บันทึกเล่มเล็กๆของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ....เป็นหนังสือเล่มหนึ่งครับอ่านแล้วประทับใจมากครับเลยนำมาบันทึกในชาวGTKได้อ่านกันครับ

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในขณะนั้นเป็นเวลาของการรับนิสิตใหม่ ณ มหาลัยแห่งหนึ่ง

มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งสอบติดจากโควตาพิเศษ ซึ่งเพื่อนๆของเค้ามาสอบรวมเด็กผู้ชายคนนั้นด้วยเป็น8คน

ซึ่งติดคนเดียว เพื่อนๆก็งงว่าเด็กผู้ชายคนนั้นติดได้ไงไม่น่าเชื่อ ครูที่โรงเรียนของเด็กผู้ชายคนนั้นก็ทราบข่าว

ว่าเด็กผู้ชายคนนั้นสอบติด ครูเกือบทั้งโรงเรียนไม่เชื่อเพราะเด็กผู้ชายคนนั้นโดนตีหน้าไว้ว่าเธอไม่มีทางสอบติดหรอกจะไปสอบทำไม วันๆที่เธอเรียนที่โรงเรียนยังไม่เรียนเลยถึงคาบเรียนก็หลับไม่เคยสนใจวิชาเรียน

แต่แล้วเด็กผู้ชายคนนั้นก็ทำให้ครูที่เคยตีหน้าไว้ต้องเงียบลง แล้วกับมาชมเค้าว่าทำได้ไงเนี่ยเราไม่อยากจะเชื่อ

วันแรกที่เด็กผู้ชายคนนั้นเข้ารั่วมหาลัยครั้งแรกที่จะมาเรียนในคาบแรกซึ่งไม่มีเพื่อนๆมาจากโรงเรียนเดียวกันเลย

เด็กผู้ชายคนนั้นเค้าก็นั่งเงียบๆเพราะไม่รู้จักใครเลย แต่ผู้ชายคนนั้นก็รวบรวมความกล้าเป็นไงเป็นกัน

เราต้องมีเพื่อนใหม่อย่าจมปัก เค้าเริ่มเดินเข้าไปทักทายเพื่อนทีละกลุ่มทีละกลุ่ม ซึ่งได้ผลทำให้เด็กผู้ชายคนนั้นมีความกล้ามากขึ้นกล้าที่จะพูดกล้าที่จะทำ เค้าได้เพื่อนกลุ่มหนึ่งแต่ละคนมีนิสัยที่แตกต่างกันไป ไม่เหมือนกันเลยสักคน ซึ่งในเพื่อนกลุ่มนี้ก็เฮฮากันตามภาษา ไม่มากไม่น้อย เด็กผู้ชายคนนั้นมีความสุขมาก และแล้วก็มีกิจกรรม

ที่เรียกว่าว๊าก ให้ทำกิจกรรมที่เรียกว่า โปรเจ็คเลิฟ โดยที่ต้องหาเพื่อนผู้หญิงไปนั่งสังสรรคกันเป็นหมู่คณะ

งานเข้าเด็กผู้ชายคนนั้นแล้วสินะ เค้าไม่รู้จะชวนใครแต่แล้วเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งก็แนะนำลองไปชวนเพื่อนคนนี้ดูสิเด็กผู้ชายคนนั้นก็ลองไปชวนดู เพื่อนผู้หญิงคนนั้นตกลง เหมือนสวรรค์จะช่วยซะจริงๆ กิจกรรมผ่านไปด้วยดี

ณ เวลาบ่ายโมง เป็นคาบเรียนรวมของเด็กผู้ชายคนนั้นและเพื่อนๆคนอื่นๆ ก็เข้าไปเรียนปกติ

ได้มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมานั่งตรงข้างหน้าเด็กผู้ชายคนนั้น เด็กผู้ชายนั้นก็นึกว่าใครหว้านึกไม่ออก เด็กผุ้ชายจึงสะกิด เด็กผู้หญิงคนนั้นซึ่งอยากรู้ว่าใคร เธอหันมาอ่อจำได้แล้วคนที่เจอกันก่อนขึ้นเรียนนิ แล้วก็นั่งเรียนปกติไป

แต่แล้วเด็กผู้ชายคนนั้นมือก็อยู่ไม่สุข เห็นผมทักเปียไม่ได้จึงเอามือไปดึกผมเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วนั่งเฉยๆ

ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เด็กผู้หญิงหันว่าทำหน้าดุใส่ว่าใครทำเราเนี่ยอย่าให้รู้ เดี๋ยวเจ็บแน่ๆ

เด็กผู้ชายนึกในใจจะเจ็บยังไงน้าส์ ต้องลองทำใหม่ เวรเจ้ากรรมจังหวะจะเอื้อมมือไปดึกเปียเธอหันมาพอดี

งานเข้าแล้วไงเด็กผู้ชายก็ยิ้มๆให้ เด็กผู้หญิงไม่ยิ้มตอบนะสิทำหน้าดุใส่ เจ็บแน่คราวนี้เด็กผู้ชายนึก

เด็กผู้หญิงกำมัดแล้วทุบอย่างแรงที่ขาไปหลายที จนเด็กผู้ชายบอกว่าขอโทษๆ แค่แย่เล่นๆอะ ก็ผมเธอมันน่าดึงอะ

เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงก็เริ่มสนิทกันเข้ากลุ่มเพื่อน และแล้วมีอยู่วันหนึ่งวันนั้นเป็นวันพุธที่แสนประหลาด

มีตลาดนัด ตลาดนัดเป็นเรื่องปกติ แต่ที่ประหลาดคือ เด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงและเพื่อนๆก็ไปเดินตลาดกัน

เด็กผู้ชายนึกสงสัยขึ้นมาว่า เด็กผู้หญิงจะชอบเราไหม เด็กผู้ชายจึงบอกกับเด็กผู้หญิงว่าเดี๋ยวเราไปหอสมุดกันไหม

ปล่อยให้เพื่อนๆเดินตลาดกัน เด็กผู้หญิงก็บอกว่าไปสิ เมื่อมาถึงหอสมุด ณ ชั้น3 มีห้องๆหนึ่งเรียกว่าโลกของหนู

ห้องโลกของหนู ชื่อห้องก็แปลกแล้วคนก็แปลกเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงเข้าไปข้างในนั่งคุยกัน

เด็กผู้ชายเข้าประเด็นทันที บอกกับเด็กผู้หญิงว่าบางคำพูดของเธอบางคำพูดอะมันจริงไหมเราอยากรู้อะ

เด็กผู้หญิงก็ไม่ตอบกับบอกให้ฟังเพลงนี้สิ เดี๋ยวก็เข้าใจ เด็กผู้ชายก็ฟังเนื้อเพลงก็ทำนองว่าคำพูดของเธอที่พูดไปอะจริงๆ เด็กผู้ชายก็หายข้อสงสัย เด็กผู้ชายก็บอกว่างั้นไปเดินตลาดกันต่อปะ เดินไปซักพักก็เจอกลุ่มเพื่อนๆ

เพื่อนถามว่าไปไหนมาหายไปตั้งนาน เด็กผู้ชายก็ตอบไปว่าอ่อไปนั่งแช่แอร์ที่หอสมุดมาอากาศมันร้อนอะ

เด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงก็เริ่มคบกัน เพื่อนๆในกลุ่มก็ไม่รู้จนเพื่อนรู้ทั้งหมด แต่ความรักของเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิง

ก็จืดจางลงเพราะอะไรไม่รู้ ไม่รู้สาเหตุ เด็กผู้หญิงเปลี่ยนไปเด็กผู้ชายเข้าไปคุยก็กับเดินหนีไปเฉยๆ

เด็กผู้ชายก็นึกในใจว่าเราว่าทำอะไรผิดหว่า จนมาถึงทุกวันนี้เป็นเวลา1เดือนกว่าๆแล้วที่เด็กผู้หญิงแทบจะไม่คุยกับเด็กผู้ชายคนนั้นเลยการกระทำคำพูดที่เคยเป็นก็หาย จนถึงปัจจุบันเด็กผู้ชายเริ่มเข้าใจสาเหตุนี้แล้ว

ทำให้เด็กผู้ชายคนนั้นปลงมันเป็นเรื่องธรรมดา ของชีวิต    ..... ยังมีต่อนะครับโฮะๆ

 

เมื่อยมากๆพิมพ์เมื่อยนิวอิอิเดี๋ยวจะลงต่อให้นะครับ