บ้านผม (ก็อยู่กัน ๒ คนเท่านั้นแหละ) ชอบกินผลไม้ ที่ชอบที่สุดคือส้ม และส้มที่มีขายแพร่หลายที่สุดคือส้มสายน้ำผึ้งจากภาคเหนือ รองลงมาก็ส้มโชกุนจากภาคใต้ เราเลือกซื้อตามฤดูกาลและราคา ถ้าราคาแพงเกินไป เราก็หันไปกินผลไม้อื่น
ช่วงฤดูฝน ไม่มีส้มดีๆ กิน เราว่างเว้นไปนาน ตอนนี้มีส้มสายน้ำผึ้งรสจัดและ ราคาเพียงกิโลกรัมละ ๒๕ บาทวางขาย เราจึงซื้อกินอย่างสดชื่น เราหลีกเลี่ยงผลไม้ต่างประเทศ เพราะไม่จำเป็นที่จะต้องกินของแพง ต้องการอุดหนุนเกษตรกรไทย และไม่อยากให้เงินไทยไหลออกต่างประเทศ ประเทศไทยมีผลไม้ดีๆ มากมายหลากหลายชนิดกว่าต่างประเทศ และราคาก็ไม่แพง เหมาะต่อการมีความสุขจากการกินผลไม้โดยไม่สิ้นเปลืองมาก
ช่วง ๖ – ๑๐ พ.ย. ๕๑ ผมไปคุนหมิง กินแตงโมหลังอาหารเช้าที่โรงแรม Green Lake ด้วยความอร่อยเป็นพิเศษ เพราะรสกลมกล่อม ไม่หวานจัดเกินไป และที่สำคัญ สดและกรอบ ผมสงสัยว่าภูมิอากาศที่นั่นอาจเหมาะต่อการปลูกแตงโม แตงแคนตาลู้ป ของเขาก็กรอยอร่อย หอมหวาน แต่เมื่อกลับมาเมืองไทยแล้วผมก็ไม่คิดจะหาแตงแคนตาลู้ปจากจีนมากิน มีขายหรือเปล่าก็ไม่รู้
ระยะหลังนี้ เรื่องเล่าในชีวิตประจำวันมันเป็นชีวิตที่พอเพียงแบบที่ไม่ประหยัดนัก วันนี้จึงเอาชีวิตพอเพียงมาเล่า ให้เห็นว่าผมยังมีธาตุแท้ของชีวิตพอเพียงไม่เสื่อมคลาย มันฝังอยู่ในนิสัยที่เปลี่ยนไม่ได้แล้ว
วิจารณ์ พานิช
๑๘ พ.ย. ๕๑
สวัสดีครับอาจารย์
ส้มฤดูฝนรสชาติไม่เข้มข้น เพราะได้รับน้ำมากไป แถมยังมีราคาแพงอีก
ฤดูหนาวคนชอบกินส้มน่าจะมีความสุขเป็นพิเศษครับ เพราะรสชาติก็ดี ราคาก็ถูกลง
สวัสดีค่ะอาจารย์ ตามรอยอาจารย์และเห็นคุณค่าภูมิปัญญาของบรรพบุรุษค่ะ การกินผักผลไม้ตามฤดูกาลนอกจากได้กินของอร่อย เหมาะกับความต้องการของร่างกายในฤดูกาลนั้นแล้วยังประหยัดด้วยนะคะ ปัญหาอีกอย่างที่นุชว่าประเทศไทยเราต้องเร่งดำเนินการ คือ การทำให้ผู้ปลูกคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้บริโภค อย่างเมื่อเราจะซื้อส้ม ก็ซื้อด้วยความมั่นใจทุกเจ้า ไม่ว่าจะซื้อจากร้านเล็กๆข้างทาง หรือซื้อในห้าง โดยที่ผลไม้ไม่ต้องถูกติดตราและมีป้ายรับประกันว่าสวนนี้ทำเกษตรอินทรีย์ซึ่งทำให้มีราคาแพงขึ้นไปอีก
ตอนไปญี่ปุ่นที่ผ่านมาเป็นหน้าส้มเช่นกัน ในเว็บไซท์การท่องเที่ยวของญี่ปุ่นเขามีแนะนำผลไม้ในฤดูกาล เขาโฆษณาว่าส้มที่ปลูกในสวนทุกแห่งรสชาติอร่อย เก็บแล้วกินได้เลยด้วยความปลอดภัย น่าอิจฉาจังเลยค่ะ
เห้นด้วยกับอาจารย์ ใช้และกิน อย่างพอเพียง