ลูกรักของพ่อ ...
มนุษย์ทุกคนที่เกิดมา
และมีชีวิตอยู่อย่างปกติสุขได้
ก็เพราะมนุษย์รู้จัก "หน้าที่" ของตนเอง
มนุษย์รู้จัก "สิทธิ" ของตนเอง
และไม่ล่วงเกินสิทธิของผู้อื่น
การที่ลูกของพ่อจะรู้จักหน้าที่
รู้จักสิทธิ ของตนเองและผู้อื่น
รวมทั้งรู้จัก "การวางตัว"
ในการคบหาสมาคม
การร่วมงานในกิจกรรมต่าง ๆ
การติดต่อสัมพันธ์กับผู้อื่นได้อย่างสมบูรณ์นั้น
ลูกต้อง "เรียนรู้" สิ่งต่าง ๆ มากมาย
ลูกต้องเรียนรู้พฤติกรรมและอุปนิสัยของบุคคล
ลูกต้องเรียนรู้ข้อบังคับและระเบียบปฏิบัติ
ลูกต้องเรียนรู้ประเพณี
และวัฒนธรรมของแต่ละชุมชน
ลูกต้องเรียนรู้วิธีการ หลักการ
เป้าหมายและอุดมการณ์ต่าง ๆ
เพื่อนำความรู้นั้นมาใช้ในชีวิตประจำวัน
เพื่อให้ได้มาซึ่งปัจจัยในการดำเนินชีวิตอย่างปกติสุข
"อาหาร" เป็นปัจจัยอย่างหนึ่งในการดำเนินชีวิต
ประกอบด้วย "อาหารกาย" และ "อาหารใจ"
"อาหารกาย" ลูกต้องการเพื่อ ...
ให้ร่างกายสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้
ไม่เกิดโรคภัยไข้เจ็บ
มีอายุยืนนานตามสมควร
อาหารกาย...ต้องการวันละ 3 มื้อ เป็นการเพียงพอ
อาหารใจ...ต้องการทุกเวลา
ถ้าขาดอาหารใจเวลาใด ก็จักเกิดความทุกข์
เกิดความเศร้าหมอง ว้าเหว่ เหม่อลอย
ตื่นตระหนก กระหืดกระหอบ
โกรธหนัก มีรักรุนแรง
โลภมาก อยากได้เกินไป
ไร้ความปราณี ไม่มีเมตตา
นี้คืออาการของคนที่ขาดอาหารใจ
"ธรรมะ" คือ อาหารใจ
ที่ลูกควรเติมให้แก่จิตใจของลูก
และของทุกคนตลอดเวลา
เพราะ...ธรรมะจักทำให้เรามีความสุข
สดชื่น สดใส และแจ่มแจ้ง
ทำให้ลูกมีความสุข พ้นจากทุกข์ทั้งปวง
พ่อขออวยพรให้ลูกมีความสุขทุกคืนวัน
จาก "พ่อ"
ขอบคุณครับพ่อ :)
แหล่งอ้างอิง
สถาบันบันลือธรรม. คำพ่อสั่งสอน. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา, ม.ป.ป.
"ธรรมะ" คือ อาหารใจ
ขอบคุณอย่างสูงที่ส่งผ่านอาหารใจจากพ่อเผื่อแผ่มาให้..ขอให้พ่อ สุขภาพแข็งแรงค่ะ....
ยินดีครับ คุณพยาบาล nussa-udon :)
เช่นเดียวกับคำสอนของ แม่
วันหยุดนี้ไปซื้อมาอ่านให้ลูก(เราพ่อ-แม่ด้วย) แน่ ๆ
ขอบคุณมาก ๆ ครับ คุณ ภูสุภา :)