ประวัติการแพทย์แผนโบราณในประเทศไทย ได้มีการค้นพบศิลาจารึกของอาณาจักรขอมประมาณปี พ.ศ. ๑๗๒๕~๑๗๒๙ ในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลโดยการสร้างสถานพยาบาล เรียกว่า อโธคยาศาลา โดยมีผู้รักษาพยาบาลได้แก่ หมอ พยาบาล เภสัชกร รวม ๙๒ คน มีพิกรรมบวงสรวง พระไภสัชยคุรุไวฑูรย์ ด้วยยาและอาหารก่อนแจกจ่ายให้ผู้ป่วย ต่อมามีการค้นพบหินบดยาสมัยทวาราวดีและศิลาจารึกของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชในสมัยสุโขทัยได้บันทึกไว้-ว่า ทรงสร้างสวนสมุนไพรขนาดใหญ่บนเขาหลวงหรือเขาสรรพยา เพื่อให้ราษฎรได้เก็บสมุนไพรไปใช้รักษาโรคในยามเจ็บป่วย
ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา ได้ค้นพบบันทึกว่ามีระบบการจัดหายาที่ชัดเจนสำหรับราษฎร มีแหล่งจำหน่ายยาและสมุนไพรหลายแห่ง ทั้งในและนอกกำแพงเมือง มีการรวบรวมตำรับยาต่าง ๆ ขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การแพทย์แผนโบราณ เรียกว่า ตำราพระโอสถพระนารายณ์ การแพทย์แผนโบราณมีความรุ่งเรืองมากโดยเฉพาะการนวด และการแพทย์ตะวันตกเริ่มเข้ามามีบทบาท โดยมิชชั่นนารีชาวฝรั่งเศสเข้ามาจัดตั้งโรงพยาบาลรักษาโรค แต่ขาดความนิยมจึงได้ล้มเลิกไป
ขอบคุณ สำหรับความรู้..ถ้าบอกที่มาด้วยจะดีมากครับเผื่อจะค้นคว้าต่อไป