เราสามารถมองไปที่จุดเดียวกันได้ แต่เราไม่สามารถที่จะคิดอะไรได้เหมือนๆกัน

ในบางครั้ง  ความเป็นตัวตนของเรามิได้เกิดจากนิสัยเราเพียงอย่างเดียว
แต่หากเกิดจาก  บริบทรอบกายที่หล่อหลอมให้เราเป็นเราเช่นทุกวันนี้
ขอบคุณบุคคลรอบข้าง......ที่สร้างประสบการณ์ให้ได้ยืนหยัดอย่างเข้มแข็ง
สิ่งเลวร้ายที่ผ่านเข้ามา  ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า  ใครรัก  ใครชัง  ใครคิดอย่างไร

วันนี้รู้สึกเหนื่อย  แต่จะไม่ท้อ.....
ตราบใดที่ท้องฟ้ายังยิ้มให้เราได้
เราก็สามารถส่งเสียงหัวเราะได้
แม้ว่าจะรู้สึกเหนื่อย และล้าก็ตามที

สุดท้ายขอขอบคุณหนังสือเรื่อง  "สุขกับชีวิตด้วยความคิดที่งดงาม" เขียนโดย แพรวา  ที่เป็นแรงบันดาลใจให้ใช้ชีวิตด้วยการมองโลกในแง่ดี

" จงขอบคุณ....ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต  เพราะถ้าเราไม่เคยได้ผ่านมัน   เราคงไม่ใช่คนนี้...ในวันนี้ "