(อาจารย์ จอม   สุวรรณโณ  วารสารพยายาลปีที่48  ฉบับที่ 1

บทบาทพยาบาลในการบำบัดแบบองค์รวม)

ปรัชญาและมุมมองบุคคลแบบองค์รวมกับศาสตร์ทางการพยาบาล

        ปรัชญาแบบองค์รวมเป็นพื้นฐานแนวคิดที่มีความสอดคล้องกับความเชื่อเกี่ยวกับอภิกระบวนทัศน์พื้นฐาน(metaparadigms)ของศาสตร์ทางการพยาบาล ที่เชื่อว่าคน(mam) ประกอบด้วยกาย จิตและวิญญาณที่ไม่สามารถแยกจากกกันโดยมี ปฏิสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม(environment) ตลอดเวลา ทั้งนี้เพื่อคงไว้ซึ่งสุขภาพ(health) ซึ่งเป็นภาวะสมดุลระหว่างกาย จิตและวิญญาณที่แสดงถึงการดำรงอยู่ของบุคคล นอกจากนี้การพยาบาลเป็นศาสตร์เกี่ยวข้องกับมนุษย์(human science) โดยมุ่งเน้น แสวงหาความรู้ เพื่อทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับความรู้สึกนึกคิด ประสบการณ์ และการตอบสนองของบุคคลทั้งคน(whole person) ต่อสุขภาพและความเจ็บป่วย(illness) ที่เกี่ยวข้องกับบริบทปัจจัย  สิ่งแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกบุคคล การปฏิบัติการพยาบาลเป็นการวินิจฉัย(diagnosis) และบำบัด (therapeutic)การตอบสนองของบุคคลทั้งในภาวะสุขภาพดี(well-ness) และเจ็บป่วย เพื่อให้บุคคลสามารถดำรงอยู่ได้อย่างผาสุก สามารถกระทำหน้าที่ และบรรลุเป้าหนมายสูงสุดในชีวิต จึงกล่าวได้ว่าการเข้าใจเกี่ยวกับความเป็นองค์รวมของบุคคลมีความสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิบัติการพยาบาล