เรื่องของพระพรหม
เมื่อชาวอินเดียพัฒนาแนวคิดไปสู่พระเจ้าไร้ตัวตนเรียกว่า..สิ่งสัมบูรณ์ ( Ultimate Reality ) ซึ่งเป็นสิ่งนามธรรม ไร้ขอบเขตจำกัด ไร้สถานที่ไร้กาลเวลา เป็นจุดกำเนิดขึ้นของสากลจักรวาล และสิ่งจริงแท้ที่ว่านั้นคือ พรหมัน เป็นสิ่งสูงสุด เป็นสิ่งที่เที่ยงแท้ ( อัตตา ) ดำรงอยู่ตลอดกาลนิรันดร มีอยู่ในทุกสิ่ง
เพราะทุกสิ่งล้วนถือกำเนิดมาจากพรหมัน และลักษณะของพรหมันคือ สัต หมายถึง สิ่งที่มีอยู่จริง และเป็นอมตะ ( Immortal ) จิต หมายถึงภาวะแห่งจิตที่บริสุทธิ์ สะอาด สว่าง สงบ ( Pure consciousness ) อานันทะ หมายถึงภาวะของจิตที่บันเทิงสุขอย่างบริสุทธิ์ เป็นนิรามิสสุข ( Bliss )
ดังนั้น ทั้งสัต จิต และอนันทะ จึงเป็นลักษณะอันสัมบูรณ์ของพรหมัน
สิ่งที่มนุษย์ทุกคนมีในตนเรียกว่า อาตมัน หรือ อัตตา เป็นอัตตาย่อยของคนเรา ในอัตตาย่อยนี้มี ชีวาตมัน คือสิ่งที่ประกอบขึ้นมาเป็นร่างกายและวิญญาณ ชีวาตมันมีส่วนจำกัดที่ร่างกาย ชีวาตมันออกจากร่างกายแล้วก็ไปรวมอยู่ในอาตมันใหญ่หรืออัตตาใหญ่
ถ้าเป็นอัตตาสูงสุดเรียกว่า ปรมาตมันก็คือพรหมันหรือ พระพรหมนี่เอง.
แวะเข้ามาอ่านค่ะ คุณ umi ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณ tukky
มีความสุขทุก ๆ วันนะครับผม
ขอบคุณครับ