แทนคำขอบคุณ

    ฉันรู้ว่าเธอรักฉัน อยากโอบอุ้มฉันไว้..จนถึงวันหนึ่งที่เธอเห็นว่ามันเหมาะสมกับฉัน  แล้วเธอจะปล่อยฉันลงไปให้ฉันได้พบกับความสุข

    แต่เธอรู้มั้ย...ทุกวัน...ทุกเวลา...ทุกวินาที..เธอรู้มั้ยฉันกระหายที่จะให้เธอปลดปล่อยฉันลง..

    ฉันไม่สนใจว่าที่แห่งนั้นจะเป็นที่ใด..เวลานั้นจะเป็นเวลาไหน..เช้า  สาย  บ่าย ค่ำ    ได้โปรดปล่อยฉันลง

แล้วมองฉันอย่างนิ่งๆ และใจเย็น แล้วเธอจะสัมผัสได้ถึงอัจฉริยะภาพของฉัน.... แล้วเธอจะภูมิใจในตัวตนของฉัน และเธอจะรักฉันมากขึ้น...ในสภาพที่ฉันเป็น

     ฉันได้มีโอกาสสูดลมหายใจลึกๆ อีกครั้งเมื่อสายลมได้พัดผ่านเข้ามา....วาบ!.. ฉันสลัดและหลุดพ้นจากเกาะกำบัง

พร้อมแล้วที่จะโบกสบัดพลิ้วไปกับสายลมที่พัดผ่าน ยิ้มต้อนรับกับแสงอาทิตย์อุทัยที่ร้อนแรงขึ้นทุกขณะ...ฉันเข้มแข็ง..ฉันทำได้..

....ขอบใจเธอมากนะ...ที่ทิ้งฉัน...ขอบใจจริงๆ..ฉันมีความสุขที่สุดแล้ว

     

ฉันจะตอบแทนเธออย่างไรดี...อ้อ!

   "ผักบุ้งไฟแดง" แทนคำขอบคุณที่ฉันขอมอบให้แด่เธอ..

..เธอ..อันเป็นที่รักยิ่งของฉัน.

                           รักนะ....