งานใหม่หัวใจเต็มร้อย
เย็นวันนี้ได้ทบทวนบทบาท...กับงานที่ทำอยู่คืองานสอนวิชาคอมพิวเตอร์ช่วงชั้นที่ 3 ขอบอกว่าทั้งสุขและทุกข์ เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่ง (1-4 เดือน)ทำให้เราได้สัมผัส ได้รู้ ได้เห็น สิ่งที่เราได้นึกภาพจินตนาการไว้ก่อนหน้านั้น เมื่อมาเจอสถานการณ์จริง ผู้คนจริงๆ ทำให้เรา ยุ่งยากสับสนไปบ้างพอสมควร และขาดตัวตนสิ่งที่เรานึกในใจตลอดเวลา คืออยากมีโลกส่วนตัวใบเล็กๆสักใบเอาไว้พูดคุยด้วย ทำไมน่ะหรือ...เพียงเพราะว่าทุกอย่างที่คุ้นเคยหายไปเท่านั้นแหละ โลกเก่าหายไป ผู้คนที่คุ้นเคยหายไป มีแต่สิ่งที่เกิดขึ้นใหม่ ที่เราต้องเรียนรู้ โลกใบนั้นคือที่นี่ สิ่งที่เราได้บันทึกเรื่องราวเมื่อครั้งกระโน้น เมื่อนึกได้เช่นนั้นเราก็ลงมือทันที...จึงมาปรากฏกายอยู่ในโลกใบนี้
แล้วเจอกัน....ครับ
