ถึงแม้ว่ากระทงทุกใบ จะล่องลอยไปจนสุดสายตาแล้วก็ตาม แต่สีสันในคืนแห่งการจุดประทีปโคมไฟยังคงเป็นแสงสว่างส่องให้เห็นทางแห่งความสงบต่อไป

ความเคลื่อนไหวผลงานการแสดง

เพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ

ในงานเทศกาลลอยกระทง

2 สถานที่ 2 จังหวัด 3 เวที

 

          เทศกาลลอยกระทงในปีนี้ วงเพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ จากโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 ได้รับการติดต่อประสานงานจากหน่วยงานต่าง ๆ อย่างอบอุ่น บางสถานที่ติดต่อคณะเพลงของเรามานานกว่า 3 เดือน บางสถานที่มาติดต่อเอาเมื่อก่อนที่จะถึงวันงานเพียง 15 วัน แต่ที่น่าเสียดายมากๆ ก็คือ งานแสดงในท้องถิ่นภาคอีสานซึ่งได้มีการติดต่อเข้ามาแต่ด้วยเงื่อนไขของเวลาที่มีจำกัด ในการเดินทางไป-กลับที่จะต้องใช้เวลาเดินทางนับ 10 ชั่วโมง และช่วงเวลาของงานไม่ติดกับวันหยุด จึงทำให้พวกเราต้องชวดงานที่เด็ก ๆ หวังเอาไว้ว่า อยากที่จะขึ้นไปแสดงในดินแดนทีราบสูงของประเทศไทยบ้าง

 

          ผมบอกกับเด็ก ๆ ว่า คงอีกไม่นานวงเพลงของเราคงมีโอกาสที่จะได้ไปเยือนพี่น้องในแถบภาคอีสานกันบ้าง ใน 3 เวทีปีนี้ นักแสดงของโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 เหน็ดเหนื่อยกันพอสมควร อากาศหนาว มีไม่สบายหลายคน ผมพกยาไปหลายอย่าง ยาลดไข้ แก้ปวด ยาดม ยาลม ยาหม่อง ดีแต่ว่างานที่เราไปแสดงเป็นในเมือง เลยไม่ยุ่งยากในเรื่องของการที่จะซื้อหายารักษาอาการมากนัก

 

          และประกอบกับในช่วงเวลานี้ มีรายการโทรทัศน์เพื่อการศึกษา ช่อง UBC96 (ETV) ให้ความสนใจติดตามมาบันทึกเรื่องราวการแสดงถึงสถานที่แสดงจริงบนเวทีต่าง ๆ และที่ห้องศูนย์การเรียนรู้เพลงอีแซว ของโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 จึงทำให้เด็ก ๆ มีภารกิจต่อเนื่องยาวนานหลายวัน หลังจากวันที่ 15 พฤศจิกายน 2551 คงจะต้องให้เวลาเด็ก ๆ ได้พักผ่อนกันสัก 2-3 วันแล้วค่อยเดินหน้าต่อไป

         

         

 

          ภาพการแสดงที่ผมนำมาเสนอในบล็อกนี้ เป็นการบันทึกจากเวทีการแสดง 3 สถานที่

 

         สถานที่ที่ 1 เป็นการแสดงเพลงเรือ ในสระน้ำขนาดใหญ่ของเทศบาลเมืองบ้านหมี่ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ค่ำวันที่ 11 พฤศจิกายน 2551 บรรยากาศในสระน้ำอาจจะมืดไปสักนิด ทั้งที่เจ้าหน้าที่ได้ช่วยปรับไฟส่องสว่างไปยังลำเรือตลอดเวลาที่เรือค่อย ๆ แล่นไปพร้อมกับได้ยินเสียงเพลงเรือร้องดังก้องลำน้ำ มาชมภาพการแสดงที่เยาวชน ในวงเพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ กลุ่มนี้  ได้รักษาศิลปวัฒนธรรมดั้งเดิมเอาไว้อย่างมั่งคง

        

 

เพลงเรือ

ชำเลืองมณีวงษ์ (เขียนบทร้อง)    

