แค่นี้ ก็พอแล้วมิใช่หรือ?


ขอเพียงเราเข้าใจว่า เรา (หมายถึงทุกคนทุกฝ่าย) ต่างก็มีสิทธิที่จะไม่เข้าใจด้วยกัน อย่าน้อยที่สุดก็จะไม่ทำให้ "ความไม่เข้าใจกัน" ขยายใหญ่โตเกินกำลังที่เราจะควบคุมมันอยู่ แค่นี้ ก็พอแล้วมิใช่หรือ?

เป็นไปได้มากทีเดียวครับว่า

"ความไม่เข้าใจ" เป็นสิ่งที่เราไม่อาจหลีกเลี่ยงได้จริงๆ

อย่าว่าแต่ไม่เข้าใจคนอื่นเลย ตัวเองก็ไม่เข้าใจตนเองออกบ่อย

ในหลากหลายบริบทของชีวิต

และนี่คือปัญหาหนึ่งของชีวิต

ในฐานะปัจเจกชน

หรือสมาชิกหนึ่งของครอบครัว ชุมชน สังคม

หรือองค์กร

ความไม่เข้าใจกันของคนเป็นปรากฏการณ์ปกติ ที่ก่อให้เกิดความไม่ปกติขึ้นในระหว่างกัน

มากบ้าง น้อยบ้าง

ความแตกต่างก็อาจเป็นสิ่งที่ทำให้ความไม่เข้าใจกันถ่างออกไปเรื่อยๆ

จนยากจะสมานกัน

มนุษย์ได้เรียนรู้จากประสบการณ์

จากความเจ็บปวดและน้ำตา

มากมาย

บันทึกเรื่องราวเปรียบเสมือน KM ของชีวิตจริงของมนุษย์ รุ่นแล้วรุ่นเล่า

แต่...ในยุคที่อะไรก็ KM รหัสของมันกลับถูกละเลยจากการถอดบทเรียนเพื่อเรียนรู้

ความไม่เข้าใจกัน

ยังคงสถิตติดตรึง

และเยาะเย้ยเราอยู่ทุกนาทีชีวิต

จนกว่าเราจะพร้อมที่จะเข้าใจกัน

ปัญหาบางอย่างไม่ได้สลับซับซ้อนเลย

แต่เพราะความพยายามที่จะไม่เข้าใจกัน

เลยกลายเป็นซับซ้อนซ่อนเงื่อน

ยากที่จะจัดการคลี่คลาย

บางอย่างกลายเป็นปัญหาเพราะความเข้าใจกัน

ที่ต่างคนก็ต่างเข้าใจ

และที่แปลกก็คือ "ความรู้" เองก็กลายเป็นชนวนแห่งความไม่อาจเข้าใจกันเสียอีก

บอกตัวเองเสมอๆว่า

อย่าคาดหวังให้ใครเข้าใจ

ขอเพียงเราเข้าใจว่า เรา (หมายถึงทุกคนทุกฝ่าย) ต่างก็มีสิทธิที่จะไม่เข้าใจด้วยกัน

อย่าน้อยที่สุดก็จะไม่ทำให้ "ความไม่เข้าใจกัน" ขยายใหญ่โตเกินกำลังที่เราจะควบคุมมันอยู่

แค่นี้ ก็พอแล้วมิใช่หรือ?

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 219187เขียนเมื่อ 27 ตุลาคม 2008 22:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 03:00 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (4)
  • แค่นี้ ก็พอแล้วมิใช่หรือ? ชอบชื่อเรื่องจึงเข้ามาอ่าน..
  • อ่านแล้ว ยิ่งชอบสาระ..ง่าย ตรงไป-ตรงมา ชัดเจน พยายามเข้าใจความจริงอย่างที่สุด สุดยอดคือประโยชน์ที่จะเกิดครับ
  • ความขัดแย้ง???? บ้านเรา???? จะไปอย่างไร????
  • ขอบคุณอาจารย์มากๆครับ
  • สวัสดีค่ะ ฟังข่าวเมื่อเช้า
  • ทุก ทุกฝ่ายต่างออกมาขอให้สมานฉันท์
  • แต่พูดไปก็เท่านั้น ดร.สุเมธ บอกให้ถอยกันคนละก้าว
  • แต่สุดท้ายก็โดนด่า (ด่า) จากฝ่าย...
  • สงสารประเทศไทยมาก มาก
  • ฝาก blog นี้ด้วยค่ะลงเข้าไปดูนะคะ
  • http://gotoknow.org/blog/boomya1/219087

เขียนได้ดีมากครับอาจารย์ ลุ่ลึกในเนื้อหา สาระ

อยากให้ทุกๆฝ่ายทุกๆองค์กรได้อ่านบันทึกนี้จัง เพื่อจะได้เป็นพลังขับเคลื่อนอย่างถูกทิศทาง ระวางความระหองระแหงซึ่งกันและกัน ห้ำหั่นกันพลันจะเสียหายเปล่าๆ นะครับ...ดีมากครับ บันทึกนี้

ขอบคุณ

อ.ธนิตย์ สุวรรณเจริญ P

อ. << lovefull >> P

อ.เสียงเล็กๆ P

มากๆครับ เราคงต้องร่วมด้วยช่วยกัน คนละไม้คนละมือครับ

 

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี