เมื่อลูกถูกยัดเยียดให้เป็นนักเดินทาง

เป็นปีที่สองแล้วที่ลูกสาวมาเรียนที่เม็กซิโก ปีที่แล้วเขาไม่ชอบไปโรงเรียนเลย

เพราะฟังครูพูดภาษาสเปนไม่รู้เรื่อง เพื่อนในชั้นก็พูดภาษาอังกฤษกันยังไม่ค่อย

ได้ ยกเว้นอัลเบิรต์โต เพื่อนชาวเม็กซิกันที่ย้ายมาจากแคลิฟอร์เนียตั้งแต่ชั้น

อนุบาล

                       Alberto    

มาปีนี้ลูกสาวมีความสุขในการไปโรงเรียนมาก พูดภาษาสเปนได้มากขึ้น เข้าใจบทเรียนจน

สามารถทำคะแนนสอบวิชาประวัติศาสตร์เม็กซิโกได้ร้อยคะแนนเต็ม ได้รับคัดเลือกให้อ่าน

บทร้อยกรองเป็นภาษาสเปนในวันชาติเม็กซิโก

บทเรียนที่ผู้เขียนได้จากตรงนี้ก็คือ เด็กใช้เวลาไม่นานในการปรับตัว เราคนเป็น

แม่ต้องอดทน และคอยให้กำลังใจ

สมัยเป็นเด็ก ผู้เขียนฝันอยากเดินทาง อยากพูดได้หลายภาษา พอมีลูกก็เอาความ

ฝันของตัวเองมายัดเยียดให้ลูก ซึ่งไม่รู้ว่าถูกหรือผิด ไม่รู้ว่าเขาจะขอบคุณเราเมื่อ

โต หรือตำหนิเรา

ลูกสาวกลายเป็นนักเดินทางโดยไม่มีทางเลือก เขาเกิดที่แคนาดาและเริ่มเรียน

อนุบาลที่นั่น พอประถมหนึ่งย้ายไปเรียนที่มาเก๊า เพราะคุณบ็อบไปเป็นนักบินให้

สายการบินวีว่ามาเก๊า ได้มีโอกาสเรียนภาษาจีนอยู่หนึ่งปี แต่ปัจจุบันคงลืมหมด

แล้วเพราะไม่ได้ใช้ พอประถมสองก็ย้ายมาอยู่เม็กซิโก

ผู้เขียนมานั่งคิดดูว่าลูกได้และเสียอะไรบ้างจากการต้องย้ายโรงเรียนและย้ายที่อยู่

บ่อย ๆ ตอนนี้คงยังไม่เป็นไรมั้งเพราะเขายังเด็ก แต่เมื่อเขาโตกว่านี้คงไม่ดีแน่

แต่สิ่งหนึ่งที่คิดว่าเขาคงได้จากการเห็นโลกกว้าง คือเขามีโลกทัศน์ที่กว้างขึ้น เปิด

ใจกว้างยอมรับความแตกต่างหลากหลายของต่างชาติต่างวัฒนธรรม และที่สำคัญ

เรียนรู้และปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมได้รวดเร็ว

                 

วันก่อนได้รับ Newsletter จากทางโรงเรียน ซึ่งมีรายชื่อเด็กที่ได้รับรางวัลเรียนดี

ของแต่ละระดับชั้น พิจารณารายชื่อเด็กที่ได้รางวัลแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่ย้าย

มาจากแคนาดาและอเมริกา บางคนเป็นเด็กเม็กซิกันที่พ่อแม่เพิ่งย้ายกลับมา บาง

คนเป็นเด็กลูกครึ่ง บางคนเป็นเด็กต่างชาติที่พ่อแม่ย้ายมาอยู่เมืองนี้

ทำไมเด็กพวกนี้จึงเรียนได้ดีกว่าเด็กเม็กซิกันโดยทั่วไป คำตอบที่พอคิดได้คือ

เด็กนักเดินทางมีประสบการณ์ชีวิตซึ่งสามารถนำมาเกื้อหนุนการเรียนรู้ในห้อง

เรียนได้

อย่างไรก็ตามผู้เขียนไม่เคยลืมความเป็นไทย และหวังเสมอว่าวันหนึ่งต้องพาลูก

กลับเมืองไทยเพื่อไปซึมซับรับรู้ความเป็นไทย และวัฒนธรรมที่ดีงามของเรา