นำเสนอบทร้องบางส่วนที่แสดงเพลงเรือ ในงานลอยกระทงที่บ้านหมี่ ลพบุรี

(ชาย)    เอ่อ เออ เอิ้ง เง๊ย.. มองเห็นน้ำกับฟ้า  สุดสายตาแล 

           เฝ้าชะเง้อ  ชะแง้ (ฮ้า ไฮ้)  แลทุกที่

จากบ้านสุพรรณมา            ตั้งแต่เวลาบ่ายคล้อย           

เพื่อมาพบ  สาวน้อย (ฮ้า ไฮ้)  คนลพบุรี

ได้มาร่วมกิจกรรม             ที่สวยงามตามจุดประสงค์      

ในงานลอย  กระทง (ฮ้า ไฮ้) ที่บ้านหมี่

ฉันทำกระทงใบตอง           รองรับดอกไม้          

ทำขึ้นมา  ด้วยหัวใจ (ฮ้า ไฮ้) ที่เต็มปรี่

พื้นที่ของเทศบาล                   คนร่วมงานมากมี 

ว่าหงส์เอ๋ยใบยอ                     หอมแต่ช่อจำปี 

อยากจะอยู่ที่นี่                        เสียแล้วเอย.

(ลูกคู่รับ)  อยากจะอยู่ที่นี่  เสียแล้วเอย  ว่าหงส์เอ๋ยใบยอ  หอมแต่ช่อจำปี 

              ว่าใบยอ ใบยอ  หอมแต่ช่อจำปี  อยากจะอยู่ที่นี่ เสียแล้วเอย.  ฮ้า ไฮ้...

(หญิง)  เอ่อ เออ เอิ้ง เง๊ย.. มองดูท้องน้ำ  ยามค่ำนี้ไม่เหงา 

           สุดสายตา  ของเรา (ฮ้า ไฮ้) เฝ้ามองหา

           ไกลสุดลับลิบ                  ไม่อาจหยิบ  จับวาง   

           เลยหันไปมอง บนฝั่ง (ฮ้า ไฮ้) ที่ด้านหน้า

           บนพื้นที่จัดงาน                ที่บนลานเวที            

           บอกเพื่อนชาย  ว่ามี (ฮ้า ไฮ้) กระทงมา

           ฉันก็นำกระทง                  มาลอยลงในแม่น้ำ     

           ที่สวยสด  งดงาม (ฮ้า ไฮ้) ตระการตา

              ช่างสุขใจเต็มที่  ดั่งได้มีวาสนา  เหลืองเอ๊ยใบยอ มาร้องขอขมา 

              ต่อพระแม่คงคา                      ของลูกเอย

(ลูกคู่รับ) ต่อพระแม่คงคา ของลูกเอย.  เหลืองเอ๊ยใบยอ  มาร้องขอขมา 

              ว่าใบยอ ใบยอ  มาร้องขอขมา  ต่อพระแม่คงคา  ของลูกเอย    ฮ้า ไฮ้..

(ชาย)          เฮ้...มองเห็นเรือแม่สาว       พายเข้ามาใกล้        

              สวยเอ๊ย  อยู่ไม่ไกล  (ฮ้า ไฮ้) แล้วละหนา

              อยากพายเรือ  เข้าไปใกล้        ในหัวใจติดตาม       

              อยากจะทัก อยากจะถาม (ฮ้า ไฮ้) กับเธอว่า

              สองมือถือกระทง                    จะลอยลงในแม่น้ำ   

              แม่อธิษฐาน   พึมพำ (ฮ้า ไฮ้) อะไรว่า

              เจ้าอยากจะได้อะไร                 ในหัวใจบ้างหรือเปล่า     

              ถ้าอยากได้สัตว์  2 เท้า (ฮ้า ไฮ้) พี่จะหา

              เอาที่งานเก่ง ๆ                        ไม่อวดเบ่งเกินราคา 

              เหลืองเอ๊ยใบยอ  โอ้แม่ช่อจำปา นึกว่าเวทนา  พี่บ้างเอย

(ลูกคู่รับ) นึกว่าเวทนา  พี่บ้างเอย  เหลืองเอ๊ยใบยอ  โอ้แม่ช่อจำปา

              ว่าใบยอ ใบยอ  โอ้แม่ช่อจำปา    นึกว่าเวทนา  พี่บ้างเอย  ฮ้า ไฮ้..

