ความรักนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด โดยแท้ที่จริงนั้นหากคนเราปราศจากความรักความเมตตาเสียแล้ว เราก็ไม่มีอะไรเหลือเลย

 

เรื่องของความรัก ผมว่าพูดเป็นร้อยชาติ ล้านชาติก็ไม่มีวันหมดครับ เพราะมีทฤษฎีใหม่ๆมาให้เรียนรู้ไม่จบสิ้น วันนี้เลยอยากจะพูดเรื่องรักๆกะเขาบ้าง เราเกิดมาในโลกนี้ก็เพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ให้ความเอื้ออาทรแก่กัน มาเข้าใจ มาอภัย และก็มาทำประโยชน์ให้แก่กันและกัน เราเกิดมาในโลกนี้เพื่อแผ่ความรักความเมตตาไปยังทุกผู้ทุกคนที่ได้เกิดมาในโลกนี้เช่นกัน รูปพรรณสัณฐานของเขาในชาตินี้อาจมีผิวดำ ผิวเหลือง ผิวสีน้ำตาล หล่อเหลา สวยงาม อัปลักษณ์ ผอม อ้วน มั่งมี ยากจน เป็นคนฉลาด หรือว่าเป็นคนโง่เขลาก็ตาม แต่เราต้องไม่ตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอกเหล่านี้

ดวงจิตแต่ละดวงต่างก็มีความสามารถจะรับความรักและพลังที่ไม่สูญสลายนี้ไว้จนเต็มเปี่ยมได้ทั้งสิ้น เมื่อตอนเริ่มแรกนั้น จิตแต่ละดวงต่างก็มีปัญญาและสัจธรรมติดตัวมาในระดับหนึ่งซึ่งสามารถจะพัฒนาต่อให้สมบูรณ์ได้ พวกเราไม่สามารถวัดระดับสิ่งเหล่านี้ได้ มีเพียงพระเจ้าเท่านั้น ที่รู้แจ้งถึงจิตใจมนุษย์ และก็มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นทีสามารถตัดสินอะไรได้อย่างไม่มีพลาด พระองค์ทรงรู้ถึงจิตวิญญาณของพวกเราในขณะที่เห็นแค่จุดแข็งและจุดอ่อนต่างๆที่เป็นเพียงสิ่งชั่วคราวเท่านั้น ก็เพราะว่าตัวเราเองยังมีข้อจำกัด เราจึงไม่ค่อยจะพิจารณาลึกเข้าไปถึงแก่นแท้ของมนุษย์ด้วยกัน

อะไรก็ได้ที่เราทำไปเพื่อให้ความรักความเมตตาแก่ผู้อื่น ล้วนแต่มีคุณค่าทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้ม คำพูดให้กำลังใจ หรือการเสียสละเล็กๆน้อยๆ จิตเราเองจะเติบโตขึ้นจากการกระทำพวกนี้นั่นเอง

ไม่ใช่ว่าคนทุกคนจะน่ารัก แต่เวลาที่เราจะรู้สึกจะรักเมตตาใครบางคนได้ยากเหลือเกินนั้น ก็มักจะเป็นเพราะคนคนนั้นมาสะกิดเตือนให้เรานึกไปถึงอะไรบางอย่างในตัวเราที่เราไม่ชอบเลย เราต้องรักแม้กระทั่งศัตรู โดยละวางความโกรธ ความเกลียดชัง ความริษยา ความขมขื่น และการไม่ยอมอโหสิ สิ่งเหล่านี้ทำลายจิตวิญญาณเราเอง เราจะต้องรับผิดชอบต่อการที่ปฏิบัติต่อผู้อื่น

รักคือคำตอบสูงสุด   รักไม่ใช่นามธรรม หากแต่เป็นตัวพลังงาน หรือสเปคตรัมของพลังงาน  จงเป็นคนที่หัวใจมีแต่รักเถิด แสดงความรักของเจ้าออกมาเลยความรักละลายความกลัว เจ้าไม่มีวันกลัวเมื่อเจ้ารู้สึกถึงความรัก ในเมื่อทุกสิ่งในหล้าล้วนคือพลังงานและความรักก็โอบล้อมหมดทุกพลังงาน ทั้งหมดในหล้านี้จึงคือรัก

ไอจะตาย (วักน้ำครั้งที่สอง)

 

เพราะชีวิตไม่ได้เจอความหวานตลอดเวลา

แล้วความรักก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

ที่มีหลายรสชาติปนกันไป

ทั้งหวานและขม

ด้วยเหตุนี้จึงมีบ้างในบางวัน

ที่มีเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกรักกันน้อยลง

และในนาทีที่รักน้อย เรามักเข้าใจว่าหมดรัก

คนหลายคนจึงเลิกกันไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ

หรือเพราะความเก็บกดที่อดทนมานาน

ความหวานเปลี่ยนเป็นความขมมากขึ้นทุกวัน

จนใครคนใดคนหนึ่งทนต่อไปไม่ไหว

เพราะเราเอาแต่รับความรักแต่ไม่เคยให้

รสหวานจึงหมดไปในวันหนึ่ง

ตลอดเวลาที่คบกันเราอาจอยู่กับความเคยชิน

และเห็นว่าสิ่งดีดี ที่อีกฝ่ายทำให้นั้นมันคือหน้าที่

ต่อให้อีกฝ่ายทำดีแค่ไหน

หรือคงความรักเอาไว้ที่เดิม

ความรักความหวังดี

ก็ยังกลายเป็นความเคยชินในสายตาอีกฝ่าย

เรื่องราวทั้งหมดผมเอามาจากหนังสือ

"อย่ารอให้รักจากไปแล้วจึงเข้าใจว่ารักกัน"

มันเป็นความประทับใจเล็ก ๆ จากหนังสือที่ผมอ่าน

หากจะด้วยเพราะมันตรงกับความรู้สึกในช่วงเวลาหนึ่งของผม

โดยเฉพาะคำพูดต่อไปนี้

สำหรับฉันเอง ฉันกล้าที่จะยอมรับว่า

บางวันฉันรักเธอน้อยลง

และบางวันฉันก็รู้สึกเหมือนกันว่า

วันนี้เธอไม่ค่อยรักฉันเลย

แล้วก็เกิดช่องว่างระหว่างเราสองคน

แต่เพราะไม่อยากเสียเธอไป

"ทุกครั้งที่เริ่มรู้สึกว่าเธอไม่รัก

ฉันจะหันกลับไปรักเธอให้มากขึ้น

เพื่อเตือนหัวใจของเธอให้รู้ว่า

ฉันยังมีความรักให้เธอเสมอ

แล้วเธอจะหมดรักคนที่รักเธอได้ลงคอเชียวหรือ"

มาคิดดูแล้วนะครับ เส้นทางของความรักบอกเล่าเรื่องราวได้หลากหลาย ทั้งสุขและทุกข์  เส้นทางของความรัก ไม่เคยเงียบเหงา  หากแต่จะมีผู้คนผ่านมาผ่านไปตลอดเวลา   เส้นทางของความรัก  ไม่มีคนนำทาง  หากแต่ใช้หัวใจในการนำทาง  เส้นทางของความรัก ไม่ได้ราบเรียบจนตลอดสาย หากแต่มีขรุขระบ้าง อย่างน้อยก็เพื่อทดสอบความเข้มแข็ง เส้นทางของความรัก ไม่มีในแผนที่ ในบางทีจึงทำให้ผู้คนหลงทางได้เสมอ เส้นทางของความรัก ไม่ต้องใช้พาหนะในการเดินทาง หากเพียงแค่มีใครเดินเคียงข้าง ก็สามารถพาเราไปถึงจุดหมาย เส้นทางของความรัก ไม่ใช่เส้นทางที่จะพาไปถึงจุดหมายได้ง่าย ๆ หากผู้ที่เดินทางไป ขาดการดูแลและใส่ใจซึ่งกันและกัน ในวันนี้ หากใครบางคนกำลังเดินอยู่บนเส้นทางของความรัก ขออวยพรให้คุณเดินทางถึงจุดหมายอย่างมีความสุขแต่ถ้ามันไม่เป็นเช่นนั้น ก็ขอให้คิดว่าอย่างน้อยครั้งหนึ่ง เราก็ยังเคยได้เดินบนเส้นทางสายนี้ แบบไม่โดดเดี่ยวซะหน่อยนี่เนอะพี่น้อง

แอบเอามุขท่านพี่บางท่านมาใช้ ลองลากเม้าส์เปิดดูสิครับ ท่านจะพบ อะไรดีๆ อยู่ในพื้นที่ สีชมพูนี้

ขอให้คนอ่านมีความรักที่สุขี สุโขเด้อครับ พ่อแม่พี่น้อง ใครรักลูกก็ขอให้ลูกเข้าใจและรักกลับ ใครรักสามีภรรยาก็รักษาน้ำใจกันไว้ครับ ส่วนใครรักรักชาติก็ขอให้ช่วยชาติด้วยการประหยัดไฟนะครับ เอ๊ะเกี่ยวไหม อ่ะนะ ใครยังไม่มีก็หาเด้อครับเน้อเจ้า เพราะคนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วันก็ไม่รู้นะครับ พี่น้อง วันนี้ก็ได้ใช้มุขใหม่ที่ไปขอจองเขามาสักที อิอิ ลองหน่อยครับ

 วันนี้กับบทเพลงหวานแทนความรู้สึกเพื่อเป็นกำลังใจและความห่วงใยมอบให้กับทุก ๆ คนขอให้กำลังใจและความห่วงใยของผมได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสม่ำเสมอกำลังใจของผมอาจเป็นเพียงสายลมที่พัดเพียงแผ่วเบาหากแต่ขอให้มันได้พัดพาความทุกข์ไปจากคุณ กำลังใจของผมอาจเป็นเพียงสายลมอุ่น ๆหากแต่ผมหวังว่ามันจะห่อหุ้มความเหนื่อยล้าที่มีของคุณพัดผ่านไป ในวันที่คุณกำลังอ่อนล้าและท้อแท้ผมเชื่อว่ากำลังใจเหล่านี้อาจจะช่วยให้คุณเข็มแข็งขึ้นกำลังใจและความห่วงใยที่ผมจะส่งไปให้คุณ ทุกคน