนะคะ
ไม่ยึดรัดขัดยิ่งบางวางยิ่งเบา
เราดิ้นรนไขว่คว้าตามหาฝัน
ทุกคืนวันหวังให้ใจสุขขี
อยากมีรถมีบ้านทำงานดี
อิสตรีอยากได้ชายร่ำรวย
ชายอยากได้สตรีที่งามเลิศ
จิตเตลิดเกิดเห็นกิเลสสวย
ไม่จีรังความสวยความร่ำรวย
เราจึงป่วยไม่สมหวังดั่งใจปอง
เกิดเป็นทุกข์หวังไว้ไม่สมอยาก
ยิ่งพลัดพรากจากกันพลันเศร้าหมอง
เมื่อยามได้สุขใจได้ครอบครอง
ทางทั้งสองสุขทุกข์ผูกจิตเรา
รู้ละลดปลดวางพบทางสุข
ห่างความทุกข์ผูกใจไม่เคืองเขลา
ไม่ยึดรัดขัดยิ่งบางวางยิ่งเบา
รักตัวเราเข้าใจจิตอนิจจัง
บทประพันธ์ : คุณวิโรจน์ พูลสุข เมื่อ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
(ครูตาลขอยืมบทกลอนหน่อยนะ"เพื่อน" สี่ทุ่มพอดี แต่งเองไม่ไหวแล้ว ง่วง คงไม่ว่ากันนะ นะ)
ความทุกข์หรือความสุข ไม่มีสิ่งใดที่จะอยู่กับเรานาน ไม่มีใครทุกข์ตลอดชีวิต และไม่มีใครสุขตลอดชีวิต คนที่สุขในวันนี้ อาจจะทุกข์ในวันพรุ่งนี้ และ คนที่ทุกข์ในวันนี้ อาจจะสุขสุด ๆ ในวันรุ่งขึ้น
ขอบคุณพี่คิมมากค่ะ
กลับมาแล้วเหรอคะ
พักผ่อนก่อนนะคะ
พรุ่งนี้ครูตาลจะคอยอ่านบันทึกของพี่คิมค่ะ
หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณครูวรางค์ภรณ์
ครูตาลก็กำลังจะเข้านอนแล้วค่ะ
สบายดีค่ะ คุณครูก็คงสบายดีใช่มั้ยคะ
ติดตามโพสของคุณครูในบล็อกต่าง ๆ อยู่เสมอ ๆ ค่ะ
เติมเต็มกำลังใจให้กันและกันตลอดไปนะคะ
อรุณสวัสดิคะครูตาล
สุขสดชื่นะคะ มีความสุขเช้าวันใหม่ข้าวถั่วคะ
สวัสดีครับคุณครูตาล
ตามคุณประกายมาทานอาหารเช้าบ้านครูตาล
เจ้าของบ้านตื่นหรือยัง หรือกำลังฝันถึง เลข 3-3-4อยู่ครับ
สวัสดีครับ บอบคุณที่ได้อ่าน มีสติดีขึ้นครับ บอบคุณครับที่ได้อ่าน
....และเมื่อได้เข้ามาใน G2K ครูตาลก็รู้สึกมีความสุขมากขึ้น...ครับ เห็นด้วยกับอาจารย์ หวังว่าความรู้สึกดีๆ เหล่านี้ คงจะมีต่อไปอีกนานแสนนาน นะครับ ขอบคุณมากครับ
ส่งทางโทรศัพท์ค่ะ เข้าระบบไม่ได้ค่ะ ลองให้เพื่อนดูว่าโทรศัพท์ของครูคิมใช้ไปไปซื้อนำแข็งไสใสนมหกได้ไหม บอกคิดถึงมาก่อนละกัน
พี่ครูตาลขา...คิดถึงจัง..ตามพี่คิมมาติดๆในเช้าวันนี้..เอ๊ะสายแล้วเกือบเที่ยงแล้ว..ไปทานข้าวกันเถอะพี่ครูตาล...ไก่ย่างส้มตำปลาร้า..อร่อยอย่าบอกใครเชียวนะคะ
รักรักและรักนะคะ
ดอกพุทธรักษาของพี่ครูตาลดอกนี้..Hotมากมากเลย..ทำให้เรตติ้งน้องแอ้ดทะลุพุงกระฉูด..ขอบคุณผู้ร่วมอุดมการณ์..อิอิ..รักพี่ครูตาลนะคะ
สวัสดีเจ้า..ครูตาลคนงาม
มะนาวหวานเคยรู้สึกยึดติดกับหลายๆสิ่งมากมายค่ะ ในอดีต.. แต่ปัจจุบัน ปล่อยวางมากขึ้น และรู้สึกเป็นสุขมากขึ้นจริงๆค่ะ
เป็นยังไงนะ ครูตาลยังไม่เคยทานเลยค่ะ
มีความสุขกับการทำงานตลอดวันนะคะ
ครูตาลตื่น ตี 4 ทุกวันค่ะ เปิดเครื่องทิ้งไว้ แล้วจัดการกับภาระกิจ เพื่อต้อนลิงสองตัว(ลูกชาย) ขึ้นรถโรงเรียนค่ะ ต้องขอโทษด้วยที่ลืมเฉลยสูตร 3-3-4 พอดีครูตาลเห็นมีพระคุณเจ้าเข้ามาเยี่ยมเยียนด้วย กลัวจะไม่เหมาะสมค่ะ จริง ๆ ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ หมายถึง หม้าย 3 ไม่หม้าย 3 และ นางสาว 4 ค่ะ โอเคนะคะ
คิดว่าน่าจะเป็นอย่างที่หนุ่มกรว่านะคะ คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่จะว่าไปแล้ว เรื่องของอนาคตมันไม่แน่ไม่นอนนะคะ
ครูตาลปลื้มในความตั้งใจดี และจริงใจต่อครูตาลของพี่คิมจังเลย
ปลื้มมาก ๆ ค่ะ
ดีใจด้วยนะคะ พี่ครูตาลแว้บไปดูตอนเที่ยงค่ะ แต่ก็ไม่ได้เข้าระบบ สุดยอดเลยค่ะ หลัก 100 เชียวนะคะ คงต้องขอบคุณคนที่จุดประกายความคิดให้น้องแอ๊ดแล้วหละ บล็อก be 5000 ใช่มั้ยคะ
...ปีนี้สุข ปีหน้าทุกข์...
...เดือนนี้สุข เดือนหน้าทุกข์...
...อาทิตย์นี้สุข อาทิตย์หน้าทุกข์...
...วันนี้สุข พรุ่งนี้ทุกข์...
...ชั่วโมงนี้สุข ชั่วโมงหน้าทุกข์...
...นาทีนี้สุข นาทีหน้าทุกข์...
...วินาทีนี้สุข วินาทีหน้าทุกข์...
"สุข" "ทุกข์" เป็นเรื่องปกติธรรมดาของโลกครับ...
ชีวิตคนเรามันก็เท่านี้แหละนะคะ ถ้าปล่อยวางได้ ก็จะทำให้ชีวิตมีความสุขค่ะ ยิ่งดิ้นรนใฝ่คว้าหาความสุข ก็จะยิ่งทุกข์ค่ะ เหมือน... ยิ่งใกล้ ยิ่งเจ็บ อิ..อิ..