จากความรู้สึกของคนเงียบๆแต่ช่างคิด
จากวันที่พวกเราเคยนั่งเรียนด้วยกันจนถึงวันนี้ ภาพเก่า ๆ ยังคงอยู่ในใจเสมอ แต่การจากลาของกลุ่มบริหาร 50 ห้อง 2 เราคิดว่าเป็นการจากกันแบบไม่สวยหรูเลย พวกเราเดินจากกัน (จบการศึกษา) เหมือนว่าเราจะมาเจอกันอีกในวันพรุ่งนี้ ไม่มีการอำลาอาลัย ไม่มีสิ่งประทับใจมอบให้แก่กัน จะเป็นเพราะความผิดใจกันในบางครั้งหรือจากความเข้าใจไม่ตรงกันก็ไม่รู้ แต่นี้เป็นความรู้สึกของเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นคนที่ชอบนั่งฟังเพื่อนๆ คุยกันมากกว่า ชอบนั่งเรียนแบบเงียบๆ แต่ได้เนื้อหาครบ จากความรู้สึกที่กล่าวมาอยากให้เพื่อนๆ กลับมารักกันเหมือนเดิม ได้มีการนัดพบปะกันบ้าง ไม่ใช่การจากกันแบบไร้จุดยืนแบบนี้
รักเพื่อนๆ ทุกคนเสมอและอยากเจอ
เห็นด้วยอย่างยิ่ง ดีใจจังเลยที่ได้อ่านข้อความของพี่แก้วตา เดี๋ยวเราคงได้พบกัน อีกไม่นาน ครูวิชัยคนเดิม
สวัสดีจ้ะ...
* บางสิ่งที่อยากจำ กลับลืม บางสิ่งที่อยากลืมกลับจำ
* คิดถึงและเป็นห่วงอุ๊เสมอ