นักเดินทางตัวน้อย


เมื่อลูกถูกยัดเยียดให้เป็นนักเดินทาง

เป็นปีที่สองแล้วที่ลูกสาวมาเรียนที่เม็กซิโก ปีที่แล้วเขาไม่ชอบไปโรงเรียนเลย

เพราะฟังครูพูดภาษาสเปนไม่รู้เรื่อง เพื่อนในชั้นก็พูดภาษาอังกฤษกันยังไม่ค่อย

ได้ ยกเว้นอัลเบิรต์โต เพื่อนชาวเม็กซิกันที่ย้ายมาจากแคลิฟอร์เนียตั้งแต่ชั้น

อนุบาล

                       Alberto    

มาปีนี้ลูกสาวมีความสุขในการไปโรงเรียนมาก พูดภาษาสเปนได้มากขึ้น เข้าใจบทเรียนจน

สามารถทำคะแนนสอบวิชาประวัติศาสตร์เม็กซิโกได้ร้อยคะแนนเต็ม ได้รับคัดเลือกให้อ่าน

บทร้อยกรองเป็นภาษาสเปนในวันชาติเม็กซิโก

บทเรียนที่ผู้เขียนได้จากตรงนี้ก็คือ เด็กใช้เวลาไม่นานในการปรับตัว เราคนเป็น

แม่ต้องอดทน และคอยให้กำลังใจ

สมัยเป็นเด็ก ผู้เขียนฝันอยากเดินทาง อยากพูดได้หลายภาษา พอมีลูกก็เอาความ

ฝันของตัวเองมายัดเยียดให้ลูก ซึ่งไม่รู้ว่าถูกหรือผิด ไม่รู้ว่าเขาจะขอบคุณเราเมื่อ

โต หรือตำหนิเรา

ลูกสาวกลายเป็นนักเดินทางโดยไม่มีทางเลือก เขาเกิดที่แคนาดาและเริ่มเรียน

อนุบาลที่นั่น พอประถมหนึ่งย้ายไปเรียนที่มาเก๊า เพราะคุณบ็อบไปเป็นนักบินให้

สายการบินวีว่ามาเก๊า ได้มีโอกาสเรียนภาษาจีนอยู่หนึ่งปี แต่ปัจจุบันคงลืมหมด

แล้วเพราะไม่ได้ใช้ พอประถมสองก็ย้ายมาอยู่เม็กซิโก

ผู้เขียนมานั่งคิดดูว่าลูกได้และเสียอะไรบ้างจากการต้องย้ายโรงเรียนและย้ายที่อยู่

บ่อย ๆ ตอนนี้คงยังไม่เป็นไรมั้งเพราะเขายังเด็ก แต่เมื่อเขาโตกว่านี้คงไม่ดีแน่

แต่สิ่งหนึ่งที่คิดว่าเขาคงได้จากการเห็นโลกกว้าง คือเขามีโลกทัศน์ที่กว้างขึ้น เปิด

ใจกว้างยอมรับความแตกต่างหลากหลายของต่างชาติต่างวัฒนธรรม และที่สำคัญ

เรียนรู้และปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมได้รวดเร็ว

                 

วันก่อนได้รับ Newsletter จากทางโรงเรียน ซึ่งมีรายชื่อเด็กที่ได้รับรางวัลเรียนดี

ของแต่ละระดับชั้น พิจารณารายชื่อเด็กที่ได้รางวัลแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่ย้าย

