ทองคำ
คุณค่าของมัน อยู่ที่สีเหลืองอันสุกปลั่ง เนื้ออ่อนแต่ทนทาน
หรือ ราคาที่คนเพียงไม่กี่คนกำหนด
อนุสรณ์สถานขุมทอง
๒๗ มีนาคม ๒๕๕๑
หลังจากอิ่มแปล้กับของโปรด ผมก็ออกจากครอมเวลล์ ผ่านสะพานแม่น้ำคลูธาที่อยู่ด้านทิศใต้ของทะเลสาบดันสแตน ก่อนเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข ๘ ที่เลียบแม่น้ำไปเรื่อยๆ
ช่วงนี้แม่น้ำคลูธาจะไหลผ่านช่องเขาแคบๆ แม้จะสร้างเขื่อนจนระดับน้ำสูงขึ้นไม่เห็นสายน้ำเชี่ยวกรากเหมือนอดีตแล้วก็ตาม แต่ทิวทัศน์ลำน้ำเหนือเขื่อนที่นิ่งสงบท่ามกลางขุนเขาสูงก็น่าดูมิใช่น้อย และจุดชมวิวโกรกเขาครอมเวลล์นี้ได้สวยมากๆ คือ จุดที้ตั้งของอนุสรณ์สถานขุมทอง (Goldfields Memorial) ตามภาพบน
ขับรถออกนอกเมืองไม่ถึงสิบนาที ก็มีทางเข้าที่จอดรถด้านขวาตรงหน้าผาที่เป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถาน ถ้ามองลงไปทางใต้ จะเห็นแม่น้ำคลูธาที่ขยายใหญ่เป็นทะเลสาบแคบๆในระหว่างโกรกเขาครอมเวลล์ ตามภาพกลางและล่างสุด
* อนุสรณ์สถานขุมทอง (Goldfields Memorial) เป็นที่ระลึกยุคตื่นทองของนิวซีแลนด์ ที่ชาวตะวันตกแห่กันเข้ามาตั้งรกรากในเขตโอตาโกตอนกลางนี้ หลังจากชาวอเมริกันสองคน คือ โฮราชิโอ ฮาร์ตเลย์ (Horatio Hartley) กับ คริสโตเฟอร์ เรลลี่ (Christopher Reilly) ได้เดินทางทวนแม่น้ำคลูธาขึ้นมา แล้วพบขุมทองในบริเวณนี้ในช่วงปี ค.ศ. ๑๘๖๒



มาติดตามอ่าน ดูเรื่องทองคำกับพี่เขี้ยวครับ พี่หมอ แหะๆ
สวัสดียามเช้าครับ สบายดีนะครับ
สวัสดีฮะ พี่หมอเต็มศักดิ์
seen ตามมาเที่ยวเหมืองทอง เผื่อจะเจอเศษทองบ้าง อิอิ
น้ำดูสวย สงบ แต่ภูเขาดูแห้งแล้งนะฮะ กลางวันอากาศน่าจะร้อน
ป้าย อนุสรณ์สถานขุมทอง ครอมเวลล์ ดูเหมือนเป็นหินอ่อนใช่มั๊ยฮะ ถ้าเป็นป้ายทอง แล้วอยู่เงียบแบบนี้ คงไม่เหลือแน่ อิอิ
น้อง seen ครับ