(หญิง)    เอ่อ เออ เอิ้ง เง๊ย.. ช่างไม่นึกกระดาก  มาเอ่ยปากทักถาม  

              ถามไปถึง  เนื้อความ (ฮ้า ไฮ้) ที่มีค่า

              จะอธิษฐานว่าอย่างไร             บอกให้รู้ด้วยหรือ     

              เมื่อตอนที่   2 มือ (ฮ้า ไฮ้)      ฉันบูชา

              ฉันอธิษฐาน ไปตามลม           ด้วยคารม  มุ่งมั่น     

              ขอให้หนุ่ม  สุพรรณ  (ฮ้า ไฮ้) เข้ามาหา

(ชาย)     ฉันมาแล้ว มาแล้ว                   ตามเสียงแจ้ว  แว่วหวาน 

              จะมาร่วมอธิษฐาน (ฮ้า ไฮ้)     ในนาวา

              มาร่วมประเพณี                       ที่แสนมีคุณค่า 

              ลอยกระทงฝากรัก  ไม่อยากจากเรือลา 

              เหลืองสีสด  ไม่อยากให้หมดเวลา   ปีหน้าจะได้มา  ใหม่ไหมเอย (ฮ้า ไฮ้)

(ลูกคู่รับ) ปีหน้าจะได้มา  ใหม่ไหมเอย  ว่าเหลืองสีสด  ไม่อยากให้หมดเวลา 

              สีสด  สีสด  ไม่อยากให้หมดเวลา  ปีหน้าจะได้มา  ใหม่ไหมเอย (ฮ้า ไฮ้) เชี๊ยบ ๆ

 

              สถานที่ที่ 2 เวทีการแสดงศิลปะพื้นบ้าน ของเทศบาลเมืองบ้านหมี่ ในคืนวันที่ 11 พฤศจิกายน 2551 เป็นคืนแรกของงานเทศกาลลอยกระทง เวทีการแสดงมีขนาดเล็กไปสักนิด เด็ก ๆ ท้อใจเลยนะ เมื่อไปเห็นเวที ผมต้องปลอบใจว่า สมัยก่อนที่ครูเล่นเพลงกับป้าอ้น จันทร์สว่าง เขาเล่นกันที่ลานกลางแจ้ง เวทีก็ไม่มี หรืออย่างดีก็ใต้ร่มไม้ นี่พัฒนามาจนมีเวทีให้แสดงแม้ว่าจะมีขนาดเล็กไปนิดก็ไม่เป็นไร เด็ก ๆ เขาเคยขึ้นไปแสดงบนเวทีในสถานที่ใหญ่ กว้างขวางกระโดดโลดแล่นกันได้อย่างสบาย พอมาเจอเวทีขนาดความยาวไม่ถึง 6 เมตรเข้าก็ปรับตัวไม่ทัน แต่ผลงานการแสดงก็ทำได้ดี ท่านผู้ชม รวมทั้งเจ้าหน้าที่ของเทศบาลเมืองบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี มานั่งให้กำลังพวกเราจนจบการแสดงประมาณ 24.00 น. งานนี้เด็ก ๆ เขาประทับใจหลายอย่าง ก่อนการแสดงกับหลังการแสดงแตกต่างกันมาก ในระหว่างที่เพลงแสดงได้รับกำลังใจจากท่านนายกเทศมนตรี รองนายกเทศมนตรี ท่านเจ้าหน้าที่ของเทศบาลบ้านหมี่ ให้รางวัลน้ำใจเด็ก ๆ นักแสดงกันอย่างอบอุ่น โดยเฉพาะ น้องเจ-จิระพงษ์ มามีสุข และ น้องนน-นนทวัชร์  บุญเกิด ได้รับความเมตตาจากท่านผู้ชมเป็นพิเศษ

            

           

 

              ในตอนสุดท้ายขอชื่นชมแทนชาวคณะเพลงอีแซว “ข้าวต้มเครื่องหม้อใหญ่ที่เจ้าหน้าที่ของเทศบาลยกมาให้นักแสดงเพลงพื้นบ้าน เด็ก ๆ เขารับประทานกันเสียจนเกือบหมด (ทุกคนอิ่มมาก) อร่อยเกินจริง ครับ”

