๘ ปี สมศ เคล็ดวิชาพัฒนาการศึกษาไทย

    รายงานสดจากงานประชุมวิชาการ ครบรอบ ๘ ปี สมศ

      ศ.ดร.สมหวัง ที่น่าจะทั้งสมหวัง และ ไม่สมหวัง ในการ ประเมิน เพื่อพัฒนา

     ตัวอย่างที่ ท่าน ผอ.สมหวัง คือ ต้องปรับการเรียน เปลี่ยนการสอน

     เน้นที่ต้องมีการเขียน “แผนการสอน”

      ในระดับอุดมศึกษา ปัจจุบัน การกระจายอำนาจระดับอุดมศึกษา ไปยังสภามหาวิทยาลัยเร็วเกินไป แต่ยังกำกับดูแลไม่ได้เท่าที่ควร “โดยเฉพาะ กรรมการสภามหาวิทยาลัยในหลายแห่ง ไม่ได้ประกันคุณภาพ”

อีกประเด็น คุณภาพของอาจารย์มหาวิทยาลัยลดลงอย่างเป็นระดับ อาจารย์ในมหาวิทยาลัยต้องมี “จิตวิญญาณ ของผู้ใฝ่รู้” คือ ต้องเป็นคนที่ “ไม่ปกติ”

      ประเด็นที่ต้องปรับ คือ มหาวิทยาลัยสอนมากไป คือ มีภาคกลางวัน ภาคค่ำ ภาคบ่าย ภาคดึก โดยไม่คำนึงถึงภาระงานของอาจารย์ ตอนนี้ที่ต้องดีใจที่ จุฬาฯ ติดอันดับ ๑๖๖ ของโลก

      มหาวิทยาลัยอย่าเน้นการหารายได้ เพราะจะทำให้ “คุณภาพ ลดลง” มหาวิทยาลัยบางแห่ง ไปเปิดการเรียนการสอนที่โรงเรียนประถม อย่ามุ่งแค่การบริการ เช่น ติดคุกก็ยังเรียนได้ แม้แต่ในคุก แต่ไม่

แน่ใจว่าเปลี่ยนให้รู้ว่า “อะไรดี อะไรชั่ว”

      Best Practice จากการประเมิน คือ ๕ ปีแรก สมศ “ทำการประเมินเพื่อพัฒนา” มีหมอโรงเรียนไปแนะนำ เปลี่ยนจาก evaluation to assessment and development โดยเน้นการประเมินตนเอง ดังนั้น “ผู้ประเมินต้อง แนะนำ และ ส่งเสริม”

      การประเมินรอบสองพบว่า โรงเรียนที่มีความสุขและสนุกกับการเรียนรู้ลดลง ร้อยละ ๓๐ เพราะผู้บริหารเครียดกับมาตรฐาน ๔ ๕ และ ๖ ที่ตก โดยเฉพาะเรื่องการเมืองที่มีผลกระทบ แต่อย่างไรก็ดีความเก่งของโรงเรียนที่มีคุณภาพเพิ่มขึ้น แต่ความสุขลดลงแน่แน่

JJ2008 ฅ ฅน ธรรมดา