การประกวดภาพถ่าย
เป็นกิจกรรมหนึ่งของชาวเฮ
ที่ทุกคนสนใจร่วมสนุกกันมากทุกครั้ง
แต่คราวนี้พอเพิ่มในส่วนของคำบรรยาย
ผู้ชมและกรรมการให้คะแนนจะได้รับอรรถรสไปด้วย
ภาพที่ผมลงไปก่อนนี้เป็นตัวอย่างแสดงนำร่องเฉยๆ
แต่ในบล็อกนี้จะเป็นการส่งประกวดนะครับอาจารย์แป๋ว อิอิ..
ภาพชุดที่ 1"รถเบิร์ด"
ผมเห็นรถคันนี้วันที่เราเดินทางไปถึง เบิร์ดขับมารับเราไปทานข้าวและพาไปที่พัก ยังนึกในใจว่า..รถคันนี้ช่างเหมาะกับสาวน้อยคนนี้เหลือเกิน วันรุ่งขึ้นเธอขับมารับเราไปเที่ยวตลาดเช้า ผม ป้าจุ๋ม โกจิจัง หมอเจ๊คนสวย แซ่เฮ รวมเจ้าของรถ 5 คน เต็มที่นั่งพอดี ช่วงหนาวเย็นอย่างนี้อบอุ่นกันทั่วหน้า วันเดินทางกลับ เบิร์ดขับรถคันนี้มารับเราไปเที่ยว ก่อนที่จะส่งขึ้นเครื่องกลับ ระหว่างที่เดินทางไปสนามบิน เราได้คุยกันเกี่ยวกับรถคันนี้ เบิร์ดบอกเล่าว่า..
"รถคันนี้นำเข้า มีคันเดียวในเจียงฮาย ขับมา13 ปี แล้ว ยังคล่องแคล่วเป็นพาหนะคู่ชีพขึ้นเขาลงห้วยด้วยกันตลอด เป็นรถขับเคลื่อน4ล้อจึงเหมาะกับสภาพพื้นที่ภาคเหนือ..คุณพ่อไปเห็นรถคันนี้ แล้วมาบอกเบิร์ดไปดูว่าชอบไหม? เบิร์ดกลับมาบ้าน คุณพ่อไม่รอแล้ว จ่ายเงินให้เรียบร้อย เบิร์ดชอบมันมาก คล่องแคล่วดี เคยมีคนมาขอซื้อ เบิร์ดบ่ขายคะ เคยถูกงัดกุญแจครั้งหนึ่ง ต้องเสียเวลาเปลี่ยนกุญแจใหม่ทั้งวัน"
สรุปว่า ภาพประกวดนี้มีประวัติแห่งความรัก ความชอบ ความพอใจ รับใช้เจ้าของรวมทั้งคณะแซ่เฮครั้งนี้ด้วย มีคนเก่งนำทาง เล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ให้ฟังอย่างทะลุปรุโปร่ง แถมยังได้นั่งรถแสนรักของเธอด้วย จึงเป็นที่มาของการเลือกภาพประกวดครับผ๊ม~!
ภาพชุดที่ 2 คุณครูในดวงใจ
ช่วงที่ไปตลาดเช้า ผมเดินเก็บภาพตามหลังคณะ สักพักได้เสียงเจี๊ยวจ้าว มองไปเห็นกอดกันอุ้มลุ้ม ..เดินไปหาได้รับฟังเรื่องราวที่ประทับใจมาก..เบิร์ดบอกว่า..ท่านนี้เห็นเบิร์ดตั้งแต่เป็นเด็กตัวแดงๆ โตมาหน่อยได้เรียนกับคุณครูท่านนี้ เป็นลูกศิษย์ติดพันกันมายาวนานจวนจนท่านเกษียณ พวกเรามะรุมมะตุ้มคุณครูยังกะรู้จักกันมานานแสนนาน ป้าจุ๋มถามๆคุยๆ ชื่นชมกันมาก
หลังจากแยกกันแล้ว เดินไปเดินมาเจอคุณครูอีก ท่านซื้อน้ำเต้าหู้แจกเรา ชวนไปเที่ยวบ้าน ตอนนี้ท่านดูแลคุณแม่อายุ90กว่าปี ปลูกสมุนไพรแจกชาวบ้านเป็นงานอดิเรก ครูเล่าว่าถ้าชาวบ้านกินหายเราก็ได้บุญ ช่วงที่เราเดินกลับมาขึ้นรถ อ้าว! เจอคุณครูอีก ท่านยังแข็งแรง สุขภาพดี แจ่มใส ถีบรถจักรยานมาตลาด เรื่องนี้โดนใจมาก..จึงเลือกภาพเข้าประกวดผ๊ม~!
ภาพชุดที่ 3 คนสวยหนาว
ป้าจุ๋มมาแอบซื้อสวนลิ้นจี่ไว้ที่เจียงฮายนานหลายสิบปีแล้ว
จึงรู้ที่หนีที่ไล่และที่อาหารอร่อย
ป้าแห่งชาติเล่าว่า..
ทุกครั้งที่มาที่นี่จะแวะซื้อไก่ทอดกับข้าวเหนียว
บอกว่าไก่เขาทอดได้กรอบอร่อย มีคนรอซื้อขาประจำทั้งจังหวัด
มาคราวนี้ป้าก็ดิ่งไปซื้อไก่ทอดมาให้เราชิม
ผมและคณะเดินตามไป..
เจอคนมะรุมมะตุ้มรอซื้อไก่ทอด
ผมมองไป! อ้าวมีคนสวยมารอซื้อด้วย
..ยืนรอลกะทะใบใหญ่ น่าจะอุ่น
แต่เธอคนสวยทำท่าหนาวแบบเก๋ไก๋
ผมอยู่ไกล..แต่ก็ยกกล้องถ่าย ฉับ ฉับ!!
ด้วยเหตุฉะนี้..จึงขอส่งรูปคนสวยขี้หนาวมาประกวด อิอิ..
แวะมาดูตนสวยหนาวครับพ่อ
ผมเดินเก็บภาพตามหลังคณะ สักพักได้เสียงเจี๊ยวจ้าว มองไปเห็นกอดกันอุ้มลุ้ม ..เดินไปหาได้รับฟังเรื่องราวที่ประทับใจมาก..เบิร์ดบอกว่า..ท่านนี้เห็นเบิร์ดตั้งแต่เป็นเด็กตัวแดงๆ โตมาหน่อยได้เรียนกับคุณครูท่านนี้ เป็นลูกศิษย์ติดพันกันมายาวนานจวนจนท่านเกษียณ พวกเรามะรุมมะตุ้มคุณครูยังกะรู้จักกันมานานแสนนาน
สวัสดีค่ะพ่อครูบา
* แวะมาดูบรรยากาศจากภาพประกวดค่ะ
* คำบรรยายบอกเล่าถึงวิถีชีวิตที่อบอุ่นดีจังค่ะ
* ขอให้พ่อครูบาสุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีครับ
แอบเข้ามาอ่านโชคดีจังเจอหมอเบิร์ดด้วย
เสียโอกาสไปเยอะ..ที่หมอเบิร์ดลาออกจาก G2K
ขอบคุณมากครับ