เรามักจะได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ในแง่มุมของผู้ชนะ... ตอนนี้เราลองศึกษาในแง่มุมของผู้(เคย)แพ้กันบ้าง...

ขอออกตัวก่อนว่าบทความนี้ไม่ได้มีเจตนาให้แตกแยก แต่อยากให้มุมมองทางความคิดที่ว่า ประวัติศาสตร์ควรจะอิงความเป็นจริง โดยไม่มีการบิดเบือน เรามักเรียนรู้ประวัติศาสตร์ในมุมของผู้ชนะ ที่มักจะเขียนให้ตนเองเป็นพระเอกขี่ม้าขาว ยกยอปอปั้นสรรเสริญกลุ่มชนของตนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ และการดำเนินกลยุทธ์เพื่อกลืนชาติกลืนแผ่นดิน

มีคนกล่าวไว้ว่า หากเราลืมอดีตเราจะเสียปัจจุบัน แต่ถ้าหมกมุ่นแต่อดีตเราจะเสียอนาคต เป็นแง่มุมหนึ่งที่น่าคิด หากเราไม่ศึกษาประวัติศาสตร์เอาเสียเลย เราจะไม่มีวันรู้และเข้าใจถึงความเป็นมา แต่ถ้าฝังใจแต่สิ่งที่เคยเป็นในอดีตเราจะเสียสิ่งที่จะเป็นในอนาคต... ดังนั้นการศึกษาประวัติศาสตร์จึงเป็นเรื่องละเอียดอ่อน และจะเป็นของกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งไม่ได้ ต้องมีการชำระเพื่อให้เข้าใจอย่างถ่องแท้

ลาวเป็นอาณาจักรที่ถูกผู้มีกำลังเหนือกว่ากระทำย่ำยีในด้านต่าง ๆ มากมาย และในปัจจุบันลาวยังเป็นประเทศที่หวาดเกรงต่อภัยด้านต่าง ๆ และยังมีกลุ่มมิตรประเทศที่คอยเอารัดเอาเปรียบลาวอยู่เนือง ๆ

ลองมาศึกษาถึงแนวคิดของคนลาวแล้วดูว่าสิ่งที่เกิดในอดีตที่เราเคยเรียนกับสิ่งที่เป็นในมุมมองของลาวเป็นอย่างไร

ตัวอย่างเรื่อง เจ้าอนุวงศ์ฯ ไทยเคยมองว่าเป็นกบฎ แต่สำหรับลาวแล้วนั่นคือวีรบุรุษ แต่เกิดความผิดพลาดทำให้สูญสิ้นราชวงศ์ และอิสระภาพ

ลองศึกษาดูแล้วทำใจเป็นกลาง ดูแล้วจะรู้ถึงปัญหาต่าง ๆ โดยเฉพาะนักบริหารลองฟังแล้วลองวิเคราะห์ว่าปัญหาที่แท้จริงมันคืออะไร...

เข้าไปเลยครับที่: http://www.rfa.org/lao/feature/history/phongsavadan_lao/LVS060303-20060705.html 

ภาษาที่ใช้ในเว็บเป็นภาษาลาวล้วน ๆ นะครับ ถ้าไม่สันทัดในการอ่านก็ฟังเสียงไปก่อนแล้วดูตัวหนังสือตาม ถือว่าเป็นการเรียนรู้ภาษาลาวไปในตัวนะครับ...