ปกติก็ไม่ได้เป็นคนช่างกินอยู่แล้ว พอไม่สบายตัวก็จะยิ่งไม่รู้สึกอยากอาหาร เมื่อวานนี้เริ่มมีอาการไม่สบาย มีไข้ไม่สูงแต่รู้สึกปวดเมื่อยเนื้อตัวและเพลีย เหมือนอาการไข้หวัดธรรมดาและแถมด้วยอาการรู้สึกคลื่นไส้ ที่ทำให้ไม่อยากกินอะไรเลย แต่ก็ฝืนตักข้าวต้มปลาเข้าปากในมื้อเที่ยงไปได้สัก 5-6 คำ ตอนเย็นก็กินอะไรไม่ลง ตกกลางคืนนอนเร็วขึ้นเพราะเพลีย รู้ตัวว่าน่าจะต้องกินอะไรหน่อยก็เลยดื่มนมถั่วเหลืองไป 1 กล่อง พอสักประมาณ ตี 2 ก็เริ่มมีอาการท้องเสียเป็นน้ำ ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำอยู่ 4-5 ครั้งจนเช้า ช่วงนี้เป็นช่วงที่ต้องกินยา Thyroxine เพื่อรักษาอาการ Subclinical hypothyroid อยู่ด้วย ซึ่งต้องกินก่อนอาหาร ก็เลยทำให้กินอาหารเช้าสายมากๆ บางครั้งก็ไม่ได้กินอะไรเลยจนเที่ยง วันนี้ก็เช่นกันคือกินยาแล้วก็เลยไม่ได้กินอะไรเลย ไปทำงานอย่างไร้เรี่ยวแรงมาก ทุกคนในห้องแล็บก็จะทักถามเพราะดูท่าทางเราคงแย่มาก ตอนแรกตัวเองก็ยังใจเย็น เพราะคิดว่าอาการท้องเสียหายไปแล้ว น่าจะเป็นเพราะท้องว่าง แต่พอสายๆก็มีอาการกลับมาอีก คราวนี้มีแต่น้ำไหลโจ๊กทีเดียว ก็เลยตัดสินใจไปพบคุณหมอที่คลินิกอายุรกรรม

แม้ว่าจะเป็นวันศุกร์ คนไข้ก็ยังมากมายเหลือเกิน น้องพยาบาลที่รับบัตรไปให้คิวเพราะเราเป็นเจ้าหน้าที่ ทำให้ได้พบแพทย์อย่างค่อนข้างเร็ว คุณหมอบอกว่า เรามีอาการขาดน้ำอย่างรุนแรง ชีพจรขึ้นไปถึง 110 คุณหมอให้ยาฆ่าเชื้อเพราะเป็นอาการของการติดเชื้อแน่นอน และให้ทำการตรวจอุจจาระพร้อมทั้งเพาะเชื้อดูด้วย รวมทั้งให้ผงเกลือแร่มากับยาแก้ไข้ ยาแก้อาเจียน และกำชับว่า ถ้ายังกินไม่ได้อยู่น่าจะต้องมาให้น้ำเกลือตอนบ่ายนี้ 

ลากสังขารกลับมาห้องแล็บ พร้อมกับยา 1 หอบ รีบละลายผงเกลือแร่กินทันที อาหารกลางวันที่สั่งจากฝ่ายโภชนาการก็มารอพร้อมอยู่แล้ว ถึงแม้จะหน้าตาน่ากินมาก พยายามกล้ำกลืนเข้าปากไปได้แค่ 2-3 คำก็ไม่ไหว เลยต้องละลายผงเกลือแร่ดื่มอีกแทน กินยาฆ่าเชื้อ ยาลดไข้แล้วก็ล้มตัวลงนอนในห้องพัก ได้ยินเสียงการประชุมหน่วยของเราแว่วๆมาช่วงบ่าย แต่ลุกขึ้นไปร่วมฟังไม่ไหวจริงๆ กว่าจะลุกได้อีกทีก็เกือบบ่าย 3 พี่ประจิม พี่นุช คุณพินิจ น้องพิท ชวนไปลงคะแนนเลือกกรรมการสหกรณ์กัน ไปแบบโดนหิ้วปีกไปเล็กน้อย แต่ก็ได้ใช้สิทธิ์ไปเรียบร้อย เย็นก็มีน้องฟุงมาช่วยหอบคุณแม่กลับบ้านกัน 

พยายามกินข้าวต้มได้ 1 ถ้วย ผงเกลือแร่ 2 แก้ว รู้สึกเลยค่ะว่า การพยายามกินนี่แหละช่วยให้เรามีแรงอยู่ได้ ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่า อาการอันตรายของการท้องเสียก็คือการขาดสารน้ำและเกลือแร่นี่เอง เคยแต่บอกคนอื่น เพิ่งเคยเจอประสบการณ์ตรงเอาก็คราวนี้แหละค่ะ ต่อไปคงจะช่วยดูแลอาการนี้ให้คนอื่นได้อย่างเข้าใจมากขึ้นแน่ๆ รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ ชาว GotoKnow ทั้งหลาย