ย้อนเวลาหาอดีต


สามคืนสี่วันที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์สกลนคร  อ.พรรณานิคม  จ.สกลนคร ทำให้ผมได้มีโอกาสรื้อฟื้นภาพอดีตแห่งความงดงามอย่างมีความสุข ได้พบปะคนนั้นคนนี้  ได้นั่งอมยิ้มกับลีลาอันน่ารักของเด็ก ๆ ที่นี่  ที่มีแต่ความบริสุทธิ์ และจริงใจ...

นักเรียน ๑๒  ระดับชั้น  ตั้งแต่  ป. ๑ ถึง  ม. ๖  ช่างเป็นช่วงวัยที่แตกต่างกันเหลือเกิน  ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องยากสำหรับการบริหารจัดการให้อยู่ร่วมกัน  แต่ในความเป็นจริงกลับเคลื่อนไหวได้อย่างลงตัว  เพราะมีพี่ไว้ดูแลน้อง  มีครูเป็นพ่อแม่  มี ผอ. เป็นญาติผู้ใหญ่ (เด็ก ๆ เรียกว่า พ่อใหญ่)  นอกจากนี้ยังมีแม่ครัว  นักการภารโรง  ทุกคนเหล่านี้ต่างทำหน้าที่เดียวกันคือ  สมาชิกในครอบครัวศึกษาสงเคราะห์สกลนคร

 

เด็กที่นี่ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อออกกำลังกาย  พัฒนาบริเวณโรงเรียน แบ่งคนบางส่วนไปช่วยประกอบอาหาร  และดูแลน้อง ๆ ประถมศึกษาที่ยังช่วยเหลือตัวเองได้ไม่เต็มที่ 

เมื่อได้เวลารับประทานอาหารพร้อมกัน  เข้าแถวเคารพธงชาติ  และแยกย้ายเข้าเรียนในแต่ละระดับชั้น  ในช่วงเย็น ๆ ต่างก็มีภาระกิจในการดูแลแปลงเกษตร สัตว์เลี้ยงของแต่ละกลุ่มอาชีพ ซึ่งสามารถสร้างรายได้ระหว่างเรียนให้นักเรียนที่นี่พอสมควร...ใครขยันเอาใจใส่ก็มีเงินสะสมไว้ใช้จ่ายยามจำเป็นเลยทีเดียว

 

กิจกรรมประจำวันหมุนเวียนอยู่เช่นนี้ชั่วนาตาปี....นาน ๆ ครั้งจึงจะมีบุคคลภายนอกเข้ามาสร้างสีสันเพิ่มเติมให้เด็ก ๆ ที่นี่  เช่นมาเลี้ยงอาหาร  มาอบรมให้ความรู้  หรือมาสร้างความบันเทิง...และกว่าเด็กเหล่านี้จึงจะได้กลับบ้าน เช่นช่วงปิดภาคเรียน และวันหยุดยาว ๆ

การอยู่ห่างไกลพ่อแม่ / ไม่มีพ่อแม่ หรือ พ่อแม่ไม่สามารถดูแลได้อย่างเต็มที่  จึงเป็นหน้าที่ของสังคมที่จะช่วยกันดูแลเพื่อให้ทรัพยากรมนุษย์ของชาติเหล่านี้เติบโตได้อย่างมีคุณค่าต่อไป

   

บันทึกที่เกี่ยวข้องครับ  คลิ๊ก!!

หมายเลขบันทึก: 227462เขียนเมื่อ 5 ธันวาคม 2008 09:23 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:57 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (16)

อายุบวร...ความดีที่เกื้อก่อ

แด่ผู้ถักผู้ทอผู้ต่อสาน

ผู้สร้างผู้เสริมอุดมการณ์

หยาดเหงื่อเพื่องานของแผ่นดิน

...

ครูกานท์

ทุ่งสักอาศรม

แวะมาชมภาพค่ะ

เคยไปบ่อยๆเมื่อหลายสิบปีที่แล้วเพราะมีญาติซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่สาวสอนอยู่ที่นั่น

ปัจจุบันไม่ได้แวะเวียนไปเลย..

เด็กๆน่ารักมากๆนะคะรวมทั้งพ่อใหญ่..ทราบว่าเพิ่งเกษียณนี่คะ

1. ทุ่งสักอาศรม และ ครูกานท์

มาเป็นบทเป็นกลอนเลยนะครับ...

ขอบคุณที่เข้ามาทักทาย...ขอสมัครเป็นมิตรใหม่ใน G2K

2. add

ดีใจครับ...เจอคนใกล้ชิดในครอบครัวเดียวกัน..

มิตรภาพไร้พรมแดน...

ชื่นชมครับ

ดูแล้วคิดถึงภาพในอดีต

ตอนเรียนที่นั่น

ที่สำคัญตอนเรียนกับอาจารย์วันพิชิต

รวมไปถึงอาจารย์ทุกคน

สุรศักดิ์ ทรัพย์เขต (หนุ่ย)

อดีต....อาจารย์ประจำชั้นที่เคารพ

คิดถึงครูมากเลยครับ ปัจจุบันผมก็สะพายย่าม ทำงานอยู่ใจเมืองหลวง แต่ผมก็ไม่ทิ้งการเรียนนะครับ ยังหาเงินส่งตัวเรียนอยู่ ไม่รู้ว่าครูจะจำพวกผมได้หรือเปล่า

ผม นายสุรศักดิ์ ทรัพย์เขต ครับ เด็กหลังห้องเรียน จบมาก็3ปีแล้ว คิดถึง โรงเรียนเหมือนกันครับ แต่ยังหาเวลาว่างไปเยี่ยมไม่ได้เลย นี่ก็ไกล้ปีใหม่แล้ว ก็ขอให้ สุขี สุขัง มีเงินเป็นถัง มีทองเป็นกะละมังนะครับ..........!

ศิษย์เก่าค่ะ ....

ปัจจุบันอยู่ที่ประเทศฟินแลนด์ ที่นี่อากาศหนาวมาก บางครั้งทำให้คิดถึงอดีตเก่าๆที่ร.ร

แห่งนี้ คิดถึงเสียงหัวเราะ ร้องไห้ แต่ก็ทุกคนก็มีความสุข อยากย้อนรอยอดีตจัง..

ถ้าอาจารย์หรือเพื่อนๆจำตุ่นได้ ช่วยติดต่อทาง ที่อยู่อีเมลล์ หรือ MSN ได้เลยนะคะ

tunnie18@hotmail.com



ดีใจมากค่ะได้เจอกับย่ามแดง เพราะอาจารย์คนนี้เคยสอนเรื่องขยะเตะตา

คิดถึงครูครับผมไชยาครับครู

รุ่นทนงศักดิ์ ต้นครับ

ตอนน้เป็นครูที่ศูนย์การศึกษาพิเศษ

อุดรครับ

กับ ผ อ พิชิตครับ

คิดถึงครูครับผมไชยาครับครู

รุ่นทนงศักดิ์ ต้นครับ

ตอนน้เป็นครูที่ศูนย์การศึกษาพิเศษ

อุดรครับ

กับ ผ อ พิชิตครับ

ทำไมอาจารย์วันพิชิต เงียบหายไปเลย ดาว..ศิริพร ม.3รุ่น6

คิดถึงแม่ครัวทำข้าวให้คิดถึงมาเลย

ขอบคุณที่ยังรักและคิดถึงครับ...ทุก ๆ คน

ซาบซึ้ง ศิษย์รุ่นเดอะ ร่วมแจม

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี