มาแว้วววววววววววววต่อจาก ความเดิมตอนที่แล้ววันนี้จะพาไปเทียวนอกเมืองกันนะ ขอย้อนกลับไปเมื่อ 13ปีก่อนหนูยังละอ่อนและซนแก่น ตอนที่เรียนจบมาหมาดๆ ไฟแรงมากค่ะ ฝันไว้ว่าฉันจาต้องทำงานในที่ทีความเจริญยังเข้าไม่ถึง จะต้องใช้ศักยภาพของเราช่วยเหลือผู้ยากไร้(ซาบซึ้ง....เนาะ) แล้วเมืองนี้ก็คือเมืองที่เราเลือก ตอนเด็กๆ เราเคยผ่านเมืองนี้มาครั้งนึง ความรู้สึกมันบอกไม่ถูกเหมือนคุ้นเคยมานาน รู้สึกสงบ เงียบ สัมผัสได้ถึงความจริงใจ คิดไว้ตั้งแต่ตอนนั้นเลยว่าถ้ามีโอกาสอยากทำงานในสถานที่แบบนี้..และแล้วความฝันก็เป็นจริง หลังเรียนจบ ต้องมีการจับฉลากเลือกลงสถานที่ทำงาน ฉันได้ทำงานอยู่ในเมืองไม่ค่อยhappy เท่าไหร่ พอดีเพื่อนอีกคนเค้าได้เมืองนี้แล้ว อยากแลกกับฉัน เข้าทาง รับทันทีค่ะ ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ 13 ปีแล้วค่ะ เพื่อนกลับภูมิลำเนากันหมด คงเหลือแต่พยาบาลนอกเมืองคนนี้แหละที่อยู่ต่อและจาอยู่ต่อไป....................นอกเมืองของฉันเป็นเมืองเล็กๆ ประชากร ประมาณ 2 หมื่นคน อาชีพส่วนใหญ่คือเกษตรกรรม ทำสวน ทำไร่ ชาวบ้านอยู่กันอย่างสงบ ท่าทางเป็นมิตร เปรียบเมืองนี้เมื่อ13 ปีก่อนเหมือนเด็กอายุ13-14 ปีที่มีแต่ความสดใส ร่าเริง น่ารัก สิ่งที่ประทับใจแรกพบคือความดิบ ธรรมชาติ ความสุก งอมของมิตราภาพที่ได้รับ บอกกับตัวเองว่านี่แหละใช่เลย ที่ของเรา ติดตามต่อไปนะจ๊ะ
พาเที่ยวนอกเมือง
หญิงสาวผู้มากับอุดมการณ์ และความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
สุวิทย์ · 9 ต.ค. 2551
บิ๊กสุ · 9 ต.ค. 2551
ไสว · 9 ต.ค. 2551
@@_rinjung_@@ · 9 ต.ค. 2551
@aompower@ · 9 ต.ค. 2551
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รัชด ชมภูนิช · 9 ต.ค. 2551
มาอ่านและลงชื่อไว้ครับ