 

              สถานที่ที่ 3 เวทีการแสดงศิลปะพื้นบ้าน ของเทศบาลเมืองพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2551 งานนี้ทีมนักแสดงไปถึงสถานที่จัดงานเวลาประมาณ 17.15 น. ทันเวลาที่จะเตรียมตัวแสดงซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ช่วงเวลา (ประมาณ 3 ชั่วโมง)

              ช่วงเวลาที่ 1 เริ่มแสดงเวลา 19.00-20.00 น. (ความจริงเริ่มแสดง 18.40 น.)

              ช่วงเวลาที่ 2 แสดงในเวลา  21.00-21.30 น. (แสดงต่อจากวิทยากลสำลี สีนิล)

              ช่วงเวลาที่ 3 แสดงในเวลา  21.45-23.00 น. หรือจนถึงเวลาอันสมควร

ในการแสดงจริงช่วงเวลาที่ 2-3 เพลงเล่นต่อเนื่องกันไปจนถึง 23.00 น. งานนี้มีประชาชนหลั่งไหลมาร่วมงานเป็นจำนวนมาก อากาศหนาวพอ ๆ กับคืนวันที่ 11 พฤศจิกายน 2551

             

            

              เวทีการแสดงตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม มีขนาดกว้างขวางหน้าเวทียาวมากกว่า 10 เมตร ไฟฟ้าประดับตกแต่งสวยงามมาก เครื่องไฟขยายเสียงดังไพเราะนุ่มนวลแหลมคมสมบูรณ์มาก ผมไม่แสดงความคิดเห็นใด ๆ ให้เด็ก ๆ ได้ยิน เพียงแต่ผมได้สอบถามผู้ประสานงานติดต่อการแสดงคือ น้องต้อง-อรรถกร  ศรซี นักวิชาการของเทศบาล และท่านปลัดอมร สุพัฒน์ เกี่ยวกับความสนใจของผู้ชมที่พยุหะ ทราบว่าประชาชนจะอยู่ร่วมงานไม่ดึกนัก จึงได้ให้เวลามหรสพแสดงตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ เวลา 18.40 น.

 

              ภาพการแสดงบนเวที เด็ก ๆ ก็ทำได้ดี แต่ว่าความลื่นไหลลดลงไปบ้า  เพราะการเดินทางติดต่อกัน ทำให้เกิดความเหน็ดเหนื่อย ไม่สบายกันไปบ้าง แต่ก็ไปมีจุดเด่นที่การแสดงชุด “ตำนานวันลอยกระทง” ทำได้ดี-ดีมาก ส่วนเพลงปะทะคารมก็เล่นกันได้ถึงใจใส่อารมณ์กันเต็มที่จนมาถึง เพลงลา งานนี้เด็ก ๆ เขาสนุกกันมาก สนุกจนกระทั่งมีท่านผู้ชมออกมาร่วมรำ เต้น ประกอบด้วยจนจบเพลง

 

            

            

           

               เทศกาลสำคัญ งานวันลอยกระทง ปี 2551 ได้ผ่านไปอีกหนึ่งปี ประเพณีที่สวยงาม ยังคงตรึงตา ตรึงใจอยู่ในความรู้สึกของคนไทยทั่วทุกภาค เราได้ถือกระทงที่ทำจากวัสดุย่อยสลายง่าย 2 มือพนมตั้งจิตอธิษฐานที่ริมฝั่งแม่น้ำ ขอพรจากพระแม่คงคา และขอขมาต่อแม่น้ำที่เราได้อาศัยดื่มกิน ชำระล้างทั้งร่างกายและใช้ในการประกอบอาชีพ  เป็นภาพแห่งความประทับใจในทุกสายน้ำ แม้ว่ากระทงทุกใบจะล่องลอยไปจนสุดสายตาแล้วก็ตาม แต่สีสันในคืนแห่งการจุดประทีปโคมไฟยังคงเป็นแสงสว่างส่องให้เห็นทางแห