มาจากแคนาดาและอเมริกา บางคนเป็นเด็กเม็กซิกันที่พ่อแม่เพิ่งย้ายกลับมา บาง

คนเป็นเด็กลูกครึ่ง บางคนเป็นเด็กต่างชาติที่พ่อแม่ย้ายมาอยู่เมืองนี้

ทำไมเด็กพวกนี้จึงเรียนได้ดีกว่าเด็กเม็กซิกันโดยทั่วไป คำตอบที่พอคิดได้คือ

เด็กนักเดินทางมีประสบการณ์ชีวิตซึ่งสามารถนำมาเกื้อหนุนการเรียนรู้ในห้อง

เรียนได้

อย่างไรก็ตามผู้เขียนไม่เคยลืมความเป็นไทย และหวังเสมอว่าวันหนึ่งต้องพาลูก

กลับเมืองไทยเพื่อไปซึมซับรับรู้ความเป็นไทย และวัฒนธรรมที่ดีงามของเรา

หมายเลขบันทึก: 224431เขียนเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2008 07:57 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:53 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (18)

สวัสดีครับพี่อักษร

  • ลูกสาวพี่อักษรและพี่อักษรเป็นนักเดินทางที่ได้ความรู้เยอะแยะมาก ๆ
  • อยากไปแถวอเมริกาบ้างจัง  แบบไปเที่ยวสั้น ๆ ถ้าไปอยู่นาน ๆ ผมคง homesick แน่ ๆ
  • รักษาสุขภาพนะครับ
  • สวัสดีค่ะครูสุคนเก่ง ถ้าคิดจะมาเที่ยวแวนคูเวอร์ แคนาดา พี่อักษรยินดีต้อนรับค่ะ บอกมาเลยว่าจะมาเมื่อไร
  • มาดูเด็กน้อย
  • เด็กน้อยน่ารักจังเลยครับ
  • บางอย่างต้องให้เด็กเลือกเอง
  • บางอย่างพ่อแม่ต้องเลือกให้เหมือนกันครับ
  • คิดถึงพี่อักษร
  • พี่อักษร
  • สบายดีไหมครับ

สวัสดีค่ะพี่อักษร

ไม่ได้พบกันนานมากกกกกก.....คิดถึงมาก ๆ ค่ะ...^_^...

ชื่นชมหลานสาวค่ะ หน้าตาดูอิ่มสุขมาก ๆ เลยค่ะ

การเดินทางสร้างประสบการณ์จริงที่จะส่งผลให้น้องเขาเข้าใจในโลกและผู้คนที่ล้วนมีความแตกต่าง หลากหลายในความคิดและการกระทำ

ที่สำคัญน้องเขาโชคดีค่ะ ดังที่พี่ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า....

เด็กนักเดินทางมีประสบการณ์ชีวิตซึ่งสามารถนำมาเกื้อหนุนการเรียนรู้ในห้องเรียนได้

พี่สบายดีนะคะ...^__^...

กอด

ไม่ได้เจอกันซะนาน เลยต้องขยันมาแต๊ะอั๋งพี่อักษรด้วยการกอดดดดด.....

                                         (^_^)

  • P สวัสดีค่ะ อาจารย์ขจิต ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ เอ..วันนี้ทำไมคุณครูอยู่หน้าคอมกันเยอะ คุณครูพี่อ้อย ครูสุ ครูศน.อ้วน และน้องครูปู ไม่มีสอนกันหรือจ๊ะ

