กวีวรรคทอง ๒๒ แผลพิษ

กวีวรรคทอง  ๒๒  แผลพิษ

                   เพราะแผลพิษผิดหวังมันสั่งสอน

                   ไม่อายหมอนนอนหมองแล้วร้องไห้

                   คืนนี้เธอแนบนอนแทบหมอนใคร

                   คนเหลวไหลอย่างฉันมันอยากรู้

                                      จากวิมานน้ำตา

                                      บุญเสริม  พึ่งพุทธรัตน์

                                      ปี  พ.ศ. ๒๕๑๑

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

พ.ศ.2511  ผ่านมาแล้ว 40 ปี

ครูอ้อย เรียนอยู่ชั้น ป.6

 

พิษแผลรัก  ฝังปัก  ฟักแน่นจิต

พิษแผลรัก  พักติด จิตหวั่นไหว

พิษแผลรัก  มักคร่า พาฝันไป

พิษแผลรัก  ฤทัย  ใจรอนรอน

 

แผลรักนี้  มีไว้ ให้เตือนจิต

แผลรักนี้  มีจิต  คิดสั่งสอน

แผลรักนี้  มีเตือน เพื่อนอาวรณ์

แผลรักนี้  เพื่อนหมอน  สอนทุกคืน

 

ขอบคุณค่ะ 

แล้ว จะเก็บคำประพันธ์ของครูอ้อย ปีพ.ศ.2551

ไว้ให้คนรุ่นหลัง ปี พ.ศ.2591 หรือเปล่าคะ

[กานท์กวี]

ครูอ้อยครับ ๔๐ ปีที่ผ่านมา ครูอ้อยเขียนกลอนได้ดีขนาดนี้

แล้ว ณ ปัจจุบันครูอ้อย คงจะเขียนได้ดีและคงจะเขียนกลอนไว้เยอะสิครับ

ผมจะพยายามอยู่ให้ถึง ปี 2591 ครับ เพื่อจะนำกลอนของครูอ้อยออกเผยแพร่ครับ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

• ครูอ้อยมาบอกความจริงว่า..เขียนมากจริงๆค่ะ ทั้งบทความ ทั้งกลอน  แต่ไม่เคยเก็บไว้สักที
• ด้วยความคิดว่า..หัวยังติดกับตัวอยู่ค่ะ อิอิ

สดชื่น  เมื่อพระอาทิตย์กำลังจะทำงานแล้วค่ะ