บันทึกนี้เป็นบันทึกประสบการณ์การใช้งาน G2K ตั้งแต่ยังใช้ไม่เป็นไม่รู่ว่าคือ G2K คือ อะไร จนวันนี้ ด้วยหวังว่า จะเป็นประโยชน์ต่อท่านทั้งหลายครับ

ตอนที่ยังไม่ได้เป็นสมาชิก

  • เมื่อค้น Google จะเห็นองค์ความรู้บางส่วนใน gotoknow.org

  • เริ่มตื่นตาตื่นใจมากขึ้น เมื่อมีคนรู้จักพูดถึง g2k มากขึ้น

  • อยากเข้าไปเรียนรู้และทดลองเขียนบันทึกบน g2k ตอนแรก ๆ ก็เริ่มจากการแสดงความคิดเห็นแบบไม่สุนทรียสนทนา แย้ง คัดค้านเขามากกว่าจะเสนอแนวคิดทางออกในบันทึกต่าง ๆ

  • ในตอนแรกนั้นมอง g2k เป็นคล้าย ๆ กับกระดานข่าวทั่วไป เพราะไม่เข้าใจว่า blog คืออะไร ?

  • เอ! เมื่อเรียนรู้มากขึ้น เริ่มแปลกใจว่า ไม่เหมือนกระดานข่าวทั่ว ๆ ไปที่เคยเล่น ๆ มา ดูมีสาระ และผู้คนที่เข้ามา ลปรร ดู ๆ เขาไม่ค่อยมั่วนิ่ม หรือด่ากัน เหมือนกระดานข่าวทั่ว ๆ ไป

  • เพื่อให้เข้าใจมากขึ้น จะต้องทดลองเขียนบันทึกดูสักกะหน่อย...

  • เอ! แล้วจะเริ่มอย่างไรดี

  • เอ! planet กับ บล็อก ต่างกันอย่างไรน้อ

  • หาทางเข้าอยู่นานเหมือนกัน จะไปถามน้อง ๆ ในที่ทำงานก็อาย กลัวเขาจะหาว่าเชย! ต้องวางมาดเหมือนรู้ดีแล้วศึกษาเองดีกว่า! 

  • เอ! หรือจะจัดโครงการอบรมให้หน่วยงานซะเลย แล้วเชิญมืออาชีพมาแนะนำอย่างเป็นขั้นเป็นตอนให้เก่งในข้ามคืนเลยดีไหม ?

  • สุดท้ายก็มองไปเห็น คู่มือการใช้ระบบ  จึง Down Load มาแกะและทำเอง จากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็กว่า 2 ปีแล้ว อิ อิ 

 

 ระหว่างที่ใช้งาน

  • ตอนเริ่มเป็นสมาชิกใหม่ ๆ ประมาณ 3 เดือนแรก เกิดอาการเขียนไม่ออก!

  • เขียนแล้วก็ลบ เขียนไม่เป็นภาษา (ตอนนี้ภาษาก็ยังแย่เหมือนเดิม และด้วยความเป็นคนขึ้เกียจบางทีมาอ่านเห็นตอนหลังว่าเขียนแล้วอ่านไม่รู้เรื่องหรือเขียนผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ยอมกลับไปแก้)

  • ตอนแรก ๆ มีความรู้สึกว่า การเขียนบันทึกมันช่างยากเสียเหลือเกิน และไม่เข้าใจจริงว่า จะเขียนไปทำไม นึกเอาศาสตร์ที่ตนเองเรียนมา มาเขียน แก้ไป แก้มา ดูยังไงก็ไม่ได้เรื่อง สุดท้ายก็ลบทิ้ง

  • ...ที่สำคัญ ด้วยความเข้าไม่ถึง ไม่เข้าใจ ทำให้มือใหม่ ๆ เขียนไม่กี่บันทึกและก็ลาจากหายไปเลย

  • ผมเองก็เขียน 2-3 บันทึก ตอนนั้นไม่ค่อยมีคนมาอ่าน เมื่อมีคนมาอ่านเราก็ไม่ค่อยตอบเขา ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี บางครั้งเขาเขียนไม่เข้าหูเรา เราก็พาลด่าเอาชนะเขาอยู่เรื่อย ๆ สุดท้ายมองว่าเสียเวลาก็เลยทิ้งไปเกือบปี

 

อยู่มาวันหนึ่ง

  •  เข้าไปแสดงความคิดเห็นทางลบ และไม่สร้างสรรค์ในบันทึกของผู้รู้ท่านหนึ่ง (ค่อนข้างแรง) ท่านก็ไม่ด่ากลับแต่พูดด้วยความสุภาพว่า "ยุบแบบเซน" ผมอึ้งกิมกี่ ก็เลยตามอ่านงานผู้รู้ท่านนั้น เอ! เซน ที่ว่าเป็นอย่างไรกันน้อ! เจอดีจนได้ครับ! หลังจากนั้นมาไม่กี่เดือนตู้หนังสือที่บ้านก็มีหนังสือเกี่ยวกับ "เซน" ไม่น้อยกว่า 10 เล่มครับ

  • ด้วย "อานิสง" ของคำว่า "ยุบอย่างเซน" ทำให้ผมติดตามอ่านงานเขียนของผู้รู้ท่านนั้น และได้เรียนรู้องค์ความรู้ที่ไม่มีในวิชา บางอย่างไม่มีในตำรา จนสามารถเปลี่ยนผมให้หันมาเขียนบันทึกใหม่อีกครั้งหนึ่ง....

  • ต่อผมก็เริ่มเรียนรู้ว่า gotoknow ไม่ธรรดาจริง ๆ ความรู้ถ้ารู้จักคัดสรร เรียนรู้แล้ว มีมากกว่าที่คิดไว้ แต่ต้องไม่ตั้งความหวังว่าจะเอาแต่สุดยอด ผมมองว่า g2k เป็นการ give & take คือ การให้และรับ

  • ในตอนแรก ๆ นั้น ผมเกิดคำถามกับตัวเองว่า ระหว่างเนื้อหาในบันทึก กับ ข้อคิดเห็นที่สนทนา กันท้ายบันทึก อย่างไหนสำคัญกว่ากัน ?

  • คำถามต่อมา คือ ด้วยเพราะ g2k ในอีกมิติหนึ่งคือ social software คือ นวตกรรมการสื่อสารของสังคม ระหว่างการเขียนเนื้อหาที่สุดยอดเป็นวิชาการจ๋า กับ เขียนสบาย ๆ ทักทายกันทางสังคม อย่างไหนดีกว่ากัน ?

  • รู้สึกว่า บันทึกจะยาวเกินไปแล้ว คงแยกออกไปเขียนอีกบันทึกหนึ่งหลังจากกลับจากไปเที่ยวเวียตนามจะดีกว่า จริง ๆ แล้วบันทึกนี้เกิดจากการที่ผมพยายามสะท้อนการเรียนรู้ของตนเองเพื่อทบทวนและทำความเข้าใจ ความเข้าใจของผมเองต่อ คำว่า QA+KM+LO เท่านั้นเองครับ