..✿..✿ใกล้ถึงวันพ่อแล้วค่ะ...วันที่ 5 ธันวาคม มีเรื่องราวดีๆ ของพ่อที่สอนลูกให้มองโลก..มองชีวิต มาฝากทุกท่านค่ะ เรื่องนี้เราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในสถาบันฯเมื่อการประชุมเช้าวันจันทร์นี้ค่ะ..✿..✿

            พ่อลูกยืนอยู่กลางตลาดเห็นนักเลงเลือดร้อนคนหนึ่งโดนหนุ่มหน้าจืดเหยียบเท้าโดยบังเอิญ  นักเลงตะคอกด่าอย่างฉุนเฉียวพร้อมทำหน้าเอาเรื่อง  หนุ่มหน้าจืดยกมือไหว้ขอโทษแล้วหลีกไปอย่างสงบ

           

              ลูกเห็นอะไร? พ่อถาม...

            ผมเห็นคนตัวใหญ่จะเอาเรื่องคนตัวเล็ก  แต่คนตัวเล็กไม่สู้แล้วรีบหนีไป..ฮะ

            แต่...พ่อเห็นคนใจเล็กจะเอาเรื่องคนใจใหญ่  คนใจใหญ่ให้อภัยแล้วจากไปโดยทิ้งสันติภาพไว้เบื้องหลัง

 

             พ่อลูกนั่งดูข่าวอยู่ด้วยกัน เห็นข่าวโจรปล้นธนาคารได้อย่างลอยนวล และถูกบันทึกไว้เป็นการโจรกรรมครั้งใหญ่ที่แยบยลยิ่ง แม้ตำรวจยังสารภาพว่า ตะลึง ทึ่ง อึ้งงันกันไปหมด

       

            ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นหัวขโมยสมองเพชรกับรางวัลของความฉลาดฮะ

            แต่...พ่อเห็นคนโง่คนหนึ่งอาศัยเล่ห์กลที่มีสร้างหนี้ก้อนใหญ่เอาไว้และจะต้องชดใช้ด้วยการมีชีวิตหลบๆ ซ่อนๆไปจนตาย

..✿..✿

 

            พ่อลูกได้ยินเพื่อนบ้านเล่าให้ฟังว่าแม่ค้าหมูปิ้งในซอยเดียวกันถูกล็อตเตอรีหลายสิบล้านหลังจากลงทุนอย่างสูญเปล่ามาครึ่งค่อนชีวิตอันอัตคัดขัดสน

           

ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นแม่ค้าโชคดีที่จะอยู่สบายไปทั้งชีวิตฮะ

            แต่...พ่อเห็นคนมีกำลังน้อยคนหนึ่งเพิ่งเคยถูกยัดเยียดให้แบกโอ่งหนักหลายสิบล้านไว้บนหลัง  ไม่นานเขาอาจหมดแรงแบก หรือกระทั่งล้มลงและถูกโอ่งทับบาดเจ็บได้

..✿ ..✿

           

           พ่อลูกชวนกันยืนจ้องแมวตัวหนึ่งที่นอนปิดตาไม่รู้ไม่ชี้กับอะไรทั้งสิ้น

            ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นแมวตัวหนึ่งกำลังหลับสบาย  น่าอิจฉาที่มันไม่ต้องเรียนหนังสือเหมือนผม  แล้วก็ไม่ต้องทำงานหาเงินเหมือนพ่อ  นึกอยากพักผ่อนเมื่อไหร่ก็ได้ไม่มีใครว่า

            แต่...พ่อเห็นสิ่งมีชีวิตร่างหนึ่งกำลังหลงเพลินอยู่กับความไม่รู้ไม่เห็นมันไม่ต้องเรียน  ไม่ต้องทำงาน  ไม่มีหน้าที่ใดๆ แต่ก็อาจจะตายไปโดยอาจตั้งคำถาม และไม่อาจได้คำตอบอะไรจากการมีชีวิตสักข้อเดียว                                

..✿..✿

     

      พ่อลูกตื่นขึ้นกลางดึกเพราะได้ยินเสียงเอะอะล้งเล้งจากบ้านตรงข้าม  ทั้งคำด่าทอทั้งคำขับไล่ใสส่ง ตลอดจนการกว้างปาข้าวของกระแทกพื้นโครมคราม

           

ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นผัวเมียทะเลาะกันน่ากลัวมากฮะ  พวกเขาคงสิ้นสุดกันคืนนี้แน่เลย

            แต่...พ่อเห็นการผูกเวรที่จะยังไม่สิ้นสุดในคืนนี้  เรื่องทางการอาจจบ แต่เรื่องทางใจจะไม่จบง่ายๆ การจบเวร คือ การจากลาที่เงียบเชียบ และเต็มไปด้วยบรรยากาศของความเข้าใจไม่ใช่เสียงอึกทึกครึกโครมอย่างนี้

 

            พ่อลูกเดินผ่านหน้าห้างใหญ่  เห็นนักเรียนช่างกลถูกตำรวจจับกุมหลังยกพวกตีกัน

           

ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นคนใจบาปกลุ่มหนึ่งถูกจับไปเข้าห้องขังฮะ

           

      แต่พ่อ....เห็นคนธรรมดากลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางไปรับโทษจากกรรมที่ก่อขึ้นด้วยความไม่รู้และมีโอกาสน้อยมากที่สถานีตำรวจจะทำให้พวกเขารู้ดีขึ้นในเวลาต่อมา  ครึ่งหนึ่งของพวกเขาจะโตขึ้นกว่าเดิม ส่วนอีกครึ่งหนึ่งจะเป็นเด็กลงไปอีก

 

             พ่อลูกเข้าไปในวัดใหญ่แห่งหนึ่งเต็มไปด้วยผู้คนก้มลงกราบกรานพระประธานมากมาย

            ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นคนหัวอ่อนกำลังตามๆ กันกราบพระพุทธรูปที่ไม่มีชีวิตจิตใจอยู่ฮะ

            แต่...พ่อเห็นคนใจบุญกลุ่มหนึ่งกำลังลดทิฐิมานะกันด้วยท่ากราบหมดตัว  ไม่เหลือความถือดีแม้เท่ายอดแห่งกระหม่อม  พระปฏิมามีชีวิตอยู่ในหัวใจพวกเขาเสียยิ่งกว่าคนไร้หัวใจที่อ้างว่าตนมีชีวิต  รอยยิ้มอันศักดิ์สิทธิ์ของพระปฏิมาอาจแปรเป็นรอยยิ้มอันชื่นบานบนใบหน้าของคนยอมกราบ  นั่นแหละความมีชีวิต  ไม่ใช่ความไร้ชีวิต

 

            พ่อลูกไปเที่ยวทะเลนั่งมองฟ้ากว้างจากชายหาด  ไม่มีอะไรมากไปกว่าเวลาว่างกลางทิวทัศน์เปิดโล่งตลอด

            ลูกเห็นอะไร?

            ผมเห็นชายหาด   เห็นทะเล   เห็นท้องฟ้า แล้วก็เห็นเมฆบางฮะ  อะไรๆ รอบตัวเราดูกว้างไปหมด  ถ้าเลือกได้ผมอยากอยู่ว่างๆ อย่างนี้กับพ่อไปเรื่อยๆ

 

            แต่...พ่อเห็นใจตัวเองเปิดกว้าง  เห็นสายลมหายใจที่เข้าออกอย่างสดชื่น  เห็นความรู้สึกสุขสบายภายใน  แล้วก็เห็นว่าอีกเดี๋ยวพอย้ายที่ ความรู้สึกของพ่อจะต่างไป เหมือนกับที่ทุกสิ่งกำลังเป็นอะไรอยู่อย่างหนึ่งเพื่อจะเป็นอะไรอีกอย่างหนึ่งในไม่ช้า

 

           

              พ่อลูกเดินผ่านกระจกเงาบานใหญ่  พ่อชะงักเท้าและชวนลูกให้หยุดมองเงาในกระจก

           

ลูกเห็นอะไร?

            เห็นความไม่เที่ยงกำลังแสดงนิมิตหลอกตาเราเป็นรูปมนุษย์ฮะ

            ..✿ พ่อก็เห็นอย่างนั้น  แถมยังเห็นอีกด้วยว่าจิตของลูกว่างจากอุปาทานชั่วคราว  และจิตนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นไปสู่ความว่างจากอุปาทานถาวร ..✿

เมื่อหันมามองที่จิตทั้งชีวิตจะต่างไป