อ่านเรื่องเล่าจากท่านอธิการบดีของเราชาวม.อ. รศ.ดร.บุญสม ศิริบำรุงสุข วันนี้แล้ว นอกจากจะชื่นใจในทิศทางการก้าวไปของม.สงขลานครินทร์ บ้านของพวกเรา มหาวิทยาลัยของประชาชนแล้ว ยังประทับใจในประโยคเตือนใจเกี่ยวกับ "คนรับเงินเดือนจากภาษีของประชาชน" ขอนำมาบันทึกเอาไว้ตรงนี้ตัวโตๆอีกด้วยค่ะ
|
เงินเดือนของทุกคนมาจากภาษีหยาดเหงื่อแรงงานของประชาชน ทุกคนจึงต้องสำนึกว่าเราเป็นหนี้บุญคุณของประชาชน เราจึงเป็นคนของสาธารณะที่ต้องปฎิบัติหน้าที่เพื่อความสุขของประชาชนและสังคม |
ชอบบันทึกนี้มากๆและอยากให้มหาวิทยาลัยของรัฐทุกแห่ง เป็นที่สร้างคนที่มีจิตสำนึกเพื่อประชาชน ซึ่งจะเป็นเช่นนั้นได้ ก็ต่อเมื่อ "ต้นแบบ" ทั้งหลายอันเป็นบุคลากรของมหาวิทยาลัยก็ต้องมุ่งไปยังทิศทางนั้นเช่นกัน เมื่อไหร่ที่เรานึกถึงประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์เป็นหลักกันแล้ว เมื่อนั้นตัวเราเองทุกคนก็จะพบกับความสุขในสังคมที่ดีงามเช่นเดียวกัน
ปล พรุ่งนี้จะหนีไปไหนนะครับ จะไปทักทายที่ Lab พี่โอ๋
อ.แอ๊ดคะ เขียนตามต้นฉบับ พระราชปณิธานแห่งสมเด็จพระบรมราชชนกค่ะ
“ขอให้ถือผลประโยชน์ส่วนตัว เปนที่สอง
ประโยชน์ของเพื่อนนุษย์ เปนกิจที่หนึ่ง
ลาภทรัพย์และเกียรติยศ จะตกมาแก่ท่านเอง
ถ้าท่านทรงธรรมะแห่งอาชีพไว้ ให้บริสุทธิ”
น่าจะอยู่ที่แล็บจนถึงก่อนไปประชุมที่ UsableLabs นั่นแหละค่ะ :-)
อันความดี ทำไว้ กับใครนั้น ไม่มีวัน ลับหาย ในภายหน้า
กายอาจเลือน ลับหาย จากสายตา ดีไม่ลา ลับหาย จากสายใจ
ขอบคุณครับ
เข้าใจแล้วครับพี่โอ๋ เป็นภาษาเดิม แต่ดีใจจะได้พบพี่โอ๋ อิอิๆๆ กอดๆๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ
+ สวัสดีค่ะพี่โอ๋...
+ อ่านบันทึกนี้แล้วทำให้นึกถึงเพลงหนึ่งค่ะ...เป็นเพลงที่คนอาสาพัฒนาฯ(คนค่าย)มักใช้ร้องกันค่ะ...
" เพียงหวังจะเฟื่องฟุ้ง
หรือจึงมุ่งมาศึกษา
เพียงเพื่อปริญญา
เอาตัวรอดเท่านั้นฤา
แท้ควรสหายคิด
และตั้งจิตมั่นยึดถือ
รับใช้ประชาคือ
ปลายทางเราที่เล่าเรียน "
+ พูดไปแล้ว...คนที่ไม่มีอำนาจแบบเรา ๆ มักจะคิดได้ เข้าใจ และปฏิบัติตนเช่นนี้เสมอมาค่ะ...แต่คนที่มีอำนาจอย่างพวก รัฐมนตรี รองรัฐมนตรี ปลัดกระทรวงต่าง หัวหน้ากรมต่าง ๆที่มีอำนาจในการกำหนดยุทธศาสตร์ กลยุทธ์ มักจะไม่เข้าใจและไม่ทำค่ะ...โดยเฉพาะเจ้าของกรมต่าง ๆ เป็นข้าราชการรับเงินเดือนจากภาษีประชาชนตลอดอายุราชการ...มักรับใช้นักการเมือง ประมาณว่าสนองนาย อะไรประมาณนั้นแหละค่ะ... แปลกเน๊าะ...
+ นึก ๆ จริง ๆ ถ้าพี่วั้นชอบรัฐศาสตร์แล้วได้เรียนก็น่าจะดีนะค่ะ...นั่น..เริ่มวางแผนค่ะ...อิ อิ....
+ ตอนนี้พี่สัมก็เบื่อและเครียดกับงานที่ทำค่ะ(แต่เครียดแบบมีสตินะค่ะ..ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ)...เพราะต้องทำให้คนที่โกงบ้านเมืองกลายเป็นคนถูกโดยใช้แง่มุมของกฏหมาย...เครียดทุกวันค่ะ...คือคุณธรรมประจำใจมันโต้ตอบกับสิ่งที่ต้องทำไงค่ะ...ที่ยิ่งใหญ่..ยิ่งมีเงินให้โกงเยอะค่ะ....
+ นึก ๆ ก็ให้สงสารพี่สัม..แต่กำลังเตรียมตัวเพื่อหาทางขยับขยายไปในที่ที่ได้ทำงานรับใช้ประชาชนค่ะ...แต่ต้องใช้เวลาสัก 4-5 ปีโน่นแหละค่ะ...ตอนนี้ก้คิดว่าจะขอย้ายกลับไปยังที่เล็ก ๆ ค่ะ...เพราะการโกงกินมันไม่รุนแรง...เนื่องจากการตรวจสอบจากประชาชนมันทำได้ง่ายกว่าค่ะ....
+ แต่งานของอ๋อย..ครู...ภูมิใจและยิ้มได้ทุกที่ทุกเวลาค่ะ...ยิ่งในที่ทีไกล ๆ ใครไม่สนใจยิ่งชอบยิ่งภูมิใจ..เพราะมีสุขกับการเป็นครู กับการมีความสุขเล็ก ๆ เช่นนี้ค่ะ....
สวัสดีครับ
“ ขอให้ถือผลประโยชน์ส่วนตัว เปนที่สอง
ประโยชน์ของเพื่อนนุษย์ เปนกิจที่หนึ่ง
ลาภทรัพย์และเกียรติยศ จะตกมาแก่ท่านเอง
ถ้าท่านทรงธรรมะแห่งอาชีพไว้ ให้บริสุทธิ ”
เยี่ยมมาก ๆ ค่ะ หากทุกคนได้นำไปปฏิบัติ