ลุกสาวเราเขานึกอยากหารายได้ตามภาษาเด็กงก...เธอก็เลยไปเก็บลูกปัดเก่าๆของป้าๆมารอยทำสร้อยข้อมือขายเพื่อน แต่คุณครูก็ไม่ให้ขายของที่โรงเรียนด้วย แต่เธอก็ยังไม่ละความตั้งใจ นั่งร้อยทั้งวัน กะขายเส้นละห้าบาท ก็คิดว่าคงพอเหมาะ แต่พอไปซื้อตัวเกลียวที่ใช้หมุนให้ลูกก็ราคา ชิ้นละ 5 บาทแล้ว คุณลูกเลยปรับราคาเป็นเส้นละ 10 บาท แล้วก็แอบเอาไปขายเพื่อน
วันแรกขายดี เกือบหมดได้มา 42 บาท ก็เอ้!! ทำไมมีราคาแบบเศษๆด้วยล่ะลูก ก็เธอมีการขายแบบติดเงินไว้ก่อนด้วย เพื่อนมีเงินไม่พอ แน่ะ!!
กลับมาเธอก็นั่งร้อยอีก ติดใจขายได้ สรุปวันรุ่งขึ้นไม่มีใครซื้อ ก็ยังเล็งอารมณ์ลูกว่าจะเสียใจมั้ย แต่เออ ไม่เป็นอะไรค่ะ เธอก็ยังมุ่งมั่นทำต่อตามเจตนาเดิม
ผ่านไปปรากฎมีสร้อยข้อมือของเพื่อนหลุดขาด มีการคืนเงินให้เพื่อนด้วยนะค่ะ เลยทึ่งกับความคิดลูกเหมือนกันว่า "มีจรรยาบรรณวิชาชีพแม่ค้า"ดีเหมือนกันนะเนี่ย
แต่คงขายน้าๆป้าๆไม่ได้นะค่ะ ขออภัยด้วย เพราะเธอเลือกขายเฉพาะกลุ่มลูกค้าที่กะไว้แล้วเท่านั้น ถ้าไม่ใช่กลุ่มเป้าหมาย อย่ามาซื้อให้ยาก อิ๊ อิ๊ เนี่ยล่ะลูกเรา..ยายกอหญ้า
แวะมาดูแม่ค้าผู้น่ารักครับ
ตั้งใจจะบอกว่า "งกเหมือนพ่อ มีจรรยาบรรณเหมือนแม่ใช่ม่ะ"
จรรยาบรรณ แม่ค้าประสบการณ์ตรง ที่ โรงบาล
เพื่อนคนงาน หารายได้พิเศษ รับขนมมาขาย ห่อละ 3 บาท
ผมซื้อ 3 ห่อ แต่แกล้งต่อราคา
บัง ....เออนี่ 3 ห่อ 10 บาทได้มั้ย
แม่ค้า ..อย่าต่อราคาเลยบังหนูรับเขามาอีกทอด นึง55555555555 อิอิ
สั่งซื้อล่วงหน้า เอาไปขานในสหกรณ์
ปล.บังหีม ไปต่อให้เขา เขาก็ไม่ยอมขายนะคะ ไม่น่าเล้ย อิอิอิ
เด็กรู้จักการหาเงินด้วยตัวเองก็เป็นข้อดีนะ เขาจะได้รู้ว่าเงินนั้นมีค่าจะได้ใช้เงินเป็นนะ
เรื่องอะไรดีๆก็เหมือนแม่
เรื่องอะไรไม่ค่อยงามก็เหมือนพ่อเนาะ
ขนาดเด็กยังคิดได้ขนาดนี้
พ่อค้า แม่ค้าที่เอาเปรียบจะอายบ้างไหมเนี่ย