หวัดดีครับ พี่อักษร

ลูกพูดไทยเก่ง ชัดไหมครับ

  • P สวัสดีค่ะ น้องคนไม่มีราก คิดถึงเช่นกันค่ะ ช่วงที่พี่อักษรไม่ได้เข้ามาที่โกทูโนว์ ก็คิดถึงน้องคนไม่มีรากเสมอ ยังคิดว่าป่านนี้คงใกล้เรียนจบเป็นด็อกเตอร์ไปแล้วอีกคน 
  • P น้องครูปูที่คิดถึง พี่อักษรคิดถึงน้องครูปูเสมอนะคะ บอกตรง ๆ พี่อักษรมีเพื่อนที่โกทูโนว์ไม่มาก เพราะพี่อักษรไม่ค่อยช่างคุย แต่เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่โกทูโนว์ของพี่อักษรทุกคนเป็นคนน่ารักและสม่ำเสมอ ภูมิใจจริง ๆ ค่ะ น้องครูปูเป็นหนึ่งในเพื่อนที่พี่อักษรมีอยู่ไม่มากแต่มีน้ำใจเป็นเลิศค่ะ
  • P สวัสดีค่ะ คุณคนโรงงาน เปลี่ยนรูปใหม่เห็นหน้าไม่ชัดเลย ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ
  • ว่าไปแล้วอายจังค่ะ น้องเจนพูดไทยได้ไม่เยอะเลย แต่คำที่พูดได้ พูดได้ชัดมาก แต่ฟังได้เยอะค่ะ เพราะพี่อักษร กับน้า และป้า พูดไทยให้ได้ยินตลอด รวมทั้งพูดไทยกับเขาด้วย ตอนนี้ก็กำลังพยายามให้หัดอ่านกับเขียนอยู่ค่ะ แต่ยากค่ะ ได้หน้าลืมหลังเพราะไม่ได้ใช้
  • แล้วคุยกันเรื่อย ๆ นะคะ 

     สวัสดีค่ะ...คุณ พี่อักษร ทับแก้วP

*  ดีใจจังค่ะที่เห็นความน่ารักของลูกสาว

*  น่าปลื้มใจกับความสามารถของหนูน้อยผู้น่ารัก

*  รับรองว่าการทำสิ่งใดก็ตามเพื่อลูกสาวที่เป็นที่รัก  ต้องคิดและตริตรองอย่างดีแล้วคุณแม่จึงทำ  จริงไหมคะ  ลูกสาวต้องรักและขอบคุณ  คุณแม่ที่น่ารัอย่างแน่นอนค่ะ

*  ขอร่วมเป็นกำลังใจให้น้องหนูร่วมกันคุณแม่ด้วยคนนะคะ

ประทับใจคุณแม่อักษรมาก

อย่างไรก็ตามผู้เขียนไม่เคยลืมความเป็นไทย และหวังเสมอว่าวันหนึ่งต้องพาลูก

กลับเมืองไทยเพื่อไปซึมซับรับรู้ความเป็นไทย และวัฒนธรรมที่ดีงามของเรา

ขอบคุณมากค่ะ

น้องน่ารัก น่ากอด ขอกอดหน่อยนะคะ

ชีวิตคือการเดินทางค่ะ น้องโชคดีที่เดินทางจริง ขอบคุณหลายๆความคิดที่พรั่งพรูมาให้เรียนรู้ ค่ะ

  • P ขอบคุณน้องครูแอนที่แวะมาเยี่ยมค่ะ แล้วคุยกันเรื่อย ๆ นะคะ

ขอบคุณน้องสาวสวยมวยไทย ครูพละที่มีจิตวิญญานความเป็นครูอย่างแท้จริง  P และพี่ครูต้อย P ผู้มีความละเมียดละไม และรักลูกศิษย์จนหมดหัวใจ แล้วคุยกันเรื่อย ๆ นะคะ ขอให้มีความสุขในการสอนเจ้าตัวน้อย ๆ ค่ะ 

อาหารเช้า

                                               อรุณสวัสดิ์ค่ะ (^_^)

  • น้องปู  P เอาของโปรดมายั่วน้ำลาย
  • เสียดายแทนน้องปูที่ติดงาน ไม่ได้ไปร่วมทีมฝึกอบรมกับอาจารย์ขจิต อาจารย์บ่าว ครูโย่ง และน้องพอลล่า พี่อักษรเลยอดดูรูปน้องครูปูเลย  

มาชมสาวน้อยเดินทางค่ะพี่อักษร

คิดถึง ๆ .. คม เข้ม เหมือนแม่เลย :)

... น่ารัก น่ากอด ชอบค่ะพี่อักษร

 

เป็นกำลังใจให้สุขสันต์ทุกเส้นทาง ทั้งคุณแม่และคุณลูกค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี