เมื่อเย็นถึงค่ำวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๕๑ ดิฉันได้ร่วมเป็นกรรมการสอบโครงงานของนักศึกษาหลักสูตร MIT ของสำนักวิชาสารสนเทศศาสตร์ ๒ คน โครงงาน ๒ เรื่องคือ
-การใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อช่วยสนับสนุนการตัดสินใจเลือกเทคนิคการรักษาผู้ป่วยข้อไหล่ติด รู้สึกปิ๊งขึ้นมาว่าวิธีการนี้ก็เข้าได้กับการจัดการความรู้ นักกายภาพบำบัดบันทึกข้อมูลการปฏิบัติงานของตนเอง (เทคนิคที่ใช้รักษา) ไว้ในระบบ แล้วใช้โปรแกรมค้นหาว่าเทคนิคไหนที่ใช้บ่อยๆ สร้างกฎความสัมพันธ์ (Association rule) ดูว่าน่าจะมีความรู้แฝงอะไรอยู่บ้าง เจ้าของโครงงานสามารถวิเคราะห์ได้ว่าในการรักษาข้อไหล่ติดต้องใช้เทคนิคอะไรบ้างและรักษากี่ครั้งจึงหาย ได้กฎความสัมพันธ์ที่น่าจะนำไปทดสอบโดยการวิจัยต่อไปได้อีก และยังสามารถวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายได้ด้วย
- การทำเหมืองข้อมูลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวาน เป็นการเอาข้อมูลที่รวบรวมได้จากการคัดกรองมาประมวล เพื่อค้นหาลักษณะของผู้ที่มีโอกาสเป็นโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวาน
ทั้ง ๒ โครงงาน ผู้ทำจะต้องมีความรู้ทั้งเชิงกระบวนการและเนื้อหา ถ้ารู้แต่กระบวนการทางคอมพิวเตอร์อย่างเดียว ไม่มีความรู้ในเนื้อหา (เช่น การเกิดโรคความดันโลหิตสูง เบาหวาน) ก็อาจเลือกหยิบสมการผิดมาใช้
หลักสูตรจัดทำเกณฑ์และแบบประเมินการสอบไว้เป็นแนวทาง ทำให้คณะกรรมการสอบตัดสินได้อย่างตรงไปตรงมา
วัลลา ตันตโยทัย
