killing field

        มีโอกาสได้ไปกัมพูชามาหลายครั้ง และได้ไปในสถานที่ที่เป็น Killing Field มาหลายแห่ง แต่ Tuol Sleng หรือ S-21 เป็นที่ที่อยากไปมากที่สุดค่ะ ซึ่งส่วนหนึ่งน่าจะเกิดจากที่คนรู้จักเล่าให้ฟัง และอีกส่วนหนึ่งเกิดจากได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน เมื่อมีเวลาว่างจากการปฏิบัติภารกิจ ก้อขอแอบไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ S-21 ทันที  

        ความรู้สึกแรกที่ได้ก้าวเข้าไปใน S-21...คือ ขนลุกทันทีเลยค่ะ (คงเป็นเพราะเรารู้มาก่อนว่าสถานที่นี้มีแต่ความเจ็บปวด และทนทุกข์ทรมาน) พร้อมกับถามตัวเองเลยว่า ทำไมคนเราถึงทำกับคนกันเองได้ขนาดนี้...

        จากคำบอกเล่าของเพื่อนที่เป็นเจ้าหน้าที่ของประเทศกัมพูชาพอสรุปได้ว่า    

        S-21 เป็นสถานที่ที่เขมรแดงใช้คุมขังและทรมานนักโทษการเมืองระหว่างปี 1975-1979 ซึ่งแต่เดิมที่นี่เคยเป็นโรงเรียนมัธยมปลาย จนเมื่อเขมรแดงได้ขึ้นปกครองประเทศพร้อมกับความเชื่อว่าประเทศจะเกิดความเท่าเทียมกันเมื่อทุกคนคือผู้ใช้แรงงาน ดังนั้น โรงเรียนแห่งนี้จึงถูกเปลี่ยนลักษณะการใช้งานไป โดยพื้นที่ภายในโรงเรียนจะประกอบไปด้วย อาคารเรียน 3 หลัง สนามกีฬา และลานกิจกรรม

ส่วนตรงด้านหน้าตึก A จะเป็นลานมีต้นลั่นทมอยู่ ซึ่งตรงลานนี้คือที่ฝังศพนักโทษชุดสุดท้ายของ S-21 โดยเป็นชุดที่ทางเขมรแดงยังไม่ทันได้ย้ายออกไปฝังที่ Chone Ek ซึ่งเป็น Killing Field อีกแห่งหนึ่งอยู่ด้านนอกของกรุงพนมเปญเมื่อเดินไปเรื่อยๆ จะพบป้ายซึ่งใช้อธิบายถึงกฎเหล็กต่างๆ ของคุกแห่งนี้ เช่น เมื่อฉันถาม เธอต้องตอบ เป็นต้น เพราะถ้าไม่ตอบก็จะต้องถูกลงโทษ และทรมาน

 

สำหรับการเข้าชมสถานที่นี้ มีสิ่งที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อย่างเช่น ผู้เข้าชมต้องให้เกียรติสถานที่ ไม่ลบหลู่ และห้ามเด็ดขาด คือ ห้ามหัวเราะค่ะ (โดยมีป้ายเตือน)

พร้อมทั้งมีรูปภาพตัวอย่างที่มีนักท่องเที่ยวมาถ่ายและไม่ให้เกียรติสถานที่ พอนำภาพไปล้าง แล้วมีเงาหรือรูปวิญญาณซ้อนอยู่ในภาพนั้นด้วย

หลังจากเข้าชมแล้วรู้สึกหดหู่มากค่ะ และยังหลอนๆ อยู่จนถึงทุกวันนี้

และทุกครั้งที่บ้านเมืองเราเกิดการขัดแย้งกัน

ได้แต่ภาวนาว่า ขออย่าให้เมืองไทยเป็นอย่างในประเทศเพื่อนบ้านเราเลย