ลงสนามทั้งๆ ที่อ่อนซ้อม ปลอบใจตัวเองว่าไปดูข้อสอบพลาง ๆ ละกัน

มีคนชวนต้าไปสอบหลายรอบแล้ว เนื่องจากมีวุฒิบริหารตอนเรียนโท และเพื่อนๆ ที่เรียนโทบริหารด้วยกัน เขาสอบรองฯ สอบผอ.ได้กันหลายคนแล้วหล่ะ แต่ตัวเองไม่มีความรู้สึกเลยว่าอยากเป็นผู้บริหารกะเค้าเลย...ขนาดเรียนยังรู้สึกตกกะไดพลอยโจนเลยค่ะ

ท้าวความละกันว่า 2-3 ปีก่อนต้าต้องการเรียนภาษาอังกฤษ(เทคนิคการสอน++)มาก แต่จะไม่ลาศึกษาต่อนะ อยากเรียนช่วงเสาร์-อาทิตย์ และไม่ยอมไปไหนไกลๆด้วย วิงหน้าตั้งมาที่มอ.ปัตฯใกล้บ้านที่สุด....ปรากฎว่าในช่วงนั้นหลักสูตรนี้ไม่เปิดสอน ต้าเดินคอตกมาเรื่อยๆ จนมาเจอเพื่อนเก่าซึ่งเขากำลังจะไปสอบโทเอกบริหารการศึกษาเลยลากต้าไปสอบกะเค้าด้วย...

ผลสอบนั้นไม่มีชื่อเขาแต่มีชื่อต้าขึ้นหราเลย โอยยย...ต้าไม่อยากเรียนเลย ต้าไม่ชอบ...ไม่อยากเป็นผู้บริหารกะใครหรอก(คิดแบบนี้มาตลอด) ขนาดพอจบออกมาไม่ไปรับปริญญาด้วยซ้ำ มาคิดดูอีกทีมันก็แย่มากที่ทำไรลงไปแบบรู้ทั้งรู้ว่าใจเราไม่รัก แต่ก็ผ่านมาด้วยดี เพียงแต่ต้องยอมรับกับตัวเองบ่อยๆว่าอย่าคิดถึง อย่าเสียดายว่าหากตอนนั้น ลาศึกษาต่อแล้วเรียนในสิ่งที่รัก(การสอนภาษาอังกฤษ)ก็คงจะเจริญกว่าไม๊? เพราะคิดทีไร แหม....เสียดายจัง....แต่ก็คิดบวกๆว่า เอาน่าเราก็ไม่ได้หยุดพัฒนาดัวเองเรื่องการใช้ภาษาอังกฤษเลย เราทำดีที่สุดแล้ว....ก็..สบายใจค่ะ

วกกลับมาวันนี้...9.30-11.30 น. ต้าไปสอบรองฯมาค่ะ ข้อสอบภาค ก 200 ข้อ สนุกมากกก...

สนุกเพราะแข่งกับเวลา สนุกเพราะเราอ่อนซ้อมอ่านหนังสือไม่ทันยังกล้าลงแข่ง หุหุ สนุกเพราะเหมือนเรามาอยู่ในหมู่ผู้พร้อมทั้งความรู้ ทั้งกายและหัวใจ แต่ที่สนุกจริงๆก็คือ เรามาด้วยความโล่ง รับรู้ว่าเรากำลังทำอะไร ไม่เครียด ไม่ตื่นเต้น และพร้อมจะยอมรับผลที่เกิดจากการลงสอบทั้งๆ ที่ไม่ได้ตั้งใจมาสอบ...

แต่อย่างน้อยการทำข้อสอบวันนี้ ก็สบายๆ  ไม่ถึงกับยากและไม่ง่าย  วันที่ 18/11/2551 นี้จะประกาศรายชื่อคนที่สอบผ่านภาค ก และสอบภาค ข,คในวันที่23-24 อีกครั้ง

แล้วจะมาบอกนะคะว่า...จะออกหัวหรือก้อย...(อายจัง)...สำหรับวันนี้ขอไปนอนสักงีบก่อนะคะ

สวัสดี.......