ในชีวิตของคนที่ได้เกิดมาเป็น “คน” สักคนหนึ่งความศรัทธาต่อใครผู้ใดผู้หนึ่งอันตั้งมั่นไม่แปรผันนั่นก็คือ องค์พระศาสดา พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เพราะชีวิตของคนที่ได้เกิดมาเป็น “คน” ต้องเวียนวนอยู่กับความทุกข์ พระพุทธองค์ทรงตรัสรู้แล้วซึ่งเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์และวิถีทางที่จะดับซึ่งทุกข์แห่งชีวิตนั้น

ท่านทรงพากเพียรสร้าง สะสม อุตสาหะ วิริยะ สั่ง สอน อบรม ให้ “คน” ทั้งหลายก้าวพ้นทุกข์แห่งวัฏฏะที่น่าสงสาร

ความศรัทธาที่ตั้งมั่นไม่แปรผัน
ความศรัทธานั้นเป็นความตั้งมั่นอย่างมีคุณค่า
ความศรัทธาในอริยสัจที่ทรงตรัสรู้จักนำพา
สัตว์แห่งโลก พรากพ้นทุกข์ พ้นสุขไป

ไม่ติดทุกข์ ไม่ติดสุข จักดีแท้
ตั้งจิตแน่ แน่วมุ่งมั่น ตามธรรมนั่น
อิ่มศรัทธา บารมี วจีกรรม
กายนอบน้อม จิตตั้งมั่น ด้วย “ศรัทธา...”