ข้อคิดดีๆ อีกแล้วค่ะ

 หม้อดินใบร้าว

ชายชาวอินเดียคนหนึ่ง ห้วงสองปีที่ผ่านมา

ผู้คนจะพบเห็นจนชินตาว่า

บนบ่าของเขามีหม้อดินใบใหญ่วางอยู่ข้างละใบ

หม้อดินใบหนึ่งมีรอยร้าวใหญ่

ขณะอีกใบสมบูรณ์สวยงาม ไร้ที่ติ

หม้อใบสวยสามารถบรรจุน้ำไว้เต็มเปี่ยมนับจากลำธารจนถึงบ้านเจ้านาย

ขณะที่อีกใบหนึ่งนั้น

เมื่อมาถึงปลายทางกลับเหลือน้ำแค่ครึ่งเดียว

เท่ากับว่าชายผู้นี้ขนน้ำได้เที่ยวละหม้อครึ่งอยู่ทุกครั้ง

แน่ล่ะ...หม้อดินใบสวยย่อมภาคภูมิใจในตนเองที่ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน

ส่วนหม้อดินใบร้าว

นอกจากอดไม่ได้ที่จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในความไม่สมประกอบของตนเองแล้ว

มันยังรู้สึกผิดกับการทำหน้าที่ได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยอีกด้วย

หลังจากสองปีเต็มที่แบกความทุกข์ระทมขมขื่นนั้นเอาไว้


วันหนึ่งมันจึงตัดสินใจเอ่ยกับคนหาบน้ำตรงลำธารว่า

"ฉันรู้สึกละอายใจเหลือเกิน..ฉันอยากขอโทษท่าน.. ตลอดสองปีมานี้

ฉันทำงานให้ท่านได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

เนื่องจากเจ้ารอยร้าวบนตัวฉันมันทำให้น้ำรั่วไหลไปตลอดทาง"

เมื่อฟังเช่นนั้นแล้ว

คนขนน้ำก็พลอยรู้สึกเสียใจไปด้วย

และแล้วเขาก็พูดว่า

"เอาล่ะ..ระหว่างทางที่เราจะเดินกลับไปบ้านเจ้านาย

ฉันอยากให้เธอสังเกตดอกไม้สวยๆข้างทางเดินสักหน่อย

เธอไม่ได้สังเกตหรอกหรือว่า


ทำไมดอกไม้ป่าเหล่านั้นถึงได้งอกงามเฉพาะฝั่งที่ฉันแบกเธอเท่านั้น

ทำไมมันไม่ขึ้นอีกฟากหนึ่งด้วยล่ะ..

นั่นเป็นเพราะฉันได้ตระหนักในข้อจำกัดของเธอ

จึงอาศัยเงื่อนไขนี้เพาะเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ป่าตรงทางเดินฝั่งที่ฉัน

แบกเธอเสมอมา

และทุกๆวันขณะที่เราเดินกลับบ้าน

เธอเองก็ได้ช่วยฉันรดน้ำให้มัน..แล้วในสองปีนี้

ฉันก็ได้เด็ดดอกไม้สวยๆนี้ไปปักแจกันให้เจ้านายของเราด้วย

นี่ถ้าหากไม่มีเธอแล้วล่ะก็

เจ้านายของเราคงไม่มีโอกาสได้ดอกไม้ป่าอันแสนสวยงาม

ที่ผลิสะพรั่งอยู่ระหว่างทางมาประดับบ้านเป็นแน่"


(ที่มา: คอลัมน์ netware อะเดย์แมกกาซีน)

ปล.เราเองมีคุณค่าดีพอ

ถ้าไม่เปรียบเทียบคนอื่นมากเกินไป

ถ้าคิดว่าสิ่งไหนมันไม่ดีก็พยายามแก้ไขทำให้มันดีขึ้น

ผลลัพธ์ของการกระทำไม่ใช่คำตอบแห่งชัยชนะของชีวิต

จุดมุ่งหมายและความตั้งใจจริงของเราต่างหากคือคำตอบที่แท้จริง

"as good